Twee weken geleden nogal wat afgelachen met dat "Dossier Geld" van onze chef-economie. Het lag koud bij de eindredactie, of een uitgeputte Despiegelaere strompelde voor een versnapering naar de Cola-automaat van Jos Grobben. Waarin de blikjes die wettelijk twaalf frank mogen kosten, op twintig zijn geprijsd.
...

Twee weken geleden nogal wat afgelachen met dat "Dossier Geld" van onze chef-economie. Het lag koud bij de eindredactie, of een uitgeputte Despiegelaere strompelde voor een versnapering naar de Cola-automaat van Jos Grobben. Waarin de blikjes die wettelijk twaalf frank mogen kosten, op twintig zijn geprijsd. Betalen kan met stukken van vijf of van twintig frank. Of met een van vijftig. In dat geval geeft de automaat dertig frank terug. Zo beweert de gebruiksaanwijzing toch. Niemand van ons heeft het risico genomen het uit te testen. Grobben zelf heeft nooit van zijn leven iets teruggegeven, wat zou zijn automaat het dan doen. Despiegelaere, in een opgeluchte stemming omdat hij de deadline voor zijn dossier slechts met een paar dagen had overschreden, verloor de voorzichtigheid uit het oog en stak zijn laatste vijftigfrankstuk in de gleuf. Tot zijn verstomming gaf de automaat niet alleen geen geld terug, maar ook geen blikje! En alsof dat niet volstond, werd hij door onze chef-Wetstraat, bij wie hij zijn beklag ging doen, vierkant uitgelachen: "Waarom denkt ge dat Grobben voor ons de ziekenfondsen doet, slimme? En de SP-Hasselt? Ge had maar beter moeten weten. En kom me niet om opslag vragen, want ik lees in uw dossier dat ik dat niet mag geven. Wat bedoelt gij trouwens met: De Belgen zijn rijk? Misschien zijt gij rijk, maar ik ben het alleszins niet. Waar haalt gij dat geld? Werkt gij in het zwart wat bij misschien?" Onze chef-economie stond met zijn mond niet enkel vol sigaar, maar ook vol tanden. Want inderdaad, hij heeft een bijverdiensteke. In alle clandestiniteit heeft hij namelijk zijn huis omgebouwd tot een aanvankelijk bescheiden agrobedrijfje, dat al snel evolueerde naar een wereldwijde multinational in vlees. Alles begon met de kweek van ceremonieduiven, die tegen ruime betaling de vrede gingen symboliseren op bruiloften en jubilea, en vandaar linea recta naar hun hok terugvlogen. Met de winst daarvan, waagde Despiegelaere zich op een dag aan de experimentele vetmesterij. Dit met de hulp van onze chef-wetenschappen, die van zijn goede contacten met André Destickere en Guy Verhofstadt gebruikmaakte om, in zijn laboratorium op onze vijfde verdieping, de meest gewaagde chemische brouwsels door zakken regulier veevoeder te mengen. Onze chef-economie laadde dat in zijn bestelwagen, na korte tijd vervangen door een twintigtonner met aanhangwagen, en voerde het thuis aan zijn boven op elkaar gestapelde dieren. Tevens aan enkele neefjes en nichtjes, van wie de plotse groei verontrustende vormen begint aan te nemen. Datzelfde gold voor zijn rund- en pluimvee, in zo verre dat het verschil tussen beide op de duur niet echt duidelijk meer was. Maar de eerste controleur die eens kwam neuzen naar PCB's of dioxine, werd maanden later dood uit de aalput gevist. De koeien van onze chef-economie bevatten overigens geen PCB's maar zuivere somatotropine, de betere grondstof voor het aanmaken van geld.Het vlees van Despiegelaere werd dra overal in de wereld verkocht. Gesterkt door dat succes besloot hij eerder dit jaar om zijn inkomsten nog wat hoger op te jagen, en opende in Brussel een restaurant. In de gerechtvaardigde overtuiging dat als de Bosniër om onze hoek klanten heeft, iedereen klanten kan hebben. Recente perikelen in Bobbejaanland indachtig, klom Guido de dag vóór de opening van zijn nieuwe zaak op een laddertje en spijkerde boven de deur een bordje waarop in sierlijke letters geschilderd stond: "Verboden voor gehandicapten - Geen negers." Tsjonge, dat gaf me wat. Twee dagen nadien zat hij in zijn lege gelagzaal met een begin van wanhoop op bezoekers te wachten, zag tot zijn genoegen een viertal gezichten voor het raam opduiken, zag dat aantal tot zijn schrik aanzwellen tot veertig-vijftig, en besefte bij het sneuvelen van de eerste ruit dat zich voor zijn eethuis naar schatting vierduizend verbolgen betogers uit de sociale sector hadden verzameld. Aangevuld met een gedrogeerde knokploeg uit de Matongewijk. Onze chef-economie koos voor één keer eieren voor zijn geld in de plaats van omgekeerd, verkocht zijn etablissement aan een Georgische jood, en ging zich met nog grotere verbetenheid toeleggen op de teelt van vee. En, erger, op de rubriek economie. Vandaar dat Dossier Geld, waarvoor Despiegelaere persoonlijk de advertenties ging verkopen en innen. Enkele banken, vooral uit de niche van de kleine zelfstandigen. Het Centraal Bureau voor Hypothecair Krediet. De Cera. Veevoeders Dossche. Vanden Avenne Ooigem. Vanden Avenne Izegem. Vanden Avenne Avelgem, Wevelgem, Balegem, Bekegem, Edegem, Oelegem, Itegem, Otegem, Zevergem, Zomergem, Wintergem en Godmagwetenwaarnoggegem. Verder Pluimveeslachthuis Van Hoey. Berko billen en borsten. Elevage de volaille et lapins d'Anderlues. Ford New Holland. En tot slot vier pagina's publiscopie over Sigaren Cortès. Bij onze reclameregie in Zellik vielen ze achterover. Waar zij zich zeven dagen op zeven de ziel uit het lijf moeten werken om één nieuwe adverteerder te strikken, schudde onze chef-economie er zonder moeite meer dan zeventig uit zijn mouw. En versaste de rest, die hij wegens papiergebrek niet kon plaatsen, naar het gemeentelijk informatieblad van Grimbergen. Wat hem prompt een bouwvergunning opleverde voor twee nieuwe stallen, een schuur of zes, een legbatterij voor schapen, en een wolspinnerij. Plus een licentie voor nachtelijke cargovluchten op het Grimbergse vliegveld. Dat tot dan toe achter zijn tuin lag, maar er sindsdien integraal deel van uitmaakt. En terwijl onze chef-wetenschappen de klok rond cocktails en preparaten ineentoverde, vloog onze chef-economie met zijn privéjet naar Texas, en kocht zich er een lapje grond van zestienduizend hectaren. En een tabaksplantage.Dat zo iemand durft te komen zeuren over vijftig frank, ging onze chef-Wetstraat net iets te ver. Hij wees Despiegelaere de deur, en ging daarna verder met zijn eigen werk. Koen Meulenaere