De Vlaamse Cultuurprijs voor vormgeving wordt om de twee jaar uitgereikt: het andere jaar is die voorbehouden aan een architect. De drie genomineerden voor deze editie met elkaar vergelijken is niet zo makkelijk. Ze hebben een andere achtergrond én een verschillend werkterrein. Achilles Associates is het bureau van Jürgen Oskamp en Koen Elsen, twee productontwikkelaars die gymtoestellen, fietsen, injectienaalden en bureaumateriaal tekenen. Nedda El-Asmar, voor de tweede keer genomineerd, is een zilversmid die bestek, serviezen, vazen en nu ook meubelen ontwerpt. Patrick Hoet, ook met een tweede nominatie, is bekend om zijn opvallende brillen in buffelhoorn, titanium, inox of kunsts...

De Vlaamse Cultuurprijs voor vormgeving wordt om de twee jaar uitgereikt: het andere jaar is die voorbehouden aan een architect. De drie genomineerden voor deze editie met elkaar vergelijken is niet zo makkelijk. Ze hebben een andere achtergrond én een verschillend werkterrein. Achilles Associates is het bureau van Jürgen Oskamp en Koen Elsen, twee productontwikkelaars die gymtoestellen, fietsen, injectienaalden en bureaumateriaal tekenen. Nedda El-Asmar, voor de tweede keer genomineerd, is een zilversmid die bestek, serviezen, vazen en nu ook meubelen ontwerpt. Patrick Hoet, ook met een tweede nominatie, is bekend om zijn opvallende brillen in buffelhoorn, titanium, inox of kunststof, maar hij tekent ook andere producten. De grote gemene deler? Elke goede vormgever wil een product maken dat mooier, nuttiger of simpelweg beter is dan wat er al bestaat. Of goedkoper, gezonder, gezelliger, grappiger. Een cultuurprijs zegt, indien goed gekozen, iets over de tijd waarin hij uitgereikt wordt. In deze tijden van economische onzekerheid is het niet gek dat er gekozen wordt voor Nedda El-Asmar, de meest ambachtelijke en authentieke ontwerpster. Duurzame, eenvoudig te begrijpen en tijdloze producten staan dan voor zekerheid. Nedda El-Asmar behaalde haar diploma aan de afdeling juweelontwerp en edelsmeedkunst aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Antwerpen en studeerde ook aan het Royal College of Art in Londen. Haar handen doen het werk: ze maakt prototypes in hout, was of karton. Om verhoudingen in te schatten, om vormen te voelen, om de lijnen te zien. Pas daarna tekent ze het geheel uit op de computer. Maar het is niet omdat ze met traditionele technieken werkt, dat ze nooit vernieuwt. Zo werkt ze soms met geheugenmetaal, een hoogtechnologisch materiaal dat reageert op warmte. Ze maakte een doosje dat enkel opengaat wanneer je het tussen je handpalmen opwarmt. Of ze bedacht een waterpijp in een unieke technische keramiek. Nedda El-Asmar creeerde serviezen, bestekken, huisaccessoires voor grote merken als Puiforcat, Hermès, Eternum, Carrefour, Villeroy&Boch of Royal Boch. Nu geeft ze ook les aan de studenten op haar vroegere opleiding in Antwerpen. El-Asmar kreeg eerder al prijzen: die van Henry Van de Velde voor Jong Talent in 1994, de Prijs voor industriële vormgeving van de Provincie Antwerpen in 1998 en enkele prijzen voor specifieke producten. Weekend Knack en Stichting Interieur riepen haar uit tot Designer van het jaar 2007. Twee jaar geleden al werd Nedda El-Asmar genomineerd voor de Vlaamse Cultuurprijs 2006. Toen ging die naar modeontwerper Raf Simons. Als de jury haar nu toch erkent, heeft dat wellicht te maken met de verbreding van haar werkterrein. Steeds vaker ontwerpt ze nu meubelen en zelfs interieurs. Voorlopig zijn een tafel (met bijna onzichtbare opbergvakken) en een krukje bij keukenbouwer Obumex te koop, en een stoel bij Vange. In het nieuwe d-hotel in Kortrijk tekende ze een kamer en ze selecteerde een reeks meubelen en gebruiksvoorwerpen voor het onderzoeksstation Princess Elisabeth dat op 15 februari officieel opent op Antarctica (zie Weekend Knack van 11 februari). Haar stijl is minder futuristisch dan die van Achilles Associates of Patrick Hoet. Maar door haar keuze voor duurzame materialen, haar tijdloze stijl en haar zoektocht tussen traditie en vernieuwing lijkt Nedda El-Asmar helemaal klaar om de uitdagingen voor het volgende decennium aan te gaan. Leen Creve