Nee, Federgon is geen nieuw geneesmiddel. Het is de naam van de werkgeversvereniging voor de uitzendarbeid, voorheen Upedi. De organisatie is de laatste jaren sterk gegroeid. Dat heeft ze te danken aan de Internationale Arbeidsorganisatie, die arbeidsbemiddeling tegen betaling (door de werkgever) vroeger verbood en nu stimuleert. Zodat niet langer alleen de uitzendbedrijven steun en troost vinden bij Federgon, maar ook alle bedrijven voor werving, search, selectie, outplacement, detachering en interim-management. De arbeids- markt is een echte markt geworden, er...

Nee, Federgon is geen nieuw geneesmiddel. Het is de naam van de werkgeversvereniging voor de uitzendarbeid, voorheen Upedi. De organisatie is de laatste jaren sterk gegroeid. Dat heeft ze te danken aan de Internationale Arbeidsorganisatie, die arbeidsbemiddeling tegen betaling (door de werkgever) vroeger verbood en nu stimuleert. Zodat niet langer alleen de uitzendbedrijven steun en troost vinden bij Federgon, maar ook alle bedrijven voor werving, search, selectie, outplacement, detachering en interim-management. De arbeids- markt is een echte markt geworden, er valt geld te verdienen met de handel in menselijk kapitaal. Federgon noemt zichzelf nu de Federatie van Partners voor Werk. Werk biedt de interimsector zeker, zowat 400.000 Belgen zijn min of meer regelmatig als uitzendkracht aan het werk, en anders dan vaak wordt gedacht gaat het daarbij om veel meer arbeiders dan bedienden. De verhuur van uitzendkrachten is een zaak van grote ondernemingen geworden, die vaak internationaal werken en zelfs beursgenoteerd zijn. Dat waarborgt ook veilige sociale betrekkingen. Sedert de sector de studentenarbeid ingepalmd heeft, zijn de sociale misstanden in dat marktsegment grotendeels verdwenen. Werkzoekenden lopen nu even snel naar een uitzendkantoor als naar de officiële diensten voor arbeidsbemiddeling. En het is juist dat een groot aantal werklozen via een uitzendbaan aan vast werk geraakt. Maar de Partners voor Werk leven boven hun sociale stand. Het is een haast vaste regel dat ze hun werknemers slechts voor een weekje aannemen, ook al loopt de opdracht voor een veel langere periode. Uitzendkrachten zijn weekloners, die zenuwachtig elk weekeind op de voortzetting van hun tewerkstelling wachten. Niet weinig succes put de sector uit het feit dat ondernemingen mensen in vaste dienst nemen, maar pas nadat ze hen eerst enige tijd via een interimkantoor hebben laten werken om de risico's en kosten van de proefperiode te ontlopen. Het maakt onmiddellijk ontslag mogelijk. De groei van de studentenarbeid via interim kost, vooral tijdens de schoolvakanties, werkgelegenheid voor de fulltime (en duurdere) uitzendkrachten. Minder gekwalificeerde werkzoekenden komen er niet in, of vliegen er snel weer uit. Voor uitzendarbeid voor kansarmen, nochtans gesubsidieerd door de Vlaamse overheid, betonen de ondernemingen weinig belangstelling. De uitzendsector heeft een niet-onbelangrijk deel van de arbeidsmarkt geflexibiliseerd. Voor een stuk hire and fire. Terwijl de overgrote meerderheid van de werkzoekenden poogt, noodgedwongen, via uitzendarbeid aan een vaste job te raken. Niettemin slaagde de sector erin een groot economisch en sociaal prestige op te bouwen. Federgon speelt daarin een sterke rol. Voor de ondernemingen is het lidmaatschapsgeld aan hun vereniging dus geen weggegooid geld. Guido Despiegelaere