30/9/2005: Flemming Rose, de cultuurredacteur van de centrumrechtse Deense krant Jyllands-Posten, vraagt 40 karikaturisten een tekening te maken van de profeet Mohammed. Naar eigen zeggen 'om te weten te komen hoe groot de zelfcensuur van de Denen is'. Twaalf karikaturen worden gepubliceerd in de weekendeditie van de krant. De meest provocerende karikatuur toont Mohammed die een tulband draagt in de vorm van een bom. Sommigen hekelen de intenties van de krant: 'De cultuurredacteurs van Jyllands-Posten zijn een bende conservatieve agitators', staat bij een beeld. 30/9- 7/10/2005: Geen reactie. Alleen wanneer journalisten enkele fundamentalistische imams in Kopenhagen en Aarhus om een reactie vragen, zeggen die dat 'de karikaturen een slag in het gezicht zijn van alle moslims van de wereld'. De imam van de meest invloedrijke moskee, Ahmed Abu Laban, maakt van de gelegenheid gebruik om zich op te werpen als woordvoerder. Hij eist verontschuldigingen van de krant. 12/10/2005: De hoofdredacteur van de krant zegt dat hij doodsbedreigingen heeft gekregen. 14/10/2005: Ahmed Abu Laban organiseert een betoging tegen de Deense 'islamofobie' in Kopenhagen. Enkele dagen later vertrekt hij met een delegatie van Deense moslims naar verschillende islamitische landen waaronder Turkije, Egypte, Syrië en Libië, om te ...

30/9/2005: Flemming Rose, de cultuurredacteur van de centrumrechtse Deense krant Jyllands-Posten, vraagt 40 karikaturisten een tekening te maken van de profeet Mohammed. Naar eigen zeggen 'om te weten te komen hoe groot de zelfcensuur van de Denen is'. Twaalf karikaturen worden gepubliceerd in de weekendeditie van de krant. De meest provocerende karikatuur toont Mohammed die een tulband draagt in de vorm van een bom. Sommigen hekelen de intenties van de krant: 'De cultuurredacteurs van Jyllands-Posten zijn een bende conservatieve agitators', staat bij een beeld. 30/9- 7/10/2005: Geen reactie. Alleen wanneer journalisten enkele fundamentalistische imams in Kopenhagen en Aarhus om een reactie vragen, zeggen die dat 'de karikaturen een slag in het gezicht zijn van alle moslims van de wereld'. De imam van de meest invloedrijke moskee, Ahmed Abu Laban, maakt van de gelegenheid gebruik om zich op te werpen als woordvoerder. Hij eist verontschuldigingen van de krant. 12/10/2005: De hoofdredacteur van de krant zegt dat hij doodsbedreigingen heeft gekregen. 14/10/2005: Ahmed Abu Laban organiseert een betoging tegen de Deense 'islamofobie' in Kopenhagen. Enkele dagen later vertrekt hij met een delegatie van Deense moslims naar verschillende islamitische landen waaronder Turkije, Egypte, Syrië en Libië, om te klagen over de toestand in Denemarken. De Deense Volkspartij, geleid door Pia Kjaersgaard - die bekendstaat voor het exploiteren van de genereuze wetten rond de vrijheid van meningsuiting om haar eigen xenofobe aanvallen te vergoelijken - zegt dat de Deense moslims die hun geloof voor de vrijheid van meningsuiting plaatsen 'verraders' zijn. 20/10/2005: Elf ambassadeurs van moslimlanden waar Ahmed Abu Laban op bezoek ging, sturen de Deense eerste minister Anders Fogh Rasmussen een protestbrief en vragen een onderhoud. Die weigert hen te ontvangen en antwoordt dat 'Deense politici de pers niet regeren'. 27/10/2005: 11 moslimgroeperingen klagen Jyllands-Posten bij de politie aan voor 'blasfemie en rassendiscriminatie'. November- december 2005: Een delegatie van Deense moslimgroeperingen bezoekt het Midden-Oosten om er de boodschap over de karikaturen uit te dragen. De geruchtenmolen komt op gang. Volgens sommige bronnen zouden ze ook extra karikaturen bij de reeks gevoegd hebben die niet in de krant stonden. 14/11/2005: De jongerenorganisatie van de Pakistaanse fundamentalistische partij Jamaat-e-Islami protesteert in Islamabad en zet 7000 euro op het hoofd van de karikaturisten. De Deense politie raadt de kunstenaars aan onder te duiken. 29/12/2005: De ministers van Buitenlandse Zaken van de Arabische Liga en de Organisatie van de Moslimconferentie verwerpen en veroordelen de tekeningen als 'beledigingen die ingaan tegen de nobele waarden van de islam'. Ze roepen op tot een boycot tegen Denemarken. Rond het einde van het jaar vragen 22 ex-ambassadeurs aan premier Fogh Rasmussen om gesprekken aan te knopen met afgevaardigden van de moslimstaten. Fogh Rasmussen houdt vol dat vrijheid van meningsuiting geen onderwerp kan zijn van diplomatieke gesprekken. 5/1/2006: De secretaris-generaal van de Arabische Liga, Amr Moussa, verspreidt een brief van de Deense premier waarin die de vrijheid van meningsuiting verdedigt maar tegelijk iedere actie of uitspraak veroordeelt die groepen diaboliseert vanwege hun godsdienst of etnische afkomst. 10/1/2006: Het Noorse Christelijke tijdschrift Magazinet publiceert op zijn beurt de karikaturen uit naam van de vrijheid van meningsuiting. 26/1/2006: Saudi-Arabië roept zijn ambassadeur terug uit Denemarken. De Deens-Zweedse zuivelgroep Arla Foods zegt de gevolgen te voelen van de boycot. 27/1/2006: Tijdens het vrijdaggebed in Irak veroordelen enkele duizenden moslims de karikaturen. 28/1/2006: De zuivelgroep Arla Foods plaatst advertenties in de kranten in het Midden-Oosten in een poging een boycot van haar producten te voorkomen. 29/1/2006: Jyllands-Posten drukt een boodschap in het Arabisch af waarin de krant zegt dat de tekeningen gepubliceerd werden in het teken van de vrijheid van meningsuiting en niet als een haatcampagne tegen de islam. Premier Fogh Rasmussen herhaalt dat de regering of Denemarken in zijn geheel niet verantwoordelijk kan worden gesteld voor iets wat door een onafhankelijk dagblad geschreven wordt. Palestijnen verbranden Deense vlaggen en Libië kondigt aan haar ambassade in Denemarken te sluiten. 30/1/2006: Premier Fogh Rasmussen geeft in een televisie-interview te verstaan dat hij de karikaturen persoonlijk veroordeelt. De EU meldt dat zij acties zal ondernemen als de boycot voortduurt. Verschillende moslimgroeperingen, zoals Hamas en de Egyptische Moslimbroederschap, roepen op tot een wereldwijde boycot van Deense producten. In Gaza vallen gewapende mannen het EU-kantoor aan. 31/1/2006: Magazinet drukt zijn spijt uit over de publicatie van de cartoons. De ministers van Binnenlandse Zaken van de Arabische Liga eisen dat de Deense regering de makers van de karikaturen 'streng bestraft'. Deense imams accepteren de excuses van Jyllands-Posten en premier Fogh Rasmussen. Ze zeggen verwonderd te zijn over het escaleren van het conflict. Jyllands-Posten evacueert haar kantoren na een bomdreiging. 1/2/2006: Verscheidene Europese kranten in Duitsland, Italië, Spanje, en Nederland ( de Volkskrant) drukken een of meer van de gehekelde karikaturen af. Het Franse boulevardblad France Soir publiceert de 12 karikaturen en een eigen karikatuur. 'Ja, men heeft het recht om God te karikaturiseren', luidt het op de voorpagina. De hoofdredacteur wordt door de Frans-Egyptische eigenaar, Raymond Lakah, ontslagen. Lakah noemde het ontslag een duidelijk teken, dat de geloofsovertuiging van alle mensen moet worden gerespecteerd. Lakah verontschuldigde zich 'bij de moslimgemeenschap en alle mensen die door deze publicatie geërgerd of verontwaardigd zijn'. Syrië trekt zijn ambassadeur terug uit Denemarken. De Noorse regering sluit haar vertegenwoordiging op de Westelijke Jordaanoever voor alle publiek nadat twee gewapende Palestijnse groeperingen ermee gedreigd hadden alle Fransen, Noren en Denen in de Gazastrook en op de Westelijke Jordaan- oever 'als doelwit te zien'. 2/2/2006: Opnieuw protest in Gaza. De Deense premier Fogh Rasmussen verschijnt op de Saudische nieuwszender Al-Arabiya en tracht kalmerende woorden te spreken. De Jordaanse krant Al-Shihane publiceert drie van de tekeningen en roept de moslims wereldwijd op tot rede. Peter Mandelson, de EU-commissaris voor Handel, zegt dat er een einde moet komen aan de boycot van Deense producten. 3/2/2006: De internationale Moslimbroederschap roept op tot een wereldwijde dag van woede. Verschillende moslimgemeenschappen overal in de wereld roepen op tot kalmte. Het komt in verschillende landen tot betogingen. Ook de VUM-kranten (o.a. De Standaard) publiceren de Deense cartoons.