Op maandag 26 november doet de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA opnieuw een poging om een ruimtetuig op het Marsoppervlak te zetten. Het is de bedoeling dat de Marslander InSight (Interior Exploration using Seismic Investigations, Geodesy and Heat Transport) om 20.47 uur landt op een vlakte net ten noorden van de evenaar van de planeet.
...

Op maandag 26 november doet de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA opnieuw een poging om een ruimtetuig op het Marsoppervlak te zetten. Het is de bedoeling dat de Marslander InSight (Interior Exploration using Seismic Investigations, Geodesy and Heat Transport) om 20.47 uur landt op een vlakte net ten noorden van de evenaar van de planeet. Aan boord heeft de InSight, die op 5 mei gelanceerd werd en 993 miljoen dollar kost, een resem instrumenten - waaronder ook enkele Europese - om meer te weten te komen over de interne structuur van de rode planeet. We vergeten het soms, maar zomaar eventjes naar Mars reizen en er een object neerzetten, is niet evident, ook niet voor een onbemande sonde. Tot nu toe is slechts ongever 40 procent van de pogingen gelukt. Twee jaar geleden bijvoorbeeld crashte de Europees-Russische ExoMars Net als bij de vorige Marslandingen moet InSight de zogenaamde zeven 'minutes of terror' doorstaan. Dat is de tijd die nodig is voor een ruimtetuig om de dunne atmosfeer van Mars binnen te dringen, te vertragen en zichzelf uiteindelijk op de grond te zetten, of in Nasa-termen 'EDL' (Entry, Descent and Landing). Om 20.53 uur onze tijd zou het verlossende nieuws van een gelukte (of mislukte) landing het vluchtleidingscentrum in het Jet Propulsion Laboratory in het Californische Pasadena moeten bereiken. Het signaal doet er zowat acht minuten over. Dat is ook de reden waarom het hele proces automatisch verloopt. De sonde kan tijdens de landing dus niet bestuurd worden met een joystick. Als de lander in één stuk op Mars raakt, zal hij meteen een foto maken van zijn onmiddellijke omgeving. Die foto zal er 30 minuten over doen om de aarde te bereiken. InSight is een onderdeel van NASA's Discoveryprogramma en zal onderzoek doen naar de inwendige structuur van Mars. Het is de eerste keer dat dat gebeurt. Behalve een Marsmissie is het ook een onderzoek naar het ontstaan van aardachtige planeten, zoals de aarde zelf. Hoewel wetenschappers goed op de hoogte zijn van hoe de binnenkant van de aarde is gestructureerd en hoe die meer dan 4,5 miljard jaar geleden is ontstaan, geeft Mars mogelijk een nieuw inzicht in hoe een rotsachtige planeet wordt samengesteld en evolueert doorheen de tijd. Het zijn mogelijk kleine details die hebben bepaald waarom we op onze planeet kunnen genieten van de zon, waarom je op Venus binnen in enkele seconden verbrandt en waarom je op Mars doodvriest. De instrumenten aan boord van de InSight zijn een Frans-Britse seismometer om Marsbevingen te detecteren. Deze vibraties zullen duidelijk maken waar de bodemlagen zich bevinden en uit welk materiaal ze bestaan. Daarnaast is er een Duitse 'mol' die tot 5 meter onder het Marsoppervlak zal boren om de temperatuur van de planeet te meten. Dit moet aangeven hoe actief Mars nog steeds is. Een derde instrument zal aan de hand van radiotransmissies heel precies nagaan hoe de planeet op zijn as wiebelt. Vergelijk het met een rauw ei en een gekookt ei. Beide wiebelen anders door de verdeling van de vloeistof in het ei. Is de kern van Mars vloeibaar of hard? Dat moet InSight ons straks vertellen. In 2020 wil NASA een nieuwe rover naar Mars sturen om de leefbaarheid op de planeet te onderzoeken, en die op zoek zal gaan naar tekens van leven uit het verleden.Wordt de volgende bezoeker op Mars daarna de mens? Wellicht wel. Dat is althans de ambitie van de NASA. De Amerikaanse ruimtevaartorganisatie meent dat de mens binnen 25 jaar naar Mars kan reizen. NASA denkt namelijk zoveel tijd nodig te hebben om een reeks problemen de wereld uit te helpen die met reizen naar Mars gepaard gaan.Die problemen zijn niet min. Zo ligt de rode planeet op miljoenen kilometer van de aarde, wat neerkomt op een reis van enkele maanden. Zoveel tijd doorbrengen zonder zwaartekracht kan leiden tot een aanpassing van de bloedvaten in het netvlies, wat het gezichtsvermogen kan aantasten. Bovendien kan zo'n lange ruimtereis een verlies van calcium in de beenderen met zich meebrengen. Het is om die redenen moeilijk voor wetenschappers om te voorspellen welk effect een reis naar Mars juist zal hebben op de mens. De problemen zouden deels gereduceerd kunnen worden door het verkorten van de reistijd via nucleaire voortstuwingssystemen. Daarnaast moet er een oplossing komen voor de problemen rond de blootstelling aan straling. In één reis naar Mars zou een astronaut meer stralingen moeten opvangen dan normaal gezien in zijn volledige carrière. Momenteel bestaat daar nog geen oplossing voor.