DOOR FRANS VERLEYEN
...

DOOR FRANS VERLEYENTWEE JAAR WERKTE EEN VOLLE DENKTANK aan ?Het sienjaal?, het boek voor progressief Vlaanderen. Maurits Coppieters en Norbert De Batselier willen er een politieke beweging en indien mogelijk zelfs een nieuwe partij rond bouwen. Ze hopen in ieder geval op een stevige gedachtenwisseling over hun wereldbeeld. Dat is goed en eerbiedwaardig. Vorige zondag bracht alvast de BRTN de leiding van Volksunie, Agalev en SP samen voor een gesprek in De Zevende Dag. Hieronder vindt de lezer een absoluut letterlijke weergave van de laatste zeven minuten van het debat, draaiend rond de hamvraag : bent u bereid met elkaar samen te werken ? Het is hier niet de bedoeling een satirische pagina te vullen, wel alarm te slaan. De manier waarop Vlaamse toppolitici verbaal omgaan met zichzelf, hun publiek en de ideologische kern van hun beroep is verontrustend. - VU-voorzitter Bert Anciaux : Ik ben al naïef genoeg, hé. Laat me toch ook, na vier jaar, en Manu Ruys schreef het juist onlangs zelfs (?na vier jaar wordt 'em blijkbaar wat volwassen en begint 'em te kijken dat het niet allemaal engeltjes zijn die rond hem zitten?). Ik heb gezien, sorry, dat gij ( wijst naar Louis Tobback) geen engeltje zijt en ik ben daar gelukkig om ( gelach aan tafel), ik ben daar gelukkig om da'k dat gezien heb. Want daarvoor moet ge de praktijk van de SP in de regering d'r maar eens op nageslaan en dan stel ik vast dat bijvoorbeeld op gebied van onderwijs, als het project ?het sienjaal?, het radicaal-democratisch project echt pleit, echt pleit voor meer pluralisme, dan is het toch wel in schril contrast met wat men op dit moment bezig is, met name de katholieke zuil en den Argo-zuil absoluut te versterken ten koste van het pluralisme van het gemeentelijk onderwijs. Dat zijn toch heel concrete zaken waar da 'k ik dan vraag : jongens toon geloofwaardigheid en als ge 't meent, laat dan in het parlement zien dat we daar samen rond kunnen werken en dan wil 'k ik een heel eind meegaan, maar eerst een stuk boter bij de vis.? De moderator vraagt aan de SP-voorzitter of misschien zijn ?figuur? een samenwerking met ?de anderen? in de weg staat. - Louis Tobback : Ik kan niet in de weg staan vermits ik geloof dat dit niet iets is dat tot echte concrete resultaten leidt, vertaald in machtspolitiek, dus met andere woorden dat vieze woord hé, waar men beweert vies aan te zijn maar waar het in feite op neerkomt uiteindelijk, dat is kunnen beslissingen nemen met een politieke meerderheid in een democratie en dus die meerderheid bekomen en die omzetten in daden en in beleid. Maar dus ik kan daar moeilijk voor in de weg staan want ik, ik zal er na '99 niet meer zijn dus, dat is zeer simpel in de politiek. Bijgevolg zal ik op dat niveau geen rol meer spelen in '99. Ten tweede, ik heb al vaak gezegd : als het dat is, als dat het ultieme alibi is om morgen te beginnen, wel, ten eerste, ik zal niet mee gaan discussiëren want dat is aan De Batselier om dat te doen en aan de jongeren om dat te doen en ten tweede : ik wil me daar zelfs voor terugtrekken als dat morgen de voorwaarde moet zijn. Ik denk dat dit op zich waardevol genoeg is opdat het persoontje van Tobback daarvoor zou kunnen wijken.? Anciaux onderbreekt heftig en herhaalt zijn verwijt : in de regering handelt de SP niet volgens haar principes. Geharrewar. - Louis Tobback : Kijk nu eens goed hé, ten eerste, ik doe even opmerken : het verschil tussen ons is misschien dat ik mij nooit in engeltje heb verkleed, maar da's dan even opzij, ten tweede, en mij dus niet naïef voordoe, dat is het grote verschil. Maar ik wil er onmiddellijk bijzeggen, ik wil er onmiddellijk bijzeggen : het gaat dus niet over de huidige regeringspolitiek, wat men daar ook van denke. Dat, we zitten vandaag allemaal in de oppositie of in de meerderheid, en dus de rol van de oppositie is van oppositie te voeren, de rol van de meerderheid is van compromissen te maken en te besturen. Op alle niveaus is dat zo. En dus de vraag hoe geloofwaardig men is... Iedere keer dat de Volksunie deel uitgemaakt heeft van een regering, heeft men haar platgewalst door te zeggen dat ze niet geloofwaardig geweest was in die regering en heeft ze een pak van haar pluimen gelaten. Dat kan van de SP niet gezegd worden want de SP heeft al verkiezingen gewonnen nadat ze in de regering zat. Dus, willen we daar nu ophouden met mekaar blijven vliegen af te vangen op die punten. De vraag is : hoe raak je aan een positie waarin ge een politieke macht opbouwt die uw, onze, de linksen of de progressieven of de radicalen of je noemt ze zoals je wil in de CVP en in bij de liberalen en ik geloof dat die er inderdaad zijn, ja dus die die mogelijk maken van inderdaad een progressieve politiek te voeren en een aantal keuzen te maken die je vandaag met uw grote gelijk, het mijne, het uwe, het zijne ( wijst op de gesprekspartners) niet kunt maken. Dat is de vraag waarover het gaat. Want, telkens, laten we mekaar goed begrijpen, ik sta nu op twintig percent. Da's te weinig om alles te doen wat ik graag zou doen, ja ? Dus gij ( wijst naar Anciaux) staat op driehonderdduizend stemmen, da's véél te weinig om te doen wat dat ge graag zou doen. En hetzelfde is waar voor de Groenen. En we stagneren allendrie op een of andere manier al al die jaren op die percentages. De anderen ook hé, want wie wint staat geen van de vijf aan. Dus, en nu zou men eens even kunnen verder staren dan zijn navel en proberen van een politiek compromis te vinden dat het mogelijk maakt van inderdaad een meerderheid op te bouwen die andere dingen doet. Niet honderd procent wat ik graag heb en niet honderd procent wat een van jullie beiden doen. Want wat gebeurt er nu ? Ge stapt in een meerderheid ( moderator : de tijd dringt), en ik ga hier niet pijnlijk doen, hé. Maar meneer Bervoets ( Agalev) stapt ergens in een meerderheid en bij de eerste twee grote beslissingen gaat hij er onderdoor en zegt men, kijk naar Antwerpen, en ge zijt niet geloofwaardig en ge gaat er onderdoor. Want tot het compromis, hé jongens, zijt ge dus veroordeeld in dit land.? Hierna volgt tussen Bervoets en Tobback nog een veertig seconden durende ruzie over het omstreden Electrabel-contract dat, ondanks de linkse leer over energiebeleid, zowel in Antwerpen als Leuven werd goedgekeurd.