Een maansverduistering treedt op wanneer onze planeet zich precies tussen de zon en de volle maan bevindt.

Zo'n spektakel begon uitgerekend 'maan-dag' om 3.36 uur toen de maan de bijschaduw van de aarde raakte en dan 44,3 graden boven de horizon stond. Omstreeks 4.33 uur kwam ze op een hoogte van 36 graden de kernschaduw van onze planeet in, en werd ze veel donkerder en roder. Na een kwartiertje was al te zien dat er een 'hap' uit het hemellichaam was verdwenen. Het maximum was omstreeks 6.12 uur.

De totaliteit duurde tot 6.43 uur toen de maan zich op 17 graden boven de horizon bevond.

Voer voor discussie

Ze verliet de kernschaduw van onze planeet om 7.51 uur, op 7 graden hoogte. Om 8.48 uur was de show helemaal achter de rug.

De precieze waargenomen kleur en helderheid tijdens de totaliteit hangt af van de plaats waar de waarnemer zich bevindt, en van de situatie van de dampkring. In theorie is zelfs variatie tijdens een verduistering mogelijk.

Omtrent de graad van donker- of helderheid bestaat er het Danjongetal, een vrij subjectieve schaal van 0 (zeer donkere maan, nauwelijks zichtbaar) tot 4 (zeer helder met een witblauwe rand) om verduisteringen met elkaar te kunnen vergelijken. Voer tot discussie onder amateur-astronomen.

Supermaan

Maandagochtend stond onze natuurlijke satelliet wat dichter tot ons dan gemiddeld, waardoor ze optisch-theoretisch enkele procenten groter was. 'Een verschil van enkele procenten is met het blote oog nauwelijks zichtbaar', zegt Deboosere, die ook waarschuwt voor het opduiken van foto's van een gigantisch grote maan boven de horizon. 'Die foto's zijn allemaal gemaakt met grote telelenzen. Soms is er uitgebreid gefotoshopt', waarschuwt de VRT-weerman en amateur-astronoom.

Daarnaast kon maandagochtend ook getuurd worden naar de lentester Acturus, alsmede de planeten Venus en Jupiter.

Zoals steeds bij dergelijke gelegenheden zetten Volkssterrenwachten hun deuren open. De volgende goed zichtbare volledige maansverduistering is er pas in 2023.

Een maansverduistering treedt op wanneer onze planeet zich precies tussen de zon en de volle maan bevindt. Zo'n spektakel begon uitgerekend 'maan-dag' om 3.36 uur toen de maan de bijschaduw van de aarde raakte en dan 44,3 graden boven de horizon stond. Omstreeks 4.33 uur kwam ze op een hoogte van 36 graden de kernschaduw van onze planeet in, en werd ze veel donkerder en roder. Na een kwartiertje was al te zien dat er een 'hap' uit het hemellichaam was verdwenen. Het maximum was omstreeks 6.12 uur. De totaliteit duurde tot 6.43 uur toen de maan zich op 17 graden boven de horizon bevond. Ze verliet de kernschaduw van onze planeet om 7.51 uur, op 7 graden hoogte. Om 8.48 uur was de show helemaal achter de rug. De precieze waargenomen kleur en helderheid tijdens de totaliteit hangt af van de plaats waar de waarnemer zich bevindt, en van de situatie van de dampkring. In theorie is zelfs variatie tijdens een verduistering mogelijk. Omtrent de graad van donker- of helderheid bestaat er het Danjongetal, een vrij subjectieve schaal van 0 (zeer donkere maan, nauwelijks zichtbaar) tot 4 (zeer helder met een witblauwe rand) om verduisteringen met elkaar te kunnen vergelijken. Voer tot discussie onder amateur-astronomen. Maandagochtend stond onze natuurlijke satelliet wat dichter tot ons dan gemiddeld, waardoor ze optisch-theoretisch enkele procenten groter was. 'Een verschil van enkele procenten is met het blote oog nauwelijks zichtbaar', zegt Deboosere, die ook waarschuwt voor het opduiken van foto's van een gigantisch grote maan boven de horizon. 'Die foto's zijn allemaal gemaakt met grote telelenzen. Soms is er uitgebreid gefotoshopt', waarschuwt de VRT-weerman en amateur-astronoom. Daarnaast kon maandagochtend ook getuurd worden naar de lentester Acturus, alsmede de planeten Venus en Jupiter. Zoals steeds bij dergelijke gelegenheden zetten Volkssterrenwachten hun deuren open. De volgende goed zichtbare volledige maansverduistering is er pas in 2023.