U begon 'm waarschijnlijk flink te knijpen toen u vorige week vernam dat uw koninkrijk twee keer zo snel opwarmt als de rest van de aarde. Alsof u nog niet genoeg aan uw hoofd hebt! Toch hoeft u zich geen zorgen te maken. Het politieke geknoei heel even niet te na gesproken gaat het erg goed met het land en uw onderdanen. Zeker wat betreft de regio benoorden de taalgrens kan ik u geruststellen: wij mogen niet mopperen.
...

U begon 'm waarschijnlijk flink te knijpen toen u vorige week vernam dat uw koninkrijk twee keer zo snel opwarmt als de rest van de aarde. Alsof u nog niet genoeg aan uw hoofd hebt! Toch hoeft u zich geen zorgen te maken. Het politieke geknoei heel even niet te na gesproken gaat het erg goed met het land en uw onderdanen. Zeker wat betreft de regio benoorden de taalgrens kan ik u geruststellen: wij mogen niet mopperen. Dat leid ik af uit wat men in het graafschap Vlaanderen tegenwoordig als nieuws beschouwt. Als aandachtig waarnemer weet u even goed als ik dat de televisiejournaals hier al lang verworden zijn tot een soort servicerubriek. De hardwerkende Vlaming kan elke avond om zeven uur afstemmen op een zender naar keuze om te vernemen hoe de aardappelprijs evolueert, waar de langste files staan en of de horecabazen aan onze kust die dag wel genoeg poen hebben gepakt. Voor de wat serieuzere items kan men terecht bij 1000 Zonnen of De Rode Loper. De openbare en de commerciële omroep zijn in dezen trouwens grotendeels inwisselbaar. Al kijk ik zelf het liefst naar het VTM-nieuws met Dany Verstraeten, vooral omdat ik bij Wim De Vilder, Freek Braeckman en Goedele Wachters tegenwoordig soms zit te denken: wie gelóóft die mensen nog? Hoe dan ook, sire, kent men in het noorden van uw rijk alleen nog maar luxeprobleempjes. Als het zo doorgaat, komt er een dag dat men het nieuws opent met de mededeling dat een vrouw lelijk ten val is gekomen ten gevolge van een loszittende stoeptegel. Donderdag begon het VTM-nieuws met beelden van een stilstaande trein, vergezeld van de onheilspellende tekst: Vast in hete trein. In mijn hoofd werden terstond de gruwelijkste scenario's uitgerold. Was het een kaping? Een gijzeling? Lag er een tijdbom in de trein? En wie waren de daders? Moslims? Walen? Franstalige Brusselaars? Ik hield mijn adem in tot Dany Verstraeten het woord nam. En weet u wat er aan de hand was? Niets. Of ja, er was een probleempje met de bovenleiding op de lijn Brussel-Leuven, waardoor die trein een uurtje oponthoud had geleden. Toch waren de hulpdiensten massaal ter plaatse gesneld: van brandweer tot urgentiearts. Later in diezelfde nieuwsuitzending was er even aandacht voor asielzoekers die in een kraan waren geklommen - geen urgentiearts of brandweer te bekennen -, maar nóg meer zendtijd werd uitgetrokken voor de uitsmijter: in Sint-Niklaas was De mooiste asielhond van het land verkozen. Zaterdagavond had het nieuws een culinaire toets. Een eerste puntje van zorg was de kwaliteit van de Belgische mossel. Voorts was er aandacht voor het festival van Dranouter, waar - hou u vast, sire - een heuse sterrenkok zijn kraampje op de weide had geplant, zodat men muziek kon combineren met gastronomie. Voor zover de wildgroei aan kookprogramma's dat nog niet ruimschoots had aangetoond, leerden we hieruit nog maar eens dat de Vlaming eigenlijk maar in één ding geïnteresseerd is. In eten. En nu we het toch over Bart De Wever hebben: ook hij kwam vorige week met een nieuwswaardig gebeurtenisje voor de dag. Nadat hij de Franstaligen in Vlaanderen immigranten had genoemd, die zich moeten aanpassen zoals de Turken en de Marokkanen, had hij wat haat- en dreigmails ontvangen. Hebt u die toevallig gelezen, sire? Hoeft niet, hoor. Ik kan u verzekeren: ook dát viel reuze mee, zeker als je die mails vergelijkt met het schuimbekkende haatproza dat hier weleens wordt geproduceerd door de betere Vlaams-nationalist. Om maar te zeggen: dat nieuwtje van De Wever was het zoveelste valse alarm van de week, de zoveelste bevestiging dat Vlamingen verwend worden door het leven. Wij stellen het goed, sire, u kunt op uw twee oren slapen. Alleen Yves Goedbestuur baart mij zorgen. In het weekend had hij zowel de televisiezenders als de kranten bereid gevonden om de boodschap te verspreiden dat hij - ik citeer - 'koppig' is en 'hardnekkig', dat het hem 'menens' is, dat hij 'voet bij stuk' houdt, 'niet bij de pakken blijft neerzitten', 'niet stopt' en 'niet ophoudt'. Bovendien is hij ervan overtuigd dat hij verantwoordelijk is voor een 'historisch kantelmoment'. Ik ben bang dat hij gelijk heeft. Ik vrees, sire, dat onze échte problemen pas zullen beginnen als straks ons graafschap onafhankelijk is. door Joël De Ceulaer