Het Thomas Moore-genootschap is als vzw sinds 1970 in ons land actief en kwam er "omdat de lering van de Paus en het Concilie door katholieke personen en organisaties openlijk bestreden wordt". Leden en sympathisanten van Opus Dei - ook al stellen ze zich niet als dusdanig voor - schrijven geregeld de kolommen vol van Positief, het maandblad van het genootschap.
...

Het Thomas Moore-genootschap is als vzw sinds 1970 in ons land actief en kwam er "omdat de lering van de Paus en het Concilie door katholieke personen en organisaties openlijk bestreden wordt". Leden en sympathisanten van Opus Dei - ook al stellen ze zich niet als dusdanig voor - schrijven geregeld de kolommen vol van Positief, het maandblad van het genootschap. Zo geeft Rita Gierts in het februarinummer van dit jaar haar eigen visie op onze jeugdcultuur, die gebaseerd zou zijn "op verzet tegen elke vorm van gezag, op drugs- en alcoholverslaving, dierlijke seksualiteit en openlijke vijandigheid tegen God. Ze wordt aanschouwelijk en doeltreffend doorgegeven langs media en krachtige meeslepende muziek van satanische oorsprong." Lucien Elsen, een bestuurder van het genootschap, zet in Positief een kanttekening bij kinderverkrachting en pedofilie. Het zijn weliswaar zware misdaden, maar "onze kinderen het geloof ontstelen is nog een groter onheil". Elsen ziet overal de hand van satan. "Het modernisme, het seksisme, de satancultus en de opgang van sekten zijn vier krachten die satan gebruikt (...) De wapens van de Kerk, onze wapens, zijn de liefde, het gebed en het kruis." De vzw Thomas Moore werkt met regionaal georganiseerde jongerenkernen die hun boodschap uitdragen via een eigen, tweemaandelijks tijdschrift, Quanta Cura, een verwijzing naar de gelijknamige pauselijke encycliek uit 1864 die het liberaal katholicisme zwaar veroordeelde. Quanta Cura wordt samen verspreid met Paradox, de spreekbuis van de vzw Kern van Ons Geloof. In het nummer van april 1995, dus vlak vóór de jongste parlementsverkiezingen, bleek een lofzang op het Vlaams Blok opgenomen. Het Blok is "in Vlaanderen de enige revolutionaire partij die inspeelt op de noden van de burgerij", en meteen ook de enige die "consequent democratisch is". De leiders van de jongerenkernen blijken een vreemd allegaartje. In Antwerpen, bijvoorbeeld, staat Filip de Rycke aan het hoofd van de lokale kern. Zijn familie is de motor achter het comité Priesters voor Vlaanderen, waarin Emiel Herroelen militeert. Dat is de vroegere pastoor van Nossegem, die in 1997 door kardinaal Godfried Danneels de laan werd uitgestuurd. Het comité wil niet alleen priesterroepingen bevorderen, maar wil ook terug naar de oude liturgie. De jongerenkernen vinden ook nogal wat aanhang binnen het Leuvense Katholiek Vlaams Hoogstudentenverbond (KVHV). Maar dit wil niet zeggen dat het tussen die twee altijd zuivere liefde is. Zo omschreef KVHV-schachtenmeester Günther Mattheussens in het studentenblad Veto het Thomas Moore-genootschap als een "dubieuze vereniging" en de kernen kregen meteen ook een sneer als een verzameling van "jongeren met een eerder behoudsgezinde reflex". Niet niks uit de mond van een KVHV'er, wiens organisatie niet bepaald als vooruitstrevend kan worden bestempeld. Misjoe Verleyen