Welshe kranten met welluidende namen als The Abergavenny Chronicle of The Brecon & Radnor Express meldden zeer omstandig het heengaan van Shân Legge-Bourke. Buiten Wales wist niemand dat de grossier in hoeden en titels, de koningin van die natie, overleden was.
Shân Bailey komt uit het bultige Welshe graafschap Powys. Haar moeder – ooit in dezelfde scoutsgroep als de latere koningin Elizabeth II – trouwt er met de derde Lord van Glanusk, eigenaar van het gelijknamige, 7000 hectare grote landgoed. De sabelsleper is lord-lieutenant of militair vertegenwoordiger van de Britse kroon en verantwoordelijk voor de lokale reservetroepen.
Chief Cow
Het enig kind verliest haar vader op haar vijfde. Het blijmoedige meisje raapt eieren, plukt frambozen en krijgt een pianoleraar. Leren lukt minder. Een dure kostschool in Sussex vormt meteen het eindstation van haar academische ambities. Ze leert de landerijen beheren en op haar 21e trouwt ze met kapitein William Legge-Bourke van de Royal House Guards.
Na een verblijf in Duitsland strijken ze neer op Glanusk. Hij schoolt zich om tot beursmakelaar en later tot zakenbankier, want het landgoed kost handenvol geld. Kinderen van de koningin spenderen er vakanties en in 1978 wordt Shân lady-in-waiting, een koninklijke assistente toegewezen aan prinses Anne. In de poppenkast van de Windsors en hun entourage van leeghoofden met geërodeerde titels, vindt de Welshe – uitgerust met gezond verstand – feilloos haar weg. Ze vergezelt geregeld de koningin en ketst met Anne de wereld af. Van overal brengt ze hoeden mee. Aan de hoofddeksels hangt meestal een verhaal, of Shân bedenkt er een en ze veilt de hoofddeksels op theekransjes – haar hat chats – voor het goede doel.
Thuis draagt zij de broek. Ze diversifieert de inkomsten van Glanusk en met haar kapitein deelt ze ruim honderd mandaten in verenigingen, ngo’s en andere clubs. Soms met totaal tegengestelde belangen, schrijft The Telegraph, zodat ze ‘dikwijls achter een haag van outfit wisselt voor haar volgende bijeenkomst’. Ze doet alles met bravoure. Als chief officer zit ze de jongerenafdeling van St John Ambulance voor, een negentiende-eeuwse instelling ter promotie van EHBO. Daar verschijnt Shân in een T-shirt met in vette letters Chief Cow, ook al betekent dat in slang iets als dikke, luie sloerie.
Kuiperijen
In 1991 wordt de onbetwiste society queen van Wales ook high sheriff of Powys of juridische vertegenwoordiger van de kroon in het graafschap. Acht jaar later krijgt ze net als haar vader de militaire titel van lord-lieutenant. De BBC zendt haar vierdelige portret uit, The Lady of Glanusk. Verbouwereerde kijkers zien Egge-Bourke op het dak van haar huis staan en goten schoonmaken. Of fazanten plukken met haar zeven kleinkinderen en met een tractor rondjagen. ‘Ze rijdt, beter dan welke man ook,’ beweert haar dochter Zara, ‘een trekker met aanhangwagen achteruit een smalle loods in.’
Ze wisselde dikwijls achter een haag van outfit.
Decennia overleeft ze kreukelvrij het gekuip en de schandalen van de Windsors, die haar in 2015 benoemen tot dame commander of the Royal Victorian Order, uitzonderlijk voor een vrouw en de op één na hoogste onderscheiding in de ridderorde. Zij blijft tot in 2024 – ze is dan 80 en kampt met gezondheidsproblemen – aan de slag als lady-in-waiting van prinses Anne.
Hoewel haar dochter Tiggy lang werkt als nanny van de prinsen William en Harry, beseft zij dat de gouden tijd van gegoede adel en carrières in de slipstream van royals afloopt. ‘Maar je moet iets met je leven’, zegt ze. ‘Het is allemaal goed en wel, zo’n fijne afkomst als de mijne, maar je wilt natuurlijk geen decadente klaploper zijn.’
