Dat blijkt uit dusver geheime documenten die door de Britse krant The Guardian en de Qatarese nieuwszender al-Jazeera werden gepubliceerd.

De documenten maken deel uit van een vracht dossiers en gecodeerde berichten die tussen 2006 en december 2014 werden uitgewisseld met bevriende geheime diensten zoals de Amerikaanse CIA en de Britse MI6.

In september 2012 had Netanyahu voor de VN verklaard dat Iran "ten laatste in juni 2013" over een atoombom zou beschikken. De Israëlische premier beweerde dat hij zich baseerde op informatie van de nucleaire waakhond van de VN, het Internationa Agentschap voor Atoomenergie IAEA.

In een geheim dossier van de Mossad dat enkele weken na die uitspraken bij de Zuid-Afrikaanse geheime diensten belandde, wordt een heel andere toon aangeslagen. Iran, aldus dat rapport, "ontwikkelt niet de nodige activiteit om (kern)wapens te produceren". De retoriek van de premier en het inzicht van de geheime dienst lijken drastisch te verschillen.

Een door The Guardian geïnterviewde hoge Israëlische functionaris zei nochtans "geen verschil" te zien tussen beide standpunten.

Gespannen verhouding

Het bericht komt een week voor Netanyahu het Amerikaans parlement zal toespreken. In maart zijn er ook parlementsverkiezingen in Israël. In beide gevallen staat de kerncapiciteit van Iran centraal. Netanyahu heeft zich herhaaldelijk uitgesproken tegen een nucleair akkoord met Iran en tegen de vermeende lankmoedigheid van de internationale gemeenschap. Eerder lieten Amerikaanse bronnen weten dat de premier moedwillig eenzijdig de informatie gebruikt die de Amerikanen hem over die onderhandelingen doorspelen. De regering Obama vreest dat hij zijn (ongetwijfeld vlammende) toespraak voor het Congres zal gebruiken om opnieuw weerstand tegen de nucleaire onderhandelingen met Iran op te vijzelen.

Tussen de regering Obama en Netanyahu bestaan al langer spanningen, onder meer over de nederzettingenpolitiek van Netanyahu en diens, vinden de medewerkers van Obama, onwil om met de Palestijnen te onderhandelen. Meer en meer richt de premier, die dan weer vindt dat Obama veel te soft is, zich rechtstreeks naar de Republikeinse meerderheid in het parlement, liever dan met de Democratische president of diens regering te praten.

(Belga/RR)

Dat blijkt uit dusver geheime documenten die door de Britse krant The Guardian en de Qatarese nieuwszender al-Jazeera werden gepubliceerd. De documenten maken deel uit van een vracht dossiers en gecodeerde berichten die tussen 2006 en december 2014 werden uitgewisseld met bevriende geheime diensten zoals de Amerikaanse CIA en de Britse MI6. In september 2012 had Netanyahu voor de VN verklaard dat Iran "ten laatste in juni 2013" over een atoombom zou beschikken. De Israëlische premier beweerde dat hij zich baseerde op informatie van de nucleaire waakhond van de VN, het Internationa Agentschap voor Atoomenergie IAEA. In een geheim dossier van de Mossad dat enkele weken na die uitspraken bij de Zuid-Afrikaanse geheime diensten belandde, wordt een heel andere toon aangeslagen. Iran, aldus dat rapport, "ontwikkelt niet de nodige activiteit om (kern)wapens te produceren". De retoriek van de premier en het inzicht van de geheime dienst lijken drastisch te verschillen.Een door The Guardian geïnterviewde hoge Israëlische functionaris zei nochtans "geen verschil" te zien tussen beide standpunten. Het bericht komt een week voor Netanyahu het Amerikaans parlement zal toespreken. In maart zijn er ook parlementsverkiezingen in Israël. In beide gevallen staat de kerncapiciteit van Iran centraal. Netanyahu heeft zich herhaaldelijk uitgesproken tegen een nucleair akkoord met Iran en tegen de vermeende lankmoedigheid van de internationale gemeenschap. Eerder lieten Amerikaanse bronnen weten dat de premier moedwillig eenzijdig de informatie gebruikt die de Amerikanen hem over die onderhandelingen doorspelen. De regering Obama vreest dat hij zijn (ongetwijfeld vlammende) toespraak voor het Congres zal gebruiken om opnieuw weerstand tegen de nucleaire onderhandelingen met Iran op te vijzelen.Tussen de regering Obama en Netanyahu bestaan al langer spanningen, onder meer over de nederzettingenpolitiek van Netanyahu en diens, vinden de medewerkers van Obama, onwil om met de Palestijnen te onderhandelen. Meer en meer richt de premier, die dan weer vindt dat Obama veel te soft is, zich rechtstreeks naar de Republikeinse meerderheid in het parlement, liever dan met de Democratische president of diens regering te praten.(Belga/RR)