Iedereen is het erover eens: 'Het gaat hier om een racistische moord.' Want hoe kan zoiets anders worden verklaard, vragen de buurtbewoners in Borgerhout zich af. 'Mohammed is koelbloedig en zonder enige aanleiding doodgeschoten. Bovendien werd de dader door iedereen ervaren als, op zijn zachtst uitgedrukt, een lastige buur. Er zijn zelfs diverse klachten tegen hem ingediend', zegt een jonge vrouw die anoniem wil blijven.
...

Iedereen is het erover eens: 'Het gaat hier om een racistische moord.' Want hoe kan zoiets anders worden verklaard, vragen de buurtbewoners in Borgerhout zich af. 'Mohammed is koelbloedig en zonder enige aanleiding doodgeschoten. Bovendien werd de dader door iedereen ervaren als, op zijn zachtst uitgedrukt, een lastige buur. Er zijn zelfs diverse klachten tegen hem ingediend', zegt een jonge vrouw die anoniem wil blijven. Ze woont een paar straten voorbij de woning van Mohammed Achrak en ze heeft hem persoonlijk gekend. De gelijkenis met wat gebeurd is in Schaarbeek een zestal maanden geleden - toen een autochtone Belg een Marokkaans koppel doodschoot en drie van diens kinderen verwondde - is groot. Ook daar was de dader een buur van de slachtoffers. 'Het gaat om racisme, maar dat wordt weer weggemoffeld', zegt de vrouw. 'Als een Marokkaan een moord pleegt, is hij een terrorist, en als een Belg een moord pleegt, is hij psychisch ziek. Waar lijkt dat op? En wat krijgen we in de media te zien en te horen: rellen en nog eens rellen. Men is gewoon vergeten dat het hier in de eerste plaats gaat om een onschuldige man die is vermoord.'Als het over het motief van de moord gaat, is iedereen het eens, jong en oud, man en vrouw. Maar omtrent Dyab Abou Jahjah en diens arrestatie lopen de ideeën uiteen. Voorzitter Ahmed Elyoussfi van de moskee Bilal zegt dat hij Abou Jahjah niet goed kent, en dat niemand van de mannen die naar de moskee komen hem kent. Dat wordt bevestigd door een aantal mannen die in het bureau van Elyoussfi zijn gebleven, zaterdag na het middaggebed. 'De eerste keer dat we van Abou Jahjah hebben gehoord, was na de moord en vooral na zijn arrestatie', zegt een van de mannen. En wat denken ze over zijn aanhouding? Het wordt even stil. 'We weten het niet. We kennen de man niet goed genoeg, we kunnen dus niet zeggen of hij al dan niet iets verkeerd heeft gedaan', zegt Elyoussfi. Een jongere man, die iets later binnenkomt, heeft wél een duidelijke mening over Abou Jahjah. Maar: 'Ik praat niet graag met de pers, omdat journalisten alles verdraaien.' Hij verdwijnt even en komt terug met de krant in de hand. 'Kijk wat in Gazet van Antwerpen staat: Abou Jahjah riskeert vijf jaar cel. En waarvoor? Wat heeft hij gedaan? Hij zou de jongeren aangezet hebben tot relletjes? Ik ken iemand die al jarenlang de mensen aanzet tot haat en geweld in deze stad, dat ze die man maar gaan aanhouden.' 'We worden zwart gemaakt, elke dag lezen de Belgen slechte berichten over ons. Met de haatcampagnes van extreem-rechts, het slechte imago en de dagelijkse beledigingen in de media gaan mensen die al ziek zijn of niet stabiel zijn over tot daden. Dat is wat er gebeurd is in Brussel met de moord op het Marokkaanse koppel en dat is wat er nu is voorgevallen in Borgerhout. Wij zijn gewone mensen, we werken met Vlamingen samen, we gaan naar hun scholen, naar hun winkels. Waarom zouden wij het slecht met hen voorhebben? Dat is niet in ons belang.'De fout die Abou Jahjah heeft begaan, volgens deze man, is dat hij geen overleg heeft gepleegd met de oudere Marokkanen. 'Hij had met ons moeten praten, hij had naar ons moeten komen, om uitleg te geven over zijn bedoelingen en ook om onze mening te horen. Nu weten de mensen niet wat ze van hem moeten denken.'Meer dan ooit worden de media met de vinger gewezen. 'De media laten Dyab zien, terwijl hij aan het schreeuwen was tegen korpschef Lamine. Wat eerder is gebeurd en wat later is gevolgd, dát kregen we niet te zien', zegt de jonge vrouw verontwaardigd. Anderzijds vindt ze wel dat Dyab Abou Jahjah door bepaalde initiatieven en uitspraken heeft geprovoceerd. Maar zijn arrestatie zal volgens haar alleen maar méér rellen uitlokken. Zelf is zij niet op straat gekomen en dat is ze ook niet van plan. Haar mening heeft ze gevormd op basis van wat haar broers haar hebben verteld. Abdel, een jonge man die in de buurt woont en die wél aanwezig was tijdens de rellen, deelt haar mening. Hij is de avond van de moord direct gaan kijken, nadat hij een telefoontje had gekregen van een vriend. 'Ik heb mijn auto geparkeerd aan de Turnhoutsebaan. We werden omsingeld door de politie, we mochten niet meer doorgaan, niemand mocht doorgaan. We hebben toen verzen van de koran gelezen en we zijn ook aan het roepen geweest. De jongeren waren op Abou Jahjah aan het wachten en toen hij aankwam, is hij als een held ontvangen.''Hij heeft ons gevraagd om kalm te blijven en hij heeft de politie gevraagd om ons door te laten, want we zouden niets verkeerd doen of kapotmaken, we moesten gewoon onze woede kunnen uiten. De korpschef zei dat we tien minuten moesten wachten, daarna zouden we kunnen doorlopen. Toen de tien minuten om waren, omsingelde de politie ons nog altijd. Dyab is opnieuw met Lamine gaan praten en wij moesten wachten totdat de politie opnieuw in haar auto's zou stappen. We hebben gewacht, de politie is even uit de weg gegaan en toen gebeurde iets aan de achterzijde, bij een andere groep. Ze hebben ons opnieuw omsingeld, en toen is het begonnen. Aan de achterzijde begonnen jongeren met stenen te gooien. Abou Jahjah wilde opnieuw met de korpschef praten, maar ineens kreeg hij peperspray in het gezicht. Toen begon hij te schreeuwen tegen Lamine, hij was gewoon kwaad. Daarna is een oude man gekomen, hij had een papier bij zich en zei dat Mohammed de dag nadien zou worden begraven. Hij heeft ons opgeroepen om kalm te blijven en heeft ons begeleid naar de moskee.'Chater Abdel, eigenaar van een vleesverwerkingsbedrijf in Antwerpen, is een van de mannen die de familie van Mohammed Achrak ondersteund hebben. Samen met vader Achrak heeft hij twee avonden na mekaar gepatrouilleerd in Borgerhout om de jongeren te kalmeren. 'Telkens als de vader aan de jongeren vraagt om naar huis te gaan, vertrekken ze onmiddellijk. Ze hebben veel respect voor zijn verdriet, daarom luisteren ze naar hem', zegt Chater. Hij heeft het vooral over het voorbeeldige gedrag van het slachtoffer en de moed van diens ouders. Volgens Chater moeten de allochtonen de wetten strikt naleven, ook als zij hun gelijk willen halen, want anders keert de situatie zich tegen hen. 'Wij hebben geen belang bij rellen. We willen samenwerken met de overheid om onze rechten te vrijwaren, met respect voor de wetten van dit land. Het is aan het gerecht om uit te maken of de aanleiding voor de moord al dan niet racisme was.'Samira BendadiMen is vergeten dat het hier gaat om een onschuldige man die is vermoord.