Wachten op 'The Big One': is de mega-aardbeving nakend?

20/04/16 om 13:39 - Bijgewerkt om 13:38

De twee aardbevingen in Japan en Ecuador op slechts enkele uren tijd doen vermoeden dat er iets meer aan de hand is. Maar klopt dat ook? En hoe groot is de kans dat er een superaardbeving gebeurt?

Wachten op 'The Big One': is de mega-aardbeving nakend?

© Reuters

Twee dodelijke aardbevingen in twee verschillende landen op slechts enkele uren tijd. Het is een reden om aan te nemen dat deze natuurrampen met elkaar gelinkt zijn. Dat was wellicht de initiële gedachte bij heel wat mensen na de recente aardbevingen in Japan en Ecuador. Maar niets is minder waar: de twee aardbevingen waren een zeldzaam toeval die onafhankelijk van elkaar gebeurden.

Ecuador en Japan zijn twee landen die zich op de zogenaamde 'Ring of Fire' bevinden, een denkbeeldige boog die zich rond de Stille Oceaan uitstrekt en waar het risico op aardbevingen groot is, aangezien op deze plaats de Australische plaat met een snelheid van ongeveer 6 centimeter per jaar onder de Eurazische plaat schuift. Zowat 90 procent van de aardbevingen gebeuren in dit gebied.

Aardbevingen met een kracht tussen de 7.0 en 7.9 op de Schaal van Richter, zoals die van Japan en Ecuador, komen bovendien gemiddeld zo'n 15 keer per jaar voor. Dat er twee op dezelfde dag kunnen gebeuren is misschien onwaarschijnlijk, maar dus niet onmogelijk. Ook wordt er niet altijd melding gemaakt van een dergelijke aardbeving omdat ze plaatsvinden in dun bevolkte gebieden of diep onder de zee en dus niet altijd grote schade aanrichten, waardoor er in de media weinig aandacht voor is.

Wachten op 'The Big One': is de mega-aardbeving nakend?

© belga

Wat wel met alkaar gelinkt is, zijn de naschokken die volgden op de aardbevingen van Ecuador en Japan. Dat is ook momenteel het geval. Ook landverschuivingen kunnen de dagen na een beving voorkomen in de regio.

Monsteraardbeving: Nepal was slechts een voorproefje

Toch mogen we niet op onze lauweren rusten. Experts waarschuwen immers al langer voor de zogenaamde superaardbeving die nog moet komen. En die zal er komen, als we de wetenschappers mogen geloven. Zo zou de zware aardbeving in Nepal en grote delen van India van april 2015 slechts een voorproefje zijn geweest van wat nog moet komen. 'We weten dat er zich een grote hoeveelheid geaccumuleerde spanning ophoopt in deze regio, die via een aardbeving of een reeks aardbevingen, groter dan 8 op de Schaal van Richter, zou kunnen vrijkomen', zegt Harsh K Gupta, voormaig directeur van het National Geophysical Research Institute in de Indiase stad Hyderabad aan de Indian Express. Als deze energie een uitweg zoekt, kan dat resulteren in een aardbeving die 32 keer sterker is dan de beving in Nepal.

Aardbeving Nepal

Aardbeving Nepal © Reuters

En dan is er nog Californië, ook langs de Ring of Fire. Daar waarschuwen wetenschappers al jaren voor 'The Big One' op de San Andreasbreuk, een breuklijn die van het noordelijke eind van de Golf van Californië door westelijk Californië loopt om na San Francisco de Grote Oceaan in te gaan. Statistisch is het haast zeker dat The Big One de komende decennia zal plaatsvinden. 'De huidige relatief rustige seismische periode waarin heel wat minder energie vrijkomt dan er in de bewegingen van de tektonische platen wordt opgeslagen, kan niet eeuwig blijven duren', aldus de gerenommeerde Amerikaanse seismoloog James Dolan van de University of Southern California.

Voorspelling

Naast de San Andreasbreuk, vormt ook de nog niet zo lang geleden ontdekte Cascadiabreuk, die van Noord-Californië tot Vancouver loopt, een groot gevaar, zo bleek vorig jaar uit een artikel van The New Yorker. Uit conservatieve voorspellingen (lees: buiten het toeristische seizoen) blijkt dat 'The Really Big One' 13.000 doden kan maken, 27.000 gewonden en miljoenen vluchtelingen. Niet zo geruststellend nieuws is dat die breuk ongeveer om de 230 jaar voor ellende zorgt en dat de laatste beving nu al van 311 jaar geleden dateert (de Grote Cascadia Aardbeving). Die laatste aardbeving veroorzaakte toen een tsunami van 10 meter hoog en deed de hele noordwestelijke kustlijn van Amerika 1 a 2 meter naar beneden zakken.

Alsof dat allemaal nog niet erg genoeg, is de volgende bewering al zeker niet geruststellend: aardbevingen vallen namelijk niet te voorspellen op korte termijn. Is het voor morgen, voor binnen 50 jaar of voor binnen 100 jaar? We weten het gewoonweg niet. We kunnen ons dus ook niet voorbereiden op het ergste. (TE)

Lees meer over:

Onze partners