Dat blijkt uit een studie van de Universiteit van Washington, die donderdag in het medisch tijdschrift The Lancet werd gepubliceerd en waarover The New York Times bericht.

De onderzoekers haalden geen heksentoeren uit om aan hun cijfers te komen: ze controleerden gegevens die drie organisaties rond politiegeweld inzamelden, en vergeleken wat ze konden bevestigen met wat er in officiële statistieken opdook. In ongeveer 55 procent van de bevestigde gevallen gaven lijkschouwingen niet aan dat het slachtoffer was overleden onder politiegeweld, maar werd een andere oorzaak aangehaald. Het gaat om overlijdens na contacten met de politie, bij arrestatie, overbrenging naar de gevangenis, of in gevangenschap. In totaal zijn er volgens de studie tussen 1980 en 2018 17.000 doden méér gevallen door politiegeweld dan uit officiële statistieken was gebleken.

'Ik denk dat de grote boodschap is dat de meeste mensen in de gezondheidssector statistieken als de absolute waarheid beschouwen, terwijl nu blijkt dat die statistieken meer dan de helft van de overlijdens door politiegeweld missen', zegt Christopher Murray, die het onderzoek leidde, aan The New York Times: 'Je moet bekijken waarom die overlijdens wel opduiken in media en elders, maar niet in de officiële statistieken. Dat wijst op een systeem waarbij lijkschouwers prikkels hebben om overlijdens niet te verbinden met politiegeweld'.

Het politiegeweld, blijkt ook, is sinds 1980 toegenomen, terwijl moorden in de bestudeerde periode afnamen.

Het onderzoek vond ook dat zwarten 3,5 keer meer kans hebben om te overlijden door politiegeweld dan witten, met ook latino's en native Americans bij de hoger risico dragende groepen. Het verschillend risico tussen zwart en wit is nog toegenomen sinds 2000, zei Murray aan de Times. Vrouwen lopen minder risico, er overlijden 20 mannen voor elke overleden vrouw.

Lijkschouwers, aldus de Times, moeten op het overlijdenscertificaat niet specifiek vermelden of de politie betrokken was, en sommigen doen het dan ook niet tenzij het niet anders kan. In sommige jurisdicties valt de lijkschouwer onder de politie en is de aandrang om de eigen dienst in vraag te stellen niet groot. Maar ook in andere gevallen is er vaak een te vriendelijke verhouding tussen lijkschouwer en politie, en, suggereert de studie, gedeelde vooroordelen. Sommige lijkschouwers klagen erover dat politiediensten informatie achterhouden om hun eigen rol te minimaliseren.

., Getty Images
. © Getty Images

Het artikel in The Lancet geeft geen specifieke voorbeelden van overlijdens die ten onrechte niet aan de politie werden toegeschreven. The New York Times doet dat wel. De krant vermeldt het overlijden van Ronald Greene in Louisiana in mei 2019. Zijn dood werd in het overlijdenscertificaat aangeduid als 'een ongeval'. Hij is officieel gestorven aan 'hartstilstand'. Dat certificaat werd verspreid alvorens video's opdoken waarin de zwarte man door politieagenten getaserd werd, geslagen en voortgesleept.

Zelfs het bekende overlijden van George Floyd in Minneapolis, in mei 2020, terwijl agent Derek Chauvin gedurende 9 minuten met een knie op zijn nek duwde, werd door de lijkschouwer in eerste instantie toegeschreven aan drugsgebruik en gezondheidsproblemen.

Dat blijkt uit een studie van de Universiteit van Washington, die donderdag in het medisch tijdschrift The Lancet werd gepubliceerd en waarover The New York Times bericht.De onderzoekers haalden geen heksentoeren uit om aan hun cijfers te komen: ze controleerden gegevens die drie organisaties rond politiegeweld inzamelden, en vergeleken wat ze konden bevestigen met wat er in officiële statistieken opdook. In ongeveer 55 procent van de bevestigde gevallen gaven lijkschouwingen niet aan dat het slachtoffer was overleden onder politiegeweld, maar werd een andere oorzaak aangehaald. Het gaat om overlijdens na contacten met de politie, bij arrestatie, overbrenging naar de gevangenis, of in gevangenschap. In totaal zijn er volgens de studie tussen 1980 en 2018 17.000 doden méér gevallen door politiegeweld dan uit officiële statistieken was gebleken.'Ik denk dat de grote boodschap is dat de meeste mensen in de gezondheidssector statistieken als de absolute waarheid beschouwen, terwijl nu blijkt dat die statistieken meer dan de helft van de overlijdens door politiegeweld missen', zegt Christopher Murray, die het onderzoek leidde, aan The New York Times: 'Je moet bekijken waarom die overlijdens wel opduiken in media en elders, maar niet in de officiële statistieken. Dat wijst op een systeem waarbij lijkschouwers prikkels hebben om overlijdens niet te verbinden met politiegeweld'.Het politiegeweld, blijkt ook, is sinds 1980 toegenomen, terwijl moorden in de bestudeerde periode afnamen.Het onderzoek vond ook dat zwarten 3,5 keer meer kans hebben om te overlijden door politiegeweld dan witten, met ook latino's en native Americans bij de hoger risico dragende groepen. Het verschillend risico tussen zwart en wit is nog toegenomen sinds 2000, zei Murray aan de Times. Vrouwen lopen minder risico, er overlijden 20 mannen voor elke overleden vrouw.Lijkschouwers, aldus de Times, moeten op het overlijdenscertificaat niet specifiek vermelden of de politie betrokken was, en sommigen doen het dan ook niet tenzij het niet anders kan. In sommige jurisdicties valt de lijkschouwer onder de politie en is de aandrang om de eigen dienst in vraag te stellen niet groot. Maar ook in andere gevallen is er vaak een te vriendelijke verhouding tussen lijkschouwer en politie, en, suggereert de studie, gedeelde vooroordelen. Sommige lijkschouwers klagen erover dat politiediensten informatie achterhouden om hun eigen rol te minimaliseren.Het artikel in The Lancet geeft geen specifieke voorbeelden van overlijdens die ten onrechte niet aan de politie werden toegeschreven. The New York Times doet dat wel. De krant vermeldt het overlijden van Ronald Greene in Louisiana in mei 2019. Zijn dood werd in het overlijdenscertificaat aangeduid als 'een ongeval'. Hij is officieel gestorven aan 'hartstilstand'. Dat certificaat werd verspreid alvorens video's opdoken waarin de zwarte man door politieagenten getaserd werd, geslagen en voortgesleept.Zelfs het bekende overlijden van George Floyd in Minneapolis, in mei 2020, terwijl agent Derek Chauvin gedurende 9 minuten met een knie op zijn nek duwde, werd door de lijkschouwer in eerste instantie toegeschreven aan drugsgebruik en gezondheidsproblemen.