Inmiddels maakt het helemaal niet meer uit wat Donald Trump doet: hij is in de ogen van velen op voorhand de bad guy. Het begon dit jaar met ‘het kidnappen van president Maduro’. Wie de Amerikaanse verrassingsaanval zo omschrijft, maakt meteen duidelijk dat het niet deugde. In één adem wordt de internationale rechtsorde erbij gehaald, die met Trumps ingrijpen in Venezuela ‘definitief kapot’ zou zijn, schrijft Robbert de Witt (EW).
Maar dat datzelfde internationaal recht in Venezuela was al tandeloos en werd ook door aanhangers in de steek gelaten. Ga maar na.
In 2024 verloor deze Nicolás Maduro de presidentsverkiezingen in zijn land. De Venezolaanse oppositie zag mijlenver aankomen dat Maduro de boel zou oplichten om aan de macht te blijven en dus werd een list bedacht: de gegevens van 85 procent van de stembureaus werden op internet gepubliceerd. En ja hoor, onomstotelijk bleek dat Maduro’s uitdager Edmundo González Urrutia twee keer zoveel stemmen had gekregen.
President Biden en EU deden niets
Geheel terecht weigerden de Verenigde Staten (toen nog onder president Joe Biden) en de Europese Unie (inclusief Nederland dus!) de zege van Maduro te erkennen, omdat González de rechtmatige president was. En vervolgens gebeurde er helemaal niets. Waar was het internationaal recht toen?
Pas toen die vermaledijde Trump de illegitieme president Maduro bruut verwijderde, werd overal moord en brand geschreeuwd. (Let wel: nog tijdens het presidentschap van die brave Biden was Maduro aangeklaagd in Amerika wegens internationale drugshandel én werd er een beloning ingesteld van 15 miljoen dollar voor informatie die tot zijn arrestatie zou leiden.)
Groenland wil eigen toekomst bepalen
Verontwaardiging over de internationale rechtsorde klinkt nog luider nu Trump opnieuw zijn oog heeft laten vallen op Groenland. Hij wil geweld niet uitsluiten om het grondstofrijke eiland in handen te krijgen. ‘Als wij het niet doen, zal Rusland of China er controle over krijgen.’
Overal klonk applaus voor de Deense premier Mette Frederiksen, omdat zij Trump zo dapper terechtwees. ‘Als de Verenigde Staten een andere NAVO-lidstaat aanvallen, dan is dat het einde van alles – van de NAVO en de hele naoorlogse wereldorde.’
Een beetje ongemakkelijk was dat ook, want zo laat de Deense regering zich toch weer kennen als eigenaar van Groenland. Terwijl Groenland al sinds 1979 bezig is los te komen van de voormalige kolonisator die alleen nog verantwoordelijk is voor het buitenland- en veiligheidsbeleid.
De Groenlanders willen liever zelf hun toekomst bepalen. Premier Jens-Frederik Nielsen wil het delven van grondstoffen stimuleren, zodat Groenland economisch op eigen benen kan staan.
De bodemschatten van Groenland
Dat Denemarken – en daarmee Europa – aanspraak kan maken op alle bodemschatten onder het ijs (olie, zeldzame aardmetalen) is dus wensdenken. Je kunt niet decennialang Groenland als een last zien en je nu plots opstellen als beste vriend, omdat Trump wél oog voor Groenland heeft.
Wie het internationaal recht een warm hart toedraagt en dus ook het recht op zelfbeschikking, kan ook anders aankijken tegen de lompe machtshonger van Donald Trump. Wat nu als de Groenlanders zelf anders beslissen over hun toekomst?
Er gaan, zo meldde persbureau Reuters, in Washington plannen rond om iedere Groenlander 100.000 dollar te geven. Omdat het eiland amper 57.000 inwoners telt, zou inlijving Amerika slechts 6 miljard dollar kosten.
Stel dat de Groenlanders dat een mooie prijs vinden (‘stel’, want voorlopig zeggen ze dat ze er helemaal niets voor voelen om onderdeel te worden van Trumps Amerika), dan zou dat toch een prima oplossing zijn?
Europa niet in staat Groenland te verdedigen
De oud-chef van de Britse spionnendienst MI6, Sir Richard Dearlove, wees er in The Daily Telegraph op dat Europa noch Groenland in staat is om het enorme eiland militair te beschermen, mocht Rusland of China naar de grondstoffenrijkdom daar gaan graaien.
Maar als Groenland Amerikaans wordt, is deze noord-westhoek goed beschermd. Zoals Trump opmerkte: je verdedigt grondgebied pas echt, als het je bezit is. En niet als je een stuk land least, zoals hier en daar werd geopperd.
De Groenlanders kunnen het geld en de bijbehorende investeringen bovendien heel goed gebruiken. En het internationaal recht wordt ook gerespecteerd. Wie kan daar nou op tegen zijn?
Dit artikel verscheen ook op EWmagazine.nl.
