Proust en muziek, dat wordt meestal herleid tot het raadseltje van de sonate van Vinteuil uit zijn À la Recherche du Temps perdu: is het die van Saint-Saëns, Franck of Pierné?...

Proust en muziek, dat wordt meestal herleid tot het raadseltje van de sonate van Vinteuil uit zijn À la Recherche du Temps perdu: is het die van Saint-Saëns, Franck of Pierné? Misschien kun je beter eens naar de échte Proust kijken. Die organiseerde in 1907 een diner met aansluitend concert in het Ritz-hotel op de Place Vendôme in Parijs (waar hij woonde). Met 'Fauré, Fauré en nog eens Fauré', zo kondigde hij aan. Dat lukte niet echt, want Fauré zegde af. Maar violist Théotime Langlois de Swarte en pianist Tanguy de Williencourt (die namen!) hebben voor hun cd Le Concert retrouvé bijeengezocht wat Proust zoal in gedachten had. Rond de vioolsonate van Fauré sprokkelden zij allerlei uit de salondoos van Prousts vriend Reynaldo Hahn: van Couperin via Schumann, Wagner en Liszt tot diens eigen bonbons. Lekker geparfumeerd!