Jan Leyers reageert scherp op onderzoekster Belgische moslimgemeenschap

30/10/17 om 21:00 - Bijgewerkt op 31/10/17 om 10:03
Uit Knack van 01/11/17

Televisiemaker Jan Leyers reageert in een lezersbrief in Knack op onderzoekster Betül Demirkoparan die hem verweet in zijn programma Allah in Europa enkel marginale figuren op te zoeken en hen voor te stellen als representatief voor de Europese moslimgemeenschap.

Jan Leyers reageert scherp op onderzoekster Belgische moslimgemeenschap

Jan Leyers, 31 augustus 2012, Heverlee. © Belga

In een interview met Knack zei Betül Demirkoparan (28), onderzoekster aan de KU Leuven, het volgende over de manier waarop moslims in de media worden afgebeeld: 'Ik stoor me eraan dat Jan Leyers in een programma als Allah in Europa volstrekt marginale figuren opzoekt, en hen dan voorstelt alsof ze representatief zijn voor de Europese moslimgemeenschap. De meeste moslims dragen geen boerka en denken niet echt anders dan u of ik.'

Jan Leyers reageert nu scherp in een lezersbrief en komt tot de conclusie dat figuren als Mustafa - 'de Zweeds-Afghaanse activist die vindt dat de Zweden veel te laks en naïef zijn als het op het verdedigen van hun waarden aankomt' - en Ahmed - 'de Brusselse islamleraar die het menselijk verstand hoger inschat dan de Koran' - inderdaad marginaal zijn binnen de islamitische gemeenschap. Het is een duidelijke uithaal naar de onderzoekster.

Hieronder vindt u de integrale lezersbrief.

In een interview vertelt onderzoekster Betül Demirkoparan dat ze zich stoort aan de manier waarop ik in de reisdocumentaire Allah in Europa volstrekt marginale moslims opzoek, om hen dan voor te stellen alsof ze representatief zijn voor de Europese moslimgemeenschap.

Jammer genoeg vertelt mevrouw Demirkoparan er niet bij over welke marginale moslims ze het heeft. De imam van Srebrenica? De voormalige grootmoefti van Bosnië? De islamleraar uit Wenen die in zijn vrije tijd moslimgevangenen bezoekt? De voorzitter van een moskeetje in Boedapest die zich om de armen van zijn wijk bekommert? Latifa, de dochter van het eerste slachtoffer van de aanslag in Nice? De islamitische begrafenisonderneemster uit Londen die zich ergert aan de vele nikabs op straat?

Of bedoelt ze Zana Ramadani, de Duits-Albanese feministe die op haar achttiende, toen haar ooms haar wegens haar te westerse gedrag een lesje wilden leren, kon ontsnappen en in een vluchthuis onderdook? Of Naser Khader, de Deens-Syrische politicus die durfde te zeggen dat hij de Mohammedcartoons grappig vond en sindsdien in Kopenhagen onder permanente bewaking leeft?

Ik ga in gedachten verder het rijtje af. En plots besef ik over wie mevrouw Demirkoparan het heeft. Over Mustafa natuurlijk, de Zweeds-Afghaanse activist die vindt dat de Zweden veel te laks en naïef zijn als het op het verdedigen van hun waarden aankomt. En over Ahmed, de Brusselse islamleraar die het menselijk verstand hoger inschat dan de Koran, en die een gepassioneerd pleidooi houdt voor twijfel en kritiek. Figuren als Mustafa en Ahmed zijn binnen de islamitische gemeenschap volstrekt marginaal en hoegenaamd niet representatief, daarin heeft de onderzoekster meer dan gelijk. Een volgende keer sla ik ze over.

Reageren op dit artikel kan u door een e-mail te sturen naar lezersbrieven@knack.be. Uw reactie wordt dan mogelijk meegenomen in het volgende nummer.

Onze partners