Kick- en thaiboksen zijn echte groeisporten', zegt Jens De Leu. 'Zeker in de steden.'
...

Kick- en thaiboksen zijn echte groeisporten', zegt Jens De Leu. 'Zeker in de steden.' De Leu moet haast roepen om het ritmische geluid van het trappen en slaan op stootkussens te overstemmen. Het is woensdagavond, in een achterafzaal bij de Gentse Dampoort is de jongerentraining van kick- en thaiboksclub Mahanakhon in volle gang. De Leu is hoofdtrainer en oprichter van de club. Bij de start in 2018 telde die een tiental leden, intussen al meer dan honderd. Over heel Vlaanderen zijn er volgens de federatie VKBM2O zo'n 8000 beoefenaars, verspreid over 145 clubs. 'Vooral bij de volwassenen zien we sinds corona een opvallende toename', zegt De Leu. 'Veel mensen moeten blijkbaar stoom aflaten en hier kan dat in een veilige en sportieve omgeving. Bovendien worden er vaker wedstrijden op betaaltelevisiezenders uitgezonden en zijn er ook meer rol- modellen die tot de verbeelding spreken, zoals de Nederlander Rico Verhoeven.' Sinds deze week zijn beide sporten - bij thaiboksen mogen ook de ellebogen en knieën worden gebruikt, bij kickboksen enkel de vuisten, het scheenbeen en de voeten - aan de Vlaamse sporttakkenlijst toe- gevoegd, wat een verdere professionalisering van de sport mogelijk moet maken. Hoe groot de subsidie is die straks haar richting uitkomt, weet de federatie nog niet. 'Met de steun willen we sportkampen organiseren en naar scholen trekken, om de sport nog toegankelijker te maken', zegt De Leu. 'En onze topsporters zouden we dan eindelijk ook kunnen vergoeden.' Overdag werkt Kelly Delmotte in een woonzorgcentrum, ze helpt er in de keuken. 's Avonds wisselt ze haar schort in voor een shortje en haar plastic wegwerphand-schoenen voor inktzwarte boks-handschoenen. Ze is al drie jaar lid van Mahanakhon. 'Bij de eerste training was ik meteen verkocht', zegt ze. 'Ik voelde na afloop elk spiertje in mijn lichaam, maar de sport past perfect bij me. Je hebt veel discipline en doorzettingsvermogen nodig, en het is heel afwisselend. Het helpt me om na het werk mijn gedachten te verzetten. Je hebt geen seconde om aan iets anders te denken, want alles wat voor je neus gebeurt, heeft je volledige aandacht nodig. Piekeren kun je hier niet doen, anders dan in je luie stoel voor de televisie.' In 2022 wil Delmotte haar conditie opnieuw opschroeven. Ze is pas hersteld van nierbekkenkanker, in september werd bij haar een nier weggehaald. Wedstrijden zijn aan haar niet besteed. Te riskant, met een nier minder. 'Maar mijn man is ook lid van de club en op hem wil ik wel blijven kloppen', lacht ze. 'Met veel liefde, vanzelfsprekend.' Al sinds zijn zesde is Gianny De Leu in de ban van het kick- en thaiboksen. Samen met zijn twee broers wilde hij zijn vader achterna, die de sport jarenlang beoefende. 'En Jean-Claude Van Damme natuurlijk!' Ondertussen prijken al meer dan tachtig bekers en medailles in zijn trofeekast. Hij werkt als lasser in een metaalbedrijf in Drongen en traint minstens achttien uur per week. De laatste drie jaar is hij ongeslagen. Onlangs nam hij een maand onbetaald verlof. Hij trainde nog harder dan gewoonlijk en trok in topvorm naar de wereldkampioenschappen in Bangkok, waar de wieg van de sport staat. Hij won er achtereen- volgens van een Filipijn, een Moldaviër, een Israëliër en een Portugees en werd zo wereldkampioen in de categorie 18-23 jaar, bij de min-54 kilogram. 'De ochtend na de finale zat ik samen met mijn tegenstander aan het ontbijt', zegt De Leu. 'Het is een harde sport, maar er heerst veel wederzijds respect. Er zitten ijszakken in onze diepvries, maar we hebben ze nog nooit nodig gehad. En positieve dopingplassen zijn een uitzondering.' Zijn grote droom? 'Prof worden en deelnemen aan de Olympische Spelen. Laten we hopen dat de sport binnenkort olympisch wordt.' 'Ik ben nu een jaar in de club', zegt Tess Van Hecke. 'Mijn mama en papa wilden dat ik dit deed en toen heb ik een test gedaan en wilde ik het verder blijven doen.' Voor Van Hecke draait het in de eerste plaats om plezier. 'Het is leuk in de club en de trainers zijn ook heel lief. En ik doe het graag, dat is ook een motivatie. Het is de bedoeling om een paar wedstrijden mee te doen en zo. Daar ben ik nu voor aan het trainen.' Voor Van Hecke bij thaiboksen uitkwam, probeerde ze eerst enkele andere sporten. 'Ik heb nog gekickbokst en gedanst. Maar daar ben ik mee gestopt, want ik kreeg hoofdpijn van de luide muziek.' Haar ellebogen beschouwt ze als haar beste wapen. 'Al spelend doe ik dat thuis altijd met mijn papa. En dan win ik meestal.'