Zou het voor de kinderen pedagogisch een goede zaak zijn om één ouder thuis te laten werken en dat desnoods fiscaal aan te moedigen? (Gunther Geeraerts, Averbode)

PEDRO DE BRUYCKERE: Levert thuiswerk dan zo veel meer tijd op om met de kinderen bezig te zijn? Voor een aantal praktische zaken kan enige flexibiliteit zeker handig zijn, maar het allerbelangrijkste voor de opvoeding is dat we echt tijd uittrekken voor onze kinderen. We moeten een betere balans vinden tussen ons werk en ons gezin. In Groot-Brittannië spreekt men van de maybe later-generatie, omdat we zo vaak 'later misschien' antwoorden op de vragen van onze kinderen. Tijd maken voor jezelf en de kinderen is belangrijk, los van waar en wanneer je werkt.
...

PEDRO DE BRUYCKERE: Levert thuiswerk dan zo veel meer tijd op om met de kinderen bezig te zijn? Voor een aantal praktische zaken kan enige flexibiliteit zeker handig zijn, maar het allerbelangrijkste voor de opvoeding is dat we echt tijd uittrekken voor onze kinderen. We moeten een betere balans vinden tussen ons werk en ons gezin. In Groot-Brittannië spreekt men van de maybe later-generatie, omdat we zo vaak 'later misschien' antwoorden op de vragen van onze kinderen. Tijd maken voor jezelf en de kinderen is belangrijk, los van waar en wanneer je werkt. DE BRUYCKERE: Peter Gray is een groot voorstander van de Sudbury Schools, waar de kinderen een enorme vrijheid krijgen. Helaas maakt hij een karikatuur van de traditionelere scholen. 'Gevangenissen' is een van zijn favoriete omschrijvingen. Maar de competitiviteit is in onze scholen al veel verminderd, en het is een illusie dat kinderen zonder het onderwijs niet zélf competities zouden creëren, zoals Gray beweert. Trouwens, ik ben evenmin geïnteresseerd in een rangschikking met de beste en de slechtste leerling, maar wel in de competitie met jezelf. Noem het een uitdaging. Een voorbeeld daarvan is de gamification-trend in het onderwijs, waarbij leerlingen voor zichzelf de lat telkens hoger kunnen leggen en vooruitgang kunnen boeken. DE BRUYCKERE: In vergelijking met veel andere landen of regio's is in Vlaanderen het vertrouwen in de onderwijsinstellingen nog vrij groot, maar het is wel zo dat ouders en leerlingen zich kritischer opstellen dan vroeger. Op zich is dat een goede zaak. We hebben jarenlang gezegd dat we de volgende generaties moesten opvoeden tot mondige burgers. De groeiende participatie van ouders en leerlingen in het onderwijs is ook toe te juichen. Maar door die verandering moeten we op zoek naar een nieuw evenwicht. Participatie en mondigheid moeten samengaan met wederzijds respect. Dus óók voor de professionaliteit van de leraars, die nu soms onder druk lijkt te staan. DE BRUYCKERE: Onderzoek heeft aangetoond dat die weekregelingen niet noodzakelijk een negatief effect hebben. Telkens verhuizen kan wel wat stress veroorzaken, maar het belangrijkste is dat de gescheiden ouders met elkaar blijven overleggen en hun opvoeding op elkaar afstemmen. Ze hoeven daarom niet helemaal op dezelfde lijn te zitten, maar ze werken elkaar beter niet tegen. DE BRUYCKERE: Hoe wij onze kinderen opvoeden, nemen we vaak grotendeels over van onze eigen ouders. De onzekerheid of we het wel goed doen heeft veel te maken - en nu spreek ik een beetje tegen mijn eigen winkel - met de toegenomen aandacht voor opvoeding. Nochtans voeden de meeste mensen hun kinderen doorgaans goed op. Uiteraard is het geen gemakkelijke opdracht, maar het effect van opvoedingslessen in het secundair onderwijs, op een moment dat je zelf nog opgevoed wordt, lijkt me klein. Ik raad ouders liever aan om met hun vragen aan te kloppen bij de talrijke ondersteuningsdiensten. De opvoedingswinkels, bijvoorbeeld, zijn heel laagdrempelig en leveren uitstekend werk. Volgende week: Tom Evenepoel (Druglijn) over alcohol. Mail uw vragen naar mijnvraag@knack.be en maak kans op 2 filmtickets.Hannes Cattebeke