Kleiduifschieter Yannick Peeters schoot vanuit een zwembad.
Jef Van Baelen vraagt toppers naar hun mooiste sportherinnering.
De wereldbekermanche in Londen van 2012 was tegelijk ook het testevent voor de Olympische Spelen, die een paar maanden later werden gehouden op dezelfde, pas aangelegde schietstand. Voor mij was het de eerste keer dat ik me kon meten met de internationale top. In mijn sport is zo’n internationaal debuut uitermate belangrijk. Goed schieten als er niks op het spel staat, dat kan bij wijze van spreken iedereen. Maar presteren wanneer de zenuwen door je keel gieren, is alleen de besten gegeven.
Van nature ben ik geen zenuwpees, en in de dagen voor mijn cruciale debuut liep ik kalm door Londen. Maar op de dag van de waarheid klom mijn hartslag naar 180. Laat me hier nu alsjeblieft niet afgaan, dacht ik. Bij een redelijke prestatie kon ik tenminste met opgeheven hoofd terug naar België.
De wedstrijd vond plaats op een tijdelijke schietstand die na de Olympische Spelen weer zou afgebroken worden. De organisatie verliep chaotisch, vooral door het verschrikkelijke weer. Londen maakte zijn reputatie waar: in de vier dagen dat ik er was, hield het geen moment op met regenen. Het betonnen schietplatform was niet waterpas, met als gevolg dat we in feite stonden te schieten vanuit een zwembad. De deelnemers waren nat tot op hun onderbroek. Achteraf bekeken was dat een goede les. Ook in internationale topwedstrijden zijn de omstandigheden niet altijd ideaal. Je moet er het beste van maken. Klagen heeft geen zin.
In mijn wildste dromen had ik nooit gedacht dat mijn debuut zo straf zou verlopen. De hele wereldtop was in Londen, meer dan honderd deelnemers, de meesten profs of op zijn minst beroepsmilitair of eigenaar van een schietstand. De top zes betwist de finale. Omdat er zeven schutters met gelijke punten eindigden, hield men een shoot-off en daarin viel ik helaas af. Ik miste ervaring en was op dat moment nog niet stressbestendig genoeg. Maar mijn zevende plek was een stunt. Ik wist nu dat ik meekon met de wereldtop. Mijn carrière was gelanceerd. Ik werd een vaste waarde bij de nationale ploeg en ben sinds 2012 zo goed als non-stop de nummer één in België.
