Sabca blijft in het nieuws. De werknemers staken, vakbondsafgevaardigden rennen naar verzoeningsvergaderingen en naar het ministerie van Arbeid, aarzelend komt het tot een werkhervatting. Er lijkt maar geen eind te komen aan het (chaotische) sociaal conflict bij Sabca. En dat is enigszins verwonderlijk voor een lucht- en ruimtevaartgroep die betrokken is bij prestigieuze projecten als de Airbus, de Dassault Falcon, de Arianespace en die de gevechtsvliegtuigen en helikopters onderhoudt en moderniseert van de luchtmacht van twaalf landen.
...

Sabca blijft in het nieuws. De werknemers staken, vakbondsafgevaardigden rennen naar verzoeningsvergaderingen en naar het ministerie van Arbeid, aarzelend komt het tot een werkhervatting. Er lijkt maar geen eind te komen aan het (chaotische) sociaal conflict bij Sabca. En dat is enigszins verwonderlijk voor een lucht- en ruimtevaartgroep die betrokken is bij prestigieuze projecten als de Airbus, de Dassault Falcon, de Arianespace en die de gevechtsvliegtuigen en helikopters onderhoudt en moderniseert van de luchtmacht van twaalf landen. Sabca, naar het nooit meer gebruikte Sociétés Anonymes Belges de Construction Aéronautiques, is een van die beroemde, half beruchte Belgische defensiebedrijven. Samen met Technospace Aero en Sonoca vormt het de grote drie van de Waalse luchtvaart. Een lieveling van de politiek in het zuiden van het land, want hoewel de hoofdzetel in Brussel (Haren) ligt, draait zijn grootste fabriek in Gosselies (Charleroi). Belgisch kun je het bedrijf evenwel nog nauwelijks noemen. In zijn ruim 80-jarige geschiedenis verwisselde Sabca zijn nationaliteit voor het Frans-Nederlandse kapitaal. De Parijse Groupe Dassault bezit 53 procent van de aandelen, het Nederlandse Stork is goed 40 procent. Daar is een stuk vaderlandse geschiedenis aan verbonden. De door voormalig premier Paul Vanden Boeynants bij Dassault gekochte Mirages voor het leger waren al verouderd toen ze werden geleverd. Dochterbedrijf Sabca mocht ze moderniseren. En toen die 260 miljoen euro weggegooid belastinggeld bleek te zijn, mocht Dassault de toestellen via Sabca verkopen aan Chili. Generaal Jacques Lefebvre, stafchef van de luchtmacht en voormalig kabinetschef van VDB, speelde daar een rol in. Op het heetste van de Agusta-affaire pleegde hij zelfmoord. Het gaat Sabca niet voor de wind. Vorig jaar boekte het een nettoverlies van goed elf miljoen euro, bij een omzet van pakweg 130 miljoen euro. In de eerste helft van dit jaar blijft het zwakjes gaan. In Gosselies gaat het nog redelijk. Het onderhoud van vliegtuigen, vooral F-16's, waarborgt activiteit zeker tot eind volgend jaar. Haren heeft het moeilijker. Het produceert onderdelen voor de burgerluchtvaart en de ruimtevaart. De eerste verkeert werelwijd in crisis. Een groot deel van de bestellingen viel weg door het faillissement van klant Fairchild Dornier. De ruimtevaart met Arianespace zit ook in een dip, na de mislukte Ariane-vlucht van 11 december en de slabakkende vraag van privé-ondernemingen voor satellietlanceringen. Het kleine Sabca Lummen, een volle dochter, is niet bij die problemen betrokken. Het produceert composietonderdelen voor onder meer de Ariane-5. De toekomst kan opklaren als Sabca (net als Barco, Sonaca, Techspace Aero en Asco) mag meebouwen aan de Airbus A400M, het militaire transporttoestel. Maar die als bijzonder succesvol aangekondigde opvolger van de C130 voor de Europese luchtmachten zit nog volop in de ontwikkelingsfase. Begin dit jaar schotelde de directie de bonden en het personeel een saneringsplan voor. Die waren niet verrast. Ze hebben daar zelfs ervaring mee, de golf ontslagen van het plan 1999 is nauwelijks verwerkt. Maar de sociale factuur woog hen te zwaar. Niettemin, zowat 300 van de 1100 medewerkers moeten eruit en het loonzakje van de blijvers zal tien tot vijftien procent lichter wegen. Guido Despiegelaere