'Als we geweten hadden dat er na de invoering van het one man-one vote-systeem zo weinig zou veranderen, dan hadden we de apartheid al veel eerder kunnen afschaffen.' De boutade doet de ronde in blanke zakenkringen in Johannesburg en wijst er ontegensprekelijk op dat de economische macht nog steeds in hun handen ligt. Het volk mag zich dan sinds 1994 uitleven in het stemhokje, de harde realiteit van alledag is weinig veranderd. De inkomensongelijkheid blijft gigantisch: 25 jaar na de eerste vrije verkiezingen in Zuid-Afrika heeft een blank gezin nog altijd een inkomen dat gemiddeld vijf keer hoger ligt dan dat van een zwart gezin. Een op de zeven Zuid-Afrikanen woont in 'informele nederzettingen', een eufemisme voor een kluit illegale krotwoningen zonder faciliteiten. Veel armen moeten het stellen met minder dan 5 euro per dag.
...