Vijf jaar is een eeuwigheid in de (sport)pers. In januari 2013 bekende Lance Armstrong bij Oprah Winfrey dat hij zich bij al zijn zeven Touroverwinningen had gedopeerd - met epo, bloeddoping en groeihormoon. Armstrong verliet de studio als een paria. Hij werd weggehoond en uitgekotst. Volgende week spreekt de Texaanse ex-coureur op een businesscongres in de aanloop naar de Ronde van Vlaanderen. Armstrong zien kost 295 euro per persoon, btw niet inbegrepen. De kaartjes zijn vlot de deur uitgegaan. Het is het voorlopige hoogtepunt van een geslaagd mediaoffensief - noem het gerust een rehabilitatie - beraamd vanuit een camper in Armstrongs eigen achtertuin.
...

Vijf jaar is een eeuwigheid in de (sport)pers. In januari 2013 bekende Lance Armstrong bij Oprah Winfrey dat hij zich bij al zijn zeven Touroverwinningen had gedopeerd - met epo, bloeddoping en groeihormoon. Armstrong verliet de studio als een paria. Hij werd weggehoond en uitgekotst. Volgende week spreekt de Texaanse ex-coureur op een businesscongres in de aanloop naar de Ronde van Vlaanderen. Armstrong zien kost 295 euro per persoon, btw niet inbegrepen. De kaartjes zijn vlot de deur uitgegaan. Het is het voorlopige hoogtepunt van een geslaagd mediaoffensief - noem het gerust een rehabilitatie - beraamd vanuit een camper in Armstrongs eigen achtertuin. In Europa blijft het onder de radar, maar Lance Armstrong zit al lang niet meer aan de grond. De Texaan heeft zich met succes tot talkshowpresentator omgeschoold. Op aanraden van zijn pr-manager stortte hij zich op podcasts: in eigen beheer opgenomen radioprogramma's, gratis te downloaden via het internet. Zijn eerste podcast, The Forward, begon in juni 2016. De oud-coureur interviewt mensen van allerlei slag, van singer-songwriter Ben Harper en olympisch skikampioen Bode Miller tot pornoactrice Mia Khalifa. En hij scoort opmerkelijke primeurs, zoals een exclusief interview met politiek strateeg Rahm Emanuel, de vroegere goeroe van Barack Obama en huidige burgemeester van Chicago. Niet dat het onderwerp taboe is, maar over wielrennen gaat The Forward zelden - of toch niet rechtstreeks. Het valt te vermoeden dat Armstrong zulke grote namen weet te strikken omdat hij hen evengoed intrigeert als zij hem intregeren. Veel gasten hebben de neiging zelf meer vragen te stellen dan hun gastheer. Die gaat geen onderwerp uit de weg, waardoor The Forward toch vaak naar Armstrongs dopingverleden teruggrijpt. 'Mijn dopinggebruik is niet de reden waarom ik ben uitgespuwd: dat hadden de mensen me uiteindelijk nog kunnen vergeven', mijmert Armstrong in zijn gesprek met Ryan Holiday, schrijver van zelfhulpboeken met passende titels als Trust Me, I'm Lying en Ego is the Enemy. 'Mijn grote falen was: I acted like a dick about it. Al die persconferenties waarop ik, als de grootste eikel op aarde, de dopingbeschuldigingen arrogant van me afveegde: je kunt me niet erger straffen dan me die beelden terug te laten zien. Ik sprong op de barricaden, overlaadde mijn critici met de ergste verwijten. Dat was niet oké. Ik snap dat ik daar nog lang voor zal moeten boeten.' Aan het begin van een podcast met drie oude ploegmakkers - George Hincapie, Christian Vande Velde en Dylan Casey - krijgt Armstrong de vraag die hem het vaakst wordt gesteld: of hij vandaag dezelfde keuzes zou hebben gemaakt. 'Hadden wij "nee" kunnen zeggen tegen doping? Misschien. Maar destijds betekende dat zoveel als: je doet niet meer mee om te winnen. Ik had het zeker liever op water en brood gedaan. Ik ben echt niet beginnen te fietsen met het idee: nu zal ik me eens tot aan mijn oren volspuiten. Hadden we maar in een andere generatie gezeten, in een ander tijdperk, een andere omgeving.' Zijn drie oude ploegmakkers staan met de mond vol tanden: door er zo lang over te moeten zwijgen, is het onderwerp voor hen taboe geworden. Maar daarna praten ze, één na één, hun vroegere kopman na. Armstrong is een onbevangen, recht-voor-z'n-raapse interviewer met een aanstekelijk enthousiasme. De vraag loopt als een rode draad door The Forward: hoe ga je vooruit na diep te hebben gezeten? Hoe verzilver je de nieuwe kansen die er onvermijdelijk zullen komen, zolang je maar niet opgeeft. De gesprekken gaan over roem, zondeval en loutering: het ligt voor de hand om dat op de levensloop van de presentator te betrekken. Eén aflevering springt eruit, omdat ze het meest haperende, ongemakkelijke gesprek tot dusver heeft opgeleverd: die met Ben Foster, de acteur die Armstrong vertolkt in The Program, een verfilming uit 2015 van de lelijke waarheid achter die zeven Touroverwinningen, gebaseerd op de boeken van David Walsh, de Ierse onderzoeksjournalist die zou uitgroeien tot zijn aartsvijand. Armstrong vindt The Program 'moeilijk om naar te kijken', zegt hij, 'door de vele onwaarheden'. Foster doorbreekt dat slachtofferperspectief: 'Wat jij hebt gedaan, vond ik niet zo vreemd. Zijn alle middelen goed om je doel te bereiken? Voor die lastige vraag komt ieder mens ooit te staan. Iemand zoals jij zal daar onomwonden "ja" op antwoorden. Zoals een generaal die zijn soldaten naar de frontlinie voert: hij weet dat er slachtoffers zullen vallen en dat het leven soms een lelijke oorlog is. Jij bent een rücksichtsloze generaal, en dat respecteer ik.' Dit keer is het Armstrong die met de mond vol tanden staat. The Forward laat een gelouterde Lance Armstrong horen: spijt heeft hij niet noodzakelijk, maar hij begrijpt wel waarom de wielerfans boos op hem zijn. Hoe succesvol de podcast ook is, inhoudelijk en qua luistercijfers, hij verklaart nog niet waarom de Amerikaanse media opnieuw naar zijn aandacht hengelen. Armstrongs échte prijsbeest is Stages, de podcast die hij vorig jaar aan de vooravond van de Ronde van Frankrijk lanceerde. Stages is een soort Vive le vélo zonder wedstrijdbeelden: Lance Armstrong analyseert de rit van de voorbije dag en blikt vooruit naar de etappe van morgen. Het programma wordt opgenomen in een camper in de achtertuin van zijn villa, en die huiselijke sfeer is onmiskenbaar een troef. Je grinnikt om Armstrongs kater nadat hij op Independence Day te veel rosé heeft gedronken, wanneer zijn vrouw bij een popcornincident het keukeneiland verschroeit, of wanneer hun zoon Max weer om een dollar komt vragen: het afgesproken tarief als papa een scheldwoord gebruikt op de radio. De grote kracht van Stages is hoe onweerstaanbaar openhartig Armstrong kan zijn, dankzij zijn unieke perspectief als Tourinsider die weet waar de klepel hangt. Een voorbeeld uit de laatste Tour: Fabio Aru draagt de gele trui in een bergrit, maar zijn team Astana laat het afweten. Plots gaat het bescheiden UAE Team Emirates op kop rijden, ogenschijnlijk zonder daar belang bij te hebben. VRT-commentator Michel Wuyts zou op zo'n moment voorzichtig tussen de regels laten verstaan dat er misschien iets is bedisseld. Armstrong hoeft zich niet in te houden: de Texaan vertelt honderduit dat er Kazachs geld naar de Emiraten zal gaan. Hij maakt zelfs een schatting hoeveel dat zal kosten, en voegt er sappige anekdotes aan toe over Astana-manager Aleksandr Vinokoerov, 'die altijd al als een maffiabaas door het peloton heeft gebanjerd'. Geestig, verhelderend, en je krijgt het gevoel het ware verhaal van de koers te horen, van een ritselaar die weet dat er in de Tour aan de lopende band geritseld wordt. Pour la petite histoire: Fabio Aru is deze winter naar UAE Team Emirates verhuisd. Stages bleek een doorslaand succes. De podcast werd dagelijks 5 miljoen keer gedownload en stond wereldwijd in de top tien van de iTunes Store. Voor een sporttalkshow zijn dat ongelooflijke cijfers. Het hoeft niet te verbazen dat diverse media Armstrong al gauw met voorstellen benaderden - naar verluidt zat er een lucratief aanbod van een grote Amerikaanse sportzender bij. Armstrong houdt voorlopig de boot af. Hij blijft liever in zijn camper, maar Stages wordt wel uitgebreid: vorig najaar coverde Armstrong de Ironman en dit voorjaar volgt hij de klassiekers. En toen in december de cortisonezaak rond Tourwinnaar Chris Froome uitbrak, ging hij diezelfde avond nog online: 'Mijn vrouw heeft astma, ze gebruikt dezelfde inhalator als Froome. Ik heb er vandaag uitgebreid mee gepuft: het moet ongeveer de dosis zijn waarop Froome betrapt is. Ik voelde geen enkel effect. Mag je dat wel doping noemen? Volgens mij is hier iets anders aan de hand.' Opnieuw: Michel Wuyts en andere respectabele wieleranalisten zouden het nooit zo aanpakken. Lance Armstrong is levenslang geschorst: hij mag in het wielrennen geen enkele functie meer uitoefenen. Maar je kunt je afvragen wat die schorsing nog voorstelt. Het peloton is namelijk al helemaal om. Tijdens de Tour was Stages het verboden snoepje: weinigen gaven het publiekelijk toe, maar heel wat Engelstalige renners luisterden elke avond mee. Jens Keukeleire, die de Tour reed voor het Australische team Orica-Scott, durfde zich een fan te noemen. De Nederlandse renner Tom Dumoulin ging naar verluidt nog verder: toen hij de Ronde van Italië won, zou hij Armstrong telefonisch om tactische tips gevraagd hebben. Tenminste: dat beweert Armstrong. Dumoulin heeft het nooit willen bevestigen, maar je kunt je inbeelden dat het klopt. Dumoulin, Keukeleire en co. waren knaapjes met een wielerdroom toen Armstrong zijn gele truien won: het is niet zo gek dat zij willen horen wat de vroegere kampioen te zeggen heeft. Geen enkele renner lijkt trouwens problemen te hebben met Armstrongs bezoek aan de Ronde van Vlaanderen, en het is hun zo goed als allemaal gevraagd. In de voorlopig laatste aflevering van Stages kreeg Armstrong de vraag welke ontvangst hij hier verwacht. Daarop volgde één lange lofzang op de Belgen, met wie hij 'altijd een fantastisch contact heeft gehad'. 'Het zijn wielerfans in hart en nieren. Ik heb in mijn carrière veel en graag met Belgen gewerkt. Ik beschouwde dat kleine land als mijn tweede thuis. De politici zullen zich vast roeren, nu ik naar de Ronde van Vlaanderen kom - dit is tenslotte hun moment in de zon. Maar ik hoop dat de gewone koersliefhebber mij welwillend zal ontvangen. Als er toch negativiteit op mijn pad komt, zal ik dat begrijpen: ik zal daar de rest van mijn leven mee worden geconfronteerd. Ik ben erop voorbereid. Het verraste me dat de koersorganisator - een goeie vriend - me vroeg, maar ik kijk enorm uit naar deze trip.' In een eerdere podcast, lang voor de uitnodiging van Flanders Classics-baas Wouter Vandenhaute, had Armstrong de Ronde trouwens al 'de ultieme eendagswedstrijd' genoemd. ' Flanders is de grootste en de mooiste. Een perfecte mix van Parijs-Roubaix en Luik-Bastenaken-Luik met een hartstochtelijk publiek langs de weg. Het is de Super Bowl van het voorjaar!' Lance Armstrong staat er weer, maar één afspraak, later dit jaar, zal hem toch nog uit zijn slaap houden. In mei begint eindelijk de rechtszaak tegen zijn vroegere sponsor US Postal. Daarbij staat 100 miljoen dollar op het spel. Het Amerikaanse postbedrijf heeft een contract waarin Armstrong beweert nooit doping te zullen nemen. Armstrong deelde zijn verweer al een paar keer in zijn podcasts: de advocaten van de tegenpartij weten wat ze kunnen verwachten. 'Of ik een good guy was of een bad guy, daar draait dit proces niet om. Wel om de schade die US Postal zou hebben opgelopen. En die is onbestaande. We hebben US Postal een schikking aangeboden, maar ze willen daar niet eens over praten. Begrijpe wie kan.' Een mooie angel is dat er een forse klokkenluiderspremie op het spel staat: uitgerekend Floyd Landis zou die kunnen opstrijken. Landis is een gewezen ploegmaat van Armstrong. Hij won de Tour in 2006, het eerste jaar na het pensioen van zijn kopman, maar speelde die overwinning binnen de week weer kwijt door een positieve dopingtest. Landis' carrière raakte in het slop en de rosse Amerikaan werd spijtoptant voor de Amerikaanse antidopinginstanties. Als Armstrong volledig in het ongelijk wordt gesteld, kan dat Landis meer dan 30 miljoen dollar opleveren. We zouden er geen geld op durven in te zetten: het proces wordt gevoerd voor een volksjury in Washington D.C. en vlotte prater Armstrong is vast van plan er een mediaspektakel van te maken. 'Ik roep al mijn fans op. Ik ga elke dag lijden in D.C.: niet alleen in de rechtszaal maar ook met ochtendlijke zwemsessies en avondjoggings rond de grote monumenten. Fietsen zal jammer genoeg niet lukken: het verkeer in de hoofdstad is te druk. Kom me gerust vergezellen!' Of het verdict hem dan geen zorgen baart? ' Sure. Maar zelfs als ik verlies en mijn huizen moet verkopen: wat stelt dat uiteindelijk voor? Ik heb met mijn gezin afgesproken dat we ons zullen aanpassen. We zullen er niet om huilen.' Lance Armstrong aan de bedelstaf: zover zal het niet komen. De meeste van zijn vroegere sponsordeals is hij kwijt, en een paar rechtszaken heeft hij verloren of met heftig verlies moeten schikken, maar hij schijnt zijn geld goed te hebben belegd. Zijn fietswinkel Mellow Johnny's en zijn koffiebar in Austin draaien door het succes van Stages op volle toeren. Ook de sponsoren staan opnieuw in de rij. Wie kaartjes kon bemachtigen voor Armstrongs bezoek aan Vlaanderen zal achteraf kunnen zeggen: ik was erbij toen de paria overeind krabbelde.