De regulatie van ons klimaat is zo complex dat wetenschappers hun modellen geregeld moeten bijsturen. Dat is koren op de molen van wie zich wil verschuilen achter de stelling dat 'we het niet zeker weten' om niets te moeten ondernemen tegen de klimaatopwarming....

De regulatie van ons klimaat is zo complex dat wetenschappers hun modellen geregeld moeten bijsturen. Dat is koren op de molen van wie zich wil verschuilen achter de stelling dat 'we het niet zeker weten' om niets te moeten ondernemen tegen de klimaatopwarming. Meer dan een derde van het broeikasgas CO2 dat als gevolg van ontbossing in de atmosfeer vrijkomt, wordt achteraf in de bodem gerecupereerd, door de erosie op de kaalgeslagen plekken. Voor dat feit publiceren geograaf Kristof Van Oost (UCL) en enkele collega's evidentie in Nature Climate Change. Hun resultaat steunt op een monnikenwerk: de onderzoekers maakten een chemische analyse van 1000 bodemstalen van de jongste 8000 jaar. Het vastleggen van CO2 uit de atmosfeer door de fotosynthese van planten is goed voor de grootste CO2-stroom ter wereld. Hij is erg wisselvallig, want sterk beïnvloedbaar door klimatologische schommelingen. Vandaar het belang van solide CO2-buffers. Bioloog Ivan Janssens van de Universiteit Antwerpen meldt met zijn collega's in Nature Ecology & Evolution dat oude bossen met meerdere boomsoorten een stabielere CO2-opname hebben dan jonge en soortenarme bossen. Oude bossen vormen dus betere buffers tegen de klimaatopwarming. De kernboodschap is duidelijk: we moeten vriendelijker zijn voor onze oude bossen.