Er is een larve ontdekt die polyethyleen, één van de meest resistente plastics en bij vele verpakkingen gebruikt, kan opvreten, zo staat in het vakblad Current Biology. De vondst opent het perspectief van een snel biologisch afbreken van het product dat zich in de natuur, in het bijzonder in oceanen, opstapelt.

Het gaat om de rupsversie van de grote wasmot (Galleria mellonella) die veelvuldig in de natuur voorkomt, die in het wild een parasiet is van een bijenkorf en die zich in bijenwas nestelt. Het dier wordt commercieel gekweekt als aas voor de visvangst.

Zelf een amateur-inker had Federica Bertocchini van het Spaanse Nationaal Onderzoekscentrum (CISC) vastgesteld dat plastic zakken waarin ze door die parasiet geïnfecteerde bijenwas had geplaatst snel gaten vertoonden. Observaties in het Verenigd Koninkrijk met zakken van een supermarkt die aan een honderdtal van deze larven waren blootgesteld, toonden aan dat de diertjes het plastic op minder dan een uur beschadigden. Uit onderzoek bleek nog dat de diertjes het plastic effectief verwerken en dat het niet gewoon in hun systeem blijft zitten.

De vondst kan soelaas bieden voor de zowat tachtig miljoen ton polyethyleen die jaarlijks in de wereld wordt geproduceerd en dat een wereldwijd ecologisch probleem vormt. Het is immers zeer resistent en is zeer moeilijk via een natuurlijke weg af te breken.

Maar in plaats van nu op grote schaal larven van wasmotten te gaan produceren, willen de onderzoekers uitzoeken wat er precies in de rups zit dat het plastic afbreekt (bijvoorbeeld de speekselklieren). Eens dat mysterie is ontrafeld, kan de oplossing mogelijk op industriële schaal ingezet worden.

Er is een larve ontdekt die polyethyleen, één van de meest resistente plastics en bij vele verpakkingen gebruikt, kan opvreten, zo staat in het vakblad Current Biology. De vondst opent het perspectief van een snel biologisch afbreken van het product dat zich in de natuur, in het bijzonder in oceanen, opstapelt.Het gaat om de rupsversie van de grote wasmot (Galleria mellonella) die veelvuldig in de natuur voorkomt, die in het wild een parasiet is van een bijenkorf en die zich in bijenwas nestelt. Het dier wordt commercieel gekweekt als aas voor de visvangst. Zelf een amateur-inker had Federica Bertocchini van het Spaanse Nationaal Onderzoekscentrum (CISC) vastgesteld dat plastic zakken waarin ze door die parasiet geïnfecteerde bijenwas had geplaatst snel gaten vertoonden. Observaties in het Verenigd Koninkrijk met zakken van een supermarkt die aan een honderdtal van deze larven waren blootgesteld, toonden aan dat de diertjes het plastic op minder dan een uur beschadigden. Uit onderzoek bleek nog dat de diertjes het plastic effectief verwerken en dat het niet gewoon in hun systeem blijft zitten. De vondst kan soelaas bieden voor de zowat tachtig miljoen ton polyethyleen die jaarlijks in de wereld wordt geproduceerd en dat een wereldwijd ecologisch probleem vormt. Het is immers zeer resistent en is zeer moeilijk via een natuurlijke weg af te breken. Maar in plaats van nu op grote schaal larven van wasmotten te gaan produceren, willen de onderzoekers uitzoeken wat er precies in de rups zit dat het plastic afbreekt (bijvoorbeeld de speekselklieren). Eens dat mysterie is ontrafeld, kan de oplossing mogelijk op industriële schaal ingezet worden.