In 2014 en 2015 vroegen meer dan een miljoen migranten asiel aan in Duitsland. Uit een onderzoek op vraag de Otto Brenner Stichting blijkt dat de journalisten zich meer als politieke actoren dan als waarnemers gedroegen.

Met als onderzoeksvraag hoe grote Duitse media over de vluchtelingenstroom hebben bericht, verdiepte onderzoeker Michael Haller zich in ruim 35.000 artikelen uit Bild, Die Welt, Sueddeutsche Zeitung, Frankfurter Allgemeine Zeitung en een aantal regionale kranten. Allemaal werden ze geschreven tussen het voorjaar van 2015 en dat van 2016. Haller ging zowel handmatig te weg, via tekstanalyse, als via dataresearch.

Lees het onderzoek hier.

Vier procent van de onderzochte artikels bestaat uit interviews met vluchtelingen of experts. Het grootste deel van de verhalen zijn (politieke) analyses en commentaren. Op die manier, aldus Haller, misten journalisten de angsten en zorgen die mensen hadden over de komst van duizenden vluchtelingen.

'De Duitse media zijn de mensen die dagelijks met de vluchtelingencrisis te maken hadden, vergeten in hun berichtgeving over de crisis', zei Haller op de Duitse radio volgens NRC Handelsblad.

De massale aanrandingen in Keulen waren volgens Haller een kantelpunt. 'Die toonden een andere kant, die niet samenpaste met de Wilkommenskultur', aldus Haller in zijn studie. In een persbericht door de stichting vult hij aan dat 'de realiteit die werd beschreven door journalisten ver stond van de belevingswereld van een groot deel van hun publiek.'

In de begeleidende perstekst hebben Haller en Jupp Legrand, voorzitter van de Otto Brenner stichting ook een goed woord over voor veel mensen van de pers: 'Veel journalisten hebben uitstekende reportages geschreven, veel media hebben zich ingezet voor precieze en actuele berichtgeving.'

In 2014 en 2015 vroegen meer dan een miljoen migranten asiel aan in Duitsland. Uit een onderzoek op vraag de Otto Brenner Stichting blijkt dat de journalisten zich meer als politieke actoren dan als waarnemers gedroegen.Met als onderzoeksvraag hoe grote Duitse media over de vluchtelingenstroom hebben bericht, verdiepte onderzoeker Michael Haller zich in ruim 35.000 artikelen uit Bild, Die Welt, Sueddeutsche Zeitung, Frankfurter Allgemeine Zeitung en een aantal regionale kranten. Allemaal werden ze geschreven tussen het voorjaar van 2015 en dat van 2016. Haller ging zowel handmatig te weg, via tekstanalyse, als via dataresearch. Vier procent van de onderzochte artikels bestaat uit interviews met vluchtelingen of experts. Het grootste deel van de verhalen zijn (politieke) analyses en commentaren. Op die manier, aldus Haller, misten journalisten de angsten en zorgen die mensen hadden over de komst van duizenden vluchtelingen. 'De Duitse media zijn de mensen die dagelijks met de vluchtelingencrisis te maken hadden, vergeten in hun berichtgeving over de crisis', zei Haller op de Duitse radio volgens NRC Handelsblad.De massale aanrandingen in Keulen waren volgens Haller een kantelpunt. 'Die toonden een andere kant, die niet samenpaste met de Wilkommenskultur', aldus Haller in zijn studie. In een persbericht door de stichting vult hij aan dat 'de realiteit die werd beschreven door journalisten ver stond van de belevingswereld van een groot deel van hun publiek.' In de begeleidende perstekst hebben Haller en Jupp Legrand, voorzitter van de Otto Brenner stichting ook een goed woord over voor veel mensen van de pers: 'Veel journalisten hebben uitstekende reportages geschreven, veel media hebben zich ingezet voor precieze en actuele berichtgeving.'