Er verschijnen massa's publicaties met nieuwe resultaten in het onderzoek naar de ziekte van Alzheimer. Dat betekent helaas niet dat we greep krijgen op de ziekte. Maar hoop doet leven. Ooit wordt misschien dé sleutel gevonden om mentale aftakeling te counteren.
...

Er verschijnen massa's publicaties met nieuwe resultaten in het onderzoek naar de ziekte van Alzheimer. Dat betekent helaas niet dat we greep krijgen op de ziekte. Maar hoop doet leven. Ooit wordt misschien dé sleutel gevonden om mentale aftakeling te counteren. Wereldexpert Bart De Strooper (Leuvense tak van het VIB) en zijn collega's presenteren in het vakblad Cell nieuwe inzichten in de manier waarop in de hersenen de gevreesde plaques van eiwitten worden gevormd. Die zijn een essentieel kenmerk van de ziekte, want ze hinderen de werking van zenuwcellen. Als het samenklitten van die amyloïd-eiwitten verhinderd kan worden, kan misschien ook de aftakeling worden aangepakt. De plaques zijn ophopingen van stukjes amyloïd die niet even lang zijn. Langere fragmenten zouden schadelijker zijn dan korte. Hun lengte hangt af van de kracht van de verbinding tussen amyloïd en gamma- secretase. Als wetenschappers die verbinding sterker zouden kunnen maken, zouden er misschien minder schadelijke plaques gevormd worden. Een ander onderzoeksteam publiceerde in Neuron gegevens die suggereren dat de ziekte in de hand kan worden gewerkt door een foute werking van microgliacellen. Dat zijn opruimers van afval in de hersenen. In principe moeten zij ook beginnende plaques aanpakken. Maar ze kunnen zo grondig te werk gaan dat ze verbindingen tussen zenuwcellen afbreken, waardoor ze de mentale aftakeling verergeren. De opruimers zijn een nieuw element in het complexe plaatje van de ziekte van Alzheimer.