Terwijl aan de grens met Libanon en Syrië een oorlog met Iran en Hezbollah dreigt, gaat Israël volgende week voor de tweede keer dit jaar stemmen. Als de peilingen kloppen, is er sinds de vorige verkiezingen in april weinig veranderd. Likoed van premier Benjamin Netanyahu en de nieuwe partij Blauw en Wit van voormalig legerstafchef Benny Gantz houden elkaar nog altijd in evenwicht. De kans is dus reëel dat een rechtse coalitie rond Netanyahu toch opnieuw als grootste uit de bus komt. Blauw en Wit, zo genoemd naar de kleuren van de Isra...

Terwijl aan de grens met Libanon en Syrië een oorlog met Iran en Hezbollah dreigt, gaat Israël volgende week voor de tweede keer dit jaar stemmen. Als de peilingen kloppen, is er sinds de vorige verkiezingen in april weinig veranderd. Likoed van premier Benjamin Netanyahu en de nieuwe partij Blauw en Wit van voormalig legerstafchef Benny Gantz houden elkaar nog altijd in evenwicht. De kans is dus reëel dat een rechtse coalitie rond Netanyahu toch opnieuw als grootste uit de bus komt. Blauw en Wit, zo genoemd naar de kleuren van de Israëlische vlag, is een alliantie van centrum- en centrumlinkse partijen, die zich eigenlijk vooral tegen de persoon van Netanyahu afzet. Hoewel zijn coalitie in april de grootste was, slaagde Netanyahu er toen toch niet in om een regering op de been te brengen. Dat kwam omdat de kleinere seculiere, nationalistische partij Israël Ons Huis van voormalig minister van Buitenlandse Zaken en Defensie Avigdor Lieberman na een dispuut met de ultrareligieuze partijen uit de kring rond Netanyahu stapte. Lieberman wil niet meer met de ultraorthodoxen samenwerken omdat nog altijd niet duidelijk is of ultraorthodoxe jongeren al dan niet naar het leger moeten. Hij werpt zich ook in deze campagne op als de kampioen van seculier Israël en probeert een blok te vormen tegen de invloed van de ultraorthodoxe gemeenschap op de politiek van het land. Om straks een nieuwe patstelling te voorkomen, pleit Lieberman voor een regering van nationale eenheid, met Likoed en Blauw en Wit maar zonder Netanyahu. Een constructie die ook Gantz niet ongenegen is. Lieberman schermt ook met een peiling waarin slechts 27 procent van de Israëliërs aangeeft een nieuwe rechtse regering onder leiding van Netanyahu te zien zitten. Er hangt Netanyahu trouwens nog altijd een rechtszaak boven het hoofd voor corruptie en machtsmisbruik. In oktober zou duidelijk moeten worden of hij effectief voor een rechter moet verschijnen. Dat wil allemaal niet zeggen dat Netanyahu kansloos is. Hij is als een politieke houdini al een paar keer ontsnapt. Nu heeft hij weer beloofd dat hij alle joodse nederzettingen op de bezette Westelijke Jordaanoever zal annexeren. De internationale spanning speelt in zijn voordeel en op een plan voor vrede met de Palestijnen heeft hij zich nooit laten betrappen. Het mag ook niet worden uitgesloten dat zijn goede vriend Donald Trump hem dezer dagen nog een cadeau doet. Zoals in april, toen Washington net voor de verkiezingen de Israëlische bezetting van de Syrische Golan-hoogvlakte erkende.