Koningen zijn niet meer wat ze vroeger waren. En gelukkig maar. Wie wil er nu nog terug naar de tijd van Leopold II, toen het paleis alleen toegankelijk was voor de happy few: protserige hoogwaardigheidsbekleders uit adel en clerus die neerkeken op het gewone volk in de straat?
...

Koningen zijn niet meer wat ze vroeger waren. En gelukkig maar. Wie wil er nu nog terug naar de tijd van Leopold II, toen het paleis alleen toegankelijk was voor de happy few: protserige hoogwaardigheidsbekleders uit adel en clerus die neerkeken op het gewone volk in de straat? Nu is het gewone volk bijna kind aan huis op het koninklijk paleis. Op 25 mei ontvingen koning Albert en koningin Paola vijfhonderd gasten in hun troonzaal, onder wie honderden kinderen tussen zes en achttien jaar oud. Kinderen van klassen die in de prijzen waren gevallen bij de negende editie van de Koningin Paolaprijs voor het Onderwijs. Een editie die in het teken stond van natuurwetenschappen en wiskunde - vandaar de aanwezigheid van de koning. Door de gangen van het paleis reden tientallen ballonautotjes, en er werden frietgeweren uitgedeeld, waarmee om veiligheidsredenen helaas niet geschoten mocht worden. In de zaal met keverschilden van kunstenaar Jan Fabre keken obers en lakeien raar op van de vele kinderhandjes die gretig naar de lekkere hapjes grepen. Stadskledij, stond er op de uitnodiging, en dat was aan vele scholieren te zien: onwennig in hun stijve hemdskragen met das. En stomverbaasd toen bleek dat sommige onverlaten zich zonder das aandienden en nog binnen mochten ook. Leraren en leraressen zijn gewone mensen - dat was aan hun kledij in het paleis te zien, die schril afstak tegen de pakken en tailleurs van de noblesse uit de koninklijke entourage. Maar leraren en leraressen zijn ook belangrijke mensen. Een goede leraar kan een wereld van verschil maken voor zijn leerlingen, kan sturen wie er later waar terechtkomt. Het winnende project voor de Vlaamse gemeenschap was van directeur Jos Castermans van de Gemeentelijke Basisschool Everheide in Evere, die een unieke methode ontwikkelde om kinderen uit de eerste leerjaren al spelend vertrouwd te maken met de basisprincipes van de wiskunde. Castermans had bij gebrek aan resultaten ontgoocheld de klassieke leerschema's overboord gegooid en vervangen door zijn eigen systeem. Het zal niet verwonderen mochten er binnen afzienbare tijd verhoudingsgewijs veel ingenieurs afstuderen die hun lagereschooltijd in dit bescheiden, maar dynamische schooltje doorbrachten. En het zou nuttig zijn mocht iemand inspanningen leveren om Castermans' ideeën op grote schaal in ons onderwijs te verspreiden. Iemand als - de op de prijsuitreiking aanwezige - minister van Onderwijs Frank Vandenbroucke (SP.A) bijvoorbeeld. Dirk DraulansHet zou nuttig zijn mocht iemand inspanningen leveren om Castermans' ideeën op grote schaal in ons onderwijs te verspreiden.