George Bernard Shaw vond ze maar niks, maar Robert Schumann was enthousiast. Het was niet de laatste keer dat een componist een beter oordeel had dan een criticus. Maar ook het p...

George Bernard Shaw vond ze maar niks, maar Robert Schumann was enthousiast. Het was niet de laatste keer dat een componist een beter oordeel had dan een criticus. Maar ook het publiek was verdeeld over de 'Grote' symfonie van Franz Schubert: terwijl Leipzig de 'hemelse lengte' (Schumann) omarmde, bleven Londen, Parijs en Wenen gereserveerd ('te moeilijk'). In elk geval: de invloed van het werk was enorm. Zonder de 'Grote' geen symfonieën van Anton Bruckner. Dat alles heeft soms tot overromantisering geleid. Van René Jacobs mag je verwachten dat hij het werk veeleer zal afstoffen. Dat hij er de geur en het coloriet van Wenen in laat horen (Schumann: 'Stel je de zoete katholieke wierookgeur voor en voeg daar het omringende landschap aan toe'). En dat hij het zal laten zingen.