Met z'n recente brief aan zijn Iraanse collega, vol respect voor de geschiedenis en cultuur van Iran, sloeg de Amerikaanse president Barack Obama een toon aan die erg afstak tegen de banbliksems van zijn voorganger. Geen sprake meer van de As van het Kwaad, noch van een gewelddadige omverwerping van het regime. President Mahmoud Ahmadinejad (52) toonde zich onder de indruk van de nieuwe openheid, maar wacht inmiddels op concrete stappen, zegt hij.
...

Met z'n recente brief aan zijn Iraanse collega, vol respect voor de geschiedenis en cultuur van Iran, sloeg de Amerikaanse president Barack Obama een toon aan die erg afstak tegen de banbliksems van zijn voorganger. Geen sprake meer van de As van het Kwaad, noch van een gewelddadige omverwerping van het regime. President Mahmoud Ahmadinejad (52) toonde zich onder de indruk van de nieuwe openheid, maar wacht inmiddels op concrete stappen, zegt hij. Mahmoud Ahmadinejad: 'In de woordkeuze zijn er veranderingen. Maar dat volstaat niet. Sinds dertig jaar staan de Europese landen onder Amerikaanse druk, om hun houding met Iran niet te verbeteren. Dat zeggen alle Europese staatslui. We hopen dat dit nu verandert. Dat is goed voor iedereen, maar vooral voor de Verenigde Staten. De Amerikaanse positie in de wereld ziet er immers niet zo rooskleurig uit. Niemand heeft veel vertrouwen in wat de Amerikanen zeggen.' MAHMOUD AHMADINEJAD: Waar? Bij wie? Bij de regeringen of bij de volkeren? Bij welke volkeren en bij welke regeringen? Tijdens mijn ruim driejarige ambtsperiode heb ik meer dan zestig landen bezocht. Mij viel overal een warm onthaal te beurt, zowel bij de mensen op straat als bij de gezagsdragers. 118 leden van de beweging van de Niet-gebonden Landen staan aan onze kant. Ik besef dat het minder goed gesteld is met onze reputatie bij de Amerikaanse regering en bij vele Europese landen Maar dat is hun probleem. Al de volkeren hebben hun buik vol van de oude Amerikaanse regering. AHMADINEJAD: We spreken met zeer veel respect over Barack Obama. Maar we zijn realisten. We willen reële veranderingen zien. We willen daarbij ook graag helpen om een verkeerde politiek te corrigeren, zoals in Afghanistan. AHMADINEJAD: Kijk eens: tot vandaag werd in Afghanistan meer dan 225 miljard dollar uitgegeven voor militaire doelen. Op een bevolking van 30 miljoen mensen betekent dat ruim 8000 dollar per inwoner, voor de vijfkoppige doorsneefamilie loopt dat op tot bijna 42.000 dollar. Voor hetzelfde geld had men voor het Af- ghaanse volk fabrieken kunnen bouwen, universiteiten oprichten, straten aanleggen en akkers klaarmaken. Als dát was gebeurd, zou er dan nog plaats zijn geweest voor terroristen? Men moet het probleem bij de wortel aanpakken, niet in de rand opereren. In Af- ghanistan is er geen militaire oplossing, alleen een humanitaire. Als het Westen naar ons luistert, dan heeft het daar baat bij. Indien niet, dan hebben wij er niets mee te maken. Wij kijken slechts toe. We vinden het zeer betreurenswaardig als er mensen hun leven laten, aan welke kant dan ook. AHMADINEJAD: Ik kan u hier meteen zeggen dat deze nieuwe politiek van Obama verkeerd is. De Amerikanen kennen de regio niet, de waarneming van de NAVO-top is fout - ik zeg u dat als gevormd leraar: het is verkeerd! Wat de 225 miljard betreft: had men die in Amerika uitgegeven dan was het probleem van de werkloosheid gedeeltelijk opgelost. Misschien zou er dan ook geen economische crisis geweest zijn. AHMADINEJAD: Natuurlijk hebben ze een plan nodig. De terugtrekking kan maar een van de maatregelen zijn. Andere moeten volgen, zoals de versteviging van het regionale bestuur. Weet u dat onder de NAVO-heerschappij in Afghanistan de drugsproductie vervijfvoudigd is? Drugs! Dat maakt de mensen kapot. Wij alleen al betreuren meer dan 3300 doden in de strijd tegen de drugssmokkel. Onze politiemensen hebben dat offer gebracht bij de bewaking van onze duizend kilometer lange grens met Afghanistan. AHMADINEJAD: Het volk moet aan de macht komen. Daarvoor is er economische hulp nodig, maar ook een duidelijk politiek proces. In de voorbije zeven jaar had de Afghaanse regering een grotere verantwoordelijkheid moeten krijgen. President Hamid Karzai heeft me ooit gezegd: men laat ons helemaal niet werken. AHmaDINEJAD: De juiste manier om die mogelijkheid te onderzoeken, is de diplomatieke. U bent geen vertegenwoordiger van de NAVO, maar journalist. Daarom ga ik hier niet verder op in met u. Maar als men ons langs diplomatieke weg het aanbod doet, zullen we erop antwoorden. AHMADINEJAD: Ik veroorloof me daarover nog geen definitief oordeel. Ik weet zelfs niet wat daarmee wordt bedoeld. Vergeet intussen niet: het Afghaanse volk heeft nauwe historische banden met Iran. Er leven meer dan drie miljoen Afghaanse staatsburgers in ons land. En ik wil het u nogmaals zeggen: een sterkere militaire aanwezigheid is geen oplossing. AHMADINEJAD: Wij zijn van mening dat het Iraakse volk in staat is om zijn eigen veiligheid te waarborgen. Het Iraakse volk heeft een eeuwenoude beschavingsgeschiedenis - wat de Irakezen ook mogen beslissen, welke regeringsvorm ze ook kiezen, wij zullen ze steunen. Een soeverein, unitair en sterk Irak is in het voordeel van iedereen. AHMADINEJAD: We slaan geen acht op de berichten van Amerikaanse geheime diensten. De Amerikanen hebben Irak bezet en staan in voor de veiligheid. Vroeger hebben ze de aandacht afgeleid van hun eigen falen door de verantwoordelijkheid voor de onlusten in onze schoenen te schuiven. Ze moeten hun fouten goedmaken. Sinds ze dat hebben ingezien en het Iraakse volk zijn beginnen te respecteren, vergaat het de Amerikanen beter. We onderhouden zeer nauwe betrekkingen met Bagdad. We steunen de Iraakse regering uit alle macht. Onze politiek is volledig transparant, zoals altijd. AHMADINEJAD: Wat bedoelt u daarmee? AHMADINEJAD: Die discussies zijn achterhaald. De 118 leden uit de Organisatie van de Niet-gebonden Landen steunen ons unaniem: 57 landen van de Organisatie van Islamitische Staten eveneens. Als we de dubbel genoemde landen weglaten, komen we aan 125, die aan onze kant staan. Als er enkele landen tegen ons zijn, kunt u toch niet beweren dat de hele wereld tegen ons is? AHMADINEJAD: We zijn zeker niet blind. Maar wij zeggen: Europa is de hele wereld niet. Waarom denkt u van wel? Bovendien had ik helemaal geen zin om de Italiaanse politieke verantwoordelijken te ontmoeten. AHMADINEJAD: Laat me de dingen juridisch en politiek in het juiste perspectief plaatsen. Minstens tien leden van de VN-Veiligheidsraad... AHMADINEJAD: ... hebben ons verklaard dat ze alleen vanwege Amerikaanse en Britse druk tegen ons hebben gestemd. Velen hebben dat in mijn bureau hier gezegd. Welke waarde heeft een toestemming onder druk? Wij beschouwen zoiets als juridisch irrelevant. In politiek opzicht denken we dat men de wereld niet op die manier kan regeren. Men moet alle volkeren respecteren en hen gelijke rechten toestaan. AHMADINEJAD: Als een techniek goed is, hoort iedereen ze te hebben; als ze slecht is, niemand. Is het normaal dat Amerika 5400 kernkoppen heeft, en ons niet eens het vreedzame gebruik van kernenergie toegestaan is? Onze logica is heel duidelijk: gelijk recht voor allen. De samenstelling van de Veiligheidsraad en het vetorecht van de vijf vaste leden dateren van de Tweede Wereldoorlog, en die is al meer dan 60 jaar voorbij. Moeten de zegevierende machten eeuwig heersen over de volkeren, moeten ze de wereldregering vormen? De samenstelling van de Veiligheidsraad moet worden veranderd. AHMADINEJAD: Als het er in de wereld rechtvaardig zou toegaan, zou ook Iran in de Veiligheidsraad moeten zitten. We aanvaarden niet dat enkele landen zich beschouwen als meesters van de wereld. Die zouden hun ogen moeten opentrekken en de ware verhoudingen erkennen. AHMADINEJAD: Ik denk dat ze in Wenen zelf al tot dat inzicht gekomen zijn. Waarom zijn wij lid geworden van het Internationaal Atoomagentschap? Toch wel om kernenergie vreedzaam te gebruiken. Wanneer een land lid wordt van een internationale organisatie, moet het dan alleen zijn huistaken maken of geniet het ook bepaalde rechten? Welke hulp heeft het IAEA ons geboden, hebben ze ons de knowhow gegeven, de kennis verstrekt? Nee. Ze waren daartoe nochtans statutair verplicht. Maar ze hebben alleen de richtlijnen uit Amerika toegepast. AHMADINEJAD: Welke schijnvertoning hebben wij opgevoerd? Dat is een grote leugen! We hebben met het Atoomagentschap samengewerkt. En overigens: is het IAEA niet opgericht opdat de nucleaire machten zouden ontwapenen? Waar zijn dan de berichten waarin vastgelegd is wie hoeveel ontwapend heeft? Dat is juist niet gebeurd. We zijn bezorgd, we koesteren een groot wantrouwen. AHMADINEJAD: Het ligt niet in ons belang om het kernwapen te bouwen. We hebben het IAEA duizenden bladzijden verslagen gestuurd en enkele duizenden uren inspectie toegestaan. De camera's van het IAEA houden ons werk in de gaten. Wie is gevaarlijk, voor wie moeten de inspecteurs op hun hoede zijn? Voor degenen die heimelijk bommen hebben gebouwd, of voor ons? Wij, die met het Atoomagentschap hebben samengewerkt? AHMADINEJAD: Laat ik over de atoomcontroverse afsluitend twee dingen zeggen. Ten eerste: zolang er geen gerechtigheid is, is er geen oplossing. Men mag de wereld niet met twee maten meten - dat was de grote vergissing van de heer Bush. Die vergissing moeten de Amerikanen niet nog een keer maken. Wij zeggen: onder rechtvaardige voorwaarden zijn wij tot samenwerking bereid. Gelijke verhoudingen, gelijke ooghoogtes. Het tweede punt zijn de oorlogsstokers en de zionisten. AHMADINEJAD:... die leven van spanningen, en die door oorlogen rijk geworden zijn. Dan is er nog een derde groep, de kwaadwilligen, die slechts naar macht streven. Het grootste probleem van de heer Obama is een binnenlands politiek probleem. Enerzijds heeft Amerika Iran nodig en moet het zijn relaties op een nieuwe leest schoeien. Anderzijds wordt de nieuwe VS-president door genoemde groepen onder druk gezet. Moedige beslissingen dringen zich op, Obama is aan zet. AHMADINEJAD: Nee, zo was het niet, zoals u het voorstelt. Wij hopen dat de veranderingen in de Amerikaanse politiek van fundamentele aard zijn en dat niet alleen de kleur veranderd is. En dat de Amerikaanse politiek rechtvaardiger wordt, ten gunste van Afrika, Azië en vooral het Midden-Oosten. AHMADINEJAD: We verdedigen enkel het basisrecht van de onderdrukte Palestijnen. Ons voorstel voor de oplossing van het conflict in het Midden-Oosten is dat de Palestijnen in een referendum zelf kunnen beslissen over hun toekomst. Vindt u het juist dat heel wat Europese staten en de VS het bezettingsregime van de onnatuurlijke zionistische staat ondersteunen, maar Iran veroordelen, louter omdat wij het recht van het Palestijnse volk verdedigen? AHMADINEJAD: Als ze daartoe beslissen, moet iedereen die beslissing aanvaarden. AHMADINEJAD: Nog even wachten, er zijn nog vele weken te gaan. In ons land bestaan er geen winnaars en dus ook geen echte verliezers. © Der Spiegel