Had u het bericht in uw krant gevonden? Over de negen blauwhelmen die in het noordoosten van Congo door een lokale militie zijn aangevallen en vakkundig afgeslacht, terwijl ze een poging deden om een vluchtelingenkamp te beschermen?
...

Had u het bericht in uw krant gevonden? Over de negen blauwhelmen die in het noordoosten van Congo door een lokale militie zijn aangevallen en vakkundig afgeslacht, terwijl ze een poging deden om een vluchtelingenkamp te beschermen? Het weze u vergeven als u eroverheen keek, want afhankelijk van welke krant u leest, werden er tussen vijf en twintig regels aan het nieuws besteed. Het contrast met de tien - toegegeven: het is er één meer - Belgische para's die in 1994 bij het begin van de genocide in Rwanda vermoord werden, kon onmogelijk groter. De dood van de para's leidde bijna meteen tot een terugtrekking van de buitenlandse troepen die net naar Rwanda waren gestuurd om een slachtpartij te voorkomen. Die beslissing leidde er toen mee toe dat op enkele maanden tijd bijna een miljoen mensen werden vermoord. Daarop volgde een jarenlang gejammer over hoe het toch zover had kunnen komen: tien dode jongens! Roept de internationale gemeenschap nu om het terugtrekken van blauwhelmen uit Congo? Blijkbaar niet. Hoewel alles erop wijst dat de patrouille bewust in een hinderlaag werd gelokt. De blauwhelmen gingen in de tegenaanval en doodden een zestigtal leden van de voor de moord op hun collega's verantwoordelijke militie - een bericht dat al iets meer aandacht kreeg, want dat blauwhelmen spierballen laten zien, is nieuws, en zestig dode militieleden zijn zelfs naar Congolese normen significant. Het hielp misschien dat de slachtoffers blauwhelmen uit Bangladesh waren, en geen Belgen. Bangladesh is een heel arm land. De levering van blauwhelmen is een van hun belangrijkste exportactiviteiten geworden. De identificatie met een land, met landgenoten, blijft verbazingwekkend. België is piepklein, en onze tien miljoen inwoners vormen maar een fractie van de wereldbevolking. Toch zoeken wij altijd koortsachtig naar Belgische betrokkenheid als we ons met een crisis willen identificeren. De ramp met de tsunami's in Zuidoost-Azië kon onze aandacht wekken, omdat de kans groot was dat er ook Belgische doden zouden zijn. Uiteindelijk staat de teller op tien, tegen bijna driehonderdduizend Aziaten. Vlak na de aanslagen van 11 september 2001 in de Verenigde Staten was geen inspanning te groot om Belgische slachtoffers te vinden - er bleek er 'gelukkig' één te zijn. Alsof duizenden dode Amerikanen niet volstonden. Maar goed. Iedereen kent wel iemand die regelmatig naar de VS reist, en Thailand en Sri Lanka zijn populaire vakantiebestemmingen. We raakten dus geïnteresseerd. Dat geldt helaas niet voor Oost-Congo. Dus is de kans klein dat er veel medeleven zal zijn met de onfortuinlijke militairen uit Bangladesh. Wij liggen niet wakker van wat Bengalen meer of minder. En blijkbaar evenmin van het feit dat die zich dapperder gedragen dan onze para's destijds in Rwanda. Dirk DraulansWat is het verschil tussen negen dode blauwhelmen in Congo en tien in Rwanda?