Voordat Charles Ives zijn monumentale Concord Sonata publiceerde, schreef hij honderddertig bladzijden essays 'voor degenen die mijn muziek niet kunnen uitstaan'. Net zoals de...

Voordat Charles Ives zijn monumentale Concord Sonata publiceerde, schreef hij honderddertig bladzijden essays 'voor degenen die mijn muziek niet kunnen uitstaan'. Net zoals de sonate zelf refereren zij aan het Amerikaanse transcendentalisme: Emerson, Hawthorne, Thoreau... Ives voegde daaraan toe dat de muziek bedoeld was 'voor degenen die mijn essays niet kunnen uitstaan' en dat 'het geheel respectvol is opgedragen aan degenen die geen van beide kunnen uitstaan'. Dus: als u in deSingel naar Pierre-Laurent Aimard gaat luisteren, hoeft u de essays niet te lezen; al zeker niet als u voor het concert ook zijn lezing bijwoont. In het tweede deel van het concert speelt hij de al even monumentale en net als de Concord lang als onspeelbaar beschouwde Hammerklavier-sonate van Beethoven: een niet te onderschatten uitdaging.