Het heelal huisvest een ruime diversiteit aan sterrentypes met specifieke eigenschappen. Je hebt de bekende rode reuzen en bruine dwergen. Minder bekend zijn de gele hyperreuzen, sterren die tot twintig keer zwaarder zijn dan onze zon en een half miljoen keer feller kunnen schijnen. Hun atmosfeer kan zich ver uitstrekken: als onze zon een gele hyperreus zou zijn, zou haar rechtstreekse invloed tot voorbij de baan van Jupiter reiken.

In het vakblad Astronomy & Astrophysics beschrijft astronoom Alex Lobel van de Koninklijke Sterrenwacht met een aantal collega's sterke variaties in de temperatuur van vier gele hyperreuzen. Die kan in enkele tientallen jaren tijd stijgen van 4000 naar 8000 graden Celsius, en dan weer terugvallen tot de beginwaarde.

De oorzaak van die snelle afkoeling is dat de sterrenatmosfeer door de hitte onstabiel wordt. Dat resulteert in een gigantische uitbarsting waarbij veel energie vrijkomt. Finaal wordt een gele hyperreus een supernova en ontploft hij.

Er zijn ook blauwe achterblijvers: jonge hete sterren. Wetenschappers omschrijven die in Nature als de producenten van de sterkste magnetische velden die in het heelal worden waargenomen. Ze zijn honderd miljoen keer krachtiger dan de krachtigste velden die de mens kan maken. Een massieve botsing tussen twee sterren die finaal in elkaar opgaan zou er de oorzaak van zijn. Ook die sterren zullen uiteindelijk een supernova worden en ontploffen.

Van de reuzensterren in het heelal zou ongeveer 10 procent een krachtig magnetisch veld veroorzaken.

Reageren op dit artikel kan u door een e-mail te sturen naar lezersbrieven@knack.be. Uw reactie wordt dan mogelijk meegenomen in het volgende nummer.