Het geruzie bij de CVP steekt schril af tegen de grote eendracht waarmee de liberalen de kiezer tegemoet treden. Dat mag niet verwonderen: nergens in de wereld bestaan grotere meesters in electorale strategie, dan in de Melsensstraat. Neem nu vier jaar geleden. Twee maanden voor de stembusgang zijn de socialisten betrokken in een gigantisch en moreel verwerpelijk corruptieschandaal. Wat zeggen ze bij de VLD? "Daarover gaan we in de campagne niet spreken."
...

Het geruzie bij de CVP steekt schril af tegen de grote eendracht waarmee de liberalen de kiezer tegemoet treden. Dat mag niet verwonderen: nergens in de wereld bestaan grotere meesters in electorale strategie, dan in de Melsensstraat. Neem nu vier jaar geleden. Twee maanden voor de stembusgang zijn de socialisten betrokken in een gigantisch en moreel verwerpelijk corruptieschandaal. Wat zeggen ze bij de VLD? "Daarover gaan we in de campagne niet spreken." Terwijl iedereen natuurlijk verwacht had dat ze daarover wel gingen spreken. Aha. Geweldige zet. In de plaats van op Agusta te hameren, verlegden de liberalen het debat subtiel naar de sociale zekerheid. Hoe je die kan vergroten door de bijdragen eraan te verminderen. Iedereen op het verkeerde been. Wat de bedoeling is van een burgerpartij, de mensen moeten zelf denken. Gelukt: de kiezers waren zo in de war, dat ze de SP weer de regering instemden. Ook deze keer pakt de VLD uit met een verrassingstactiek. Zo zou iedereen Marc Verwilghen op kop van de senaatslijst verwachten. Een electorale magneet, iemand die in alle lagen van de bevolking aanzien en populariteit geniet. Tot bij de Franstaligen toe, al levert dat op zichzelf weinig op. Wel, hier komen de meestertactici van de VLD om de hoek kijken: Verwilghen komt pas na de voorzitter. "We trekken samen de lijst", beweert Verhofstadt. Dat kan niet, zal u zeggen, maar het kan wel. Tenminste, indien men de dogma's van de klassieke aritmetica terzijde durft schuiven. En dat ze dat bij de VLD durven, bewijst de rampzalige toestand van hun partijkas. Het idee om mensen die veel stemmen behalen aan de deur te zetten, komt eigenlijk van Johan Van Hecke. Die gooide bij de CVP de machtige pressiegroepen buiten. Plus de katholieke kerk. De Boerenbond, de middenstand, het ACW, het bisdom... ze moesten allemaal zwijgen van Van Hecke. Dat ze instonden voor vijfennegentig procent van de CVP-stemmen, wenste de zwarte roerganger niet eens in overweging te nemen. Het resultaat was verbluffend: vier jaar nadat ze op Zwarte Zondag de tol van twaalf jaar Wilfried Martens hadden betaald, en dieper waren weggezakt dan ooit, herpakte de CVP zich spectaculair: 0,4 procent winst. Bij de VLD konden ze zoiets niet over hun kant laten gaan. En besloten ze in het vervolg hetzelfde stramien te hanteren. Dus Verwilghen op twee, en Leo Goovaerts eruit. Kwestie van de positie in Brussel wat te verstevigen. Dat Patricia Ceyssens vindt dat Rik Daems de inspirator van de partij is, tot daar aan toe. Maar dat anderen die dwaasheid overnemen, dat kan gevaarlijk worden. Goovaerts noemde Rik Daems zelfs de grote denker achter het humanistisch liberalisme! Dat hij het met die vaststelling bij het rechte eind had, bleek toen Daems hoogstpersoonlijk het partijbureau voorzat dat hem van de lijst zwierde. Maar juiste vaststellingen, daarmee gaan de liberalen niet graag naar de kiezer. Een ander zou ervoor terugschrikken om Leo Goovaerts tegen de kar te rijden. Weinig mensen immers, zijn zo bedreigend voor een politieke partij als ex-penningmeesters. Dat de partijkas leeg is, had Goovaerts al eens kwansuis door de saus op het gratis bord van Derk Jan Eppink van De Standaard geroerd. Waarom de partijkas leeg is, houdt hij nog even achter de hand. Einde mei is een uitstekende periode om zich in die materie eens te verspreken. Maar van dat risico ligt geen enkele VLD-leider wakker. De blauwen hebben sterkere troeven achter de hand. Het voorstel Vande Lanotte! Ze gaan hun programma en dat van de SP door deskundige wetenschappers laten narekenen. Wat een vondst. U kent het VLD-plan? Tweehonderd miljard minder sociale lasten voor de werkgevers, levert honderd vijftig duizend nieuwe banen op. Men moet al econometrist zijn, om hieraan te twijfelen. Er hoeft niet getwijfeld te worden: Rik Daems heeft het nagerekend. Wat gaat er nu gebeuren? De socialisten, op gebied van verkiezingscampagnes echte dommeriken, zullen weken moeten zoeken naar de geschikte professoren, die zelf een maand of twee nodig hebben voor hun onderzoek. En dan, pal voor de verkiezingen, zullen de experten op een grote persconferentie uitroepen: "Ja, het plan van de VLD klopt als een bus." Socialisten naar de oppositie. Zijn dat vossenstreken of niet? En laat Goovaerts maar met zijn lege kas komen, tegen dan is die opnieuw gevuld. Alweer dankzij Rik Daems. Die niet alleen kan rekenen, maar ook kan tekenen. En zijn talent graag ter beschikking van de partij stelt. Temeer daar niemand anders het wil hebben. Het idee is van Patricia Ceyssens, wier bewondering voor Rik zo ver gaat, dat ze haar jongste zoon Rik Daems heeft genoemd. De mensen geloven dat niet, maar het is zo. De kleinste Ceyssens kan trouwens ook al goed tellen, wat in Leuven voor de nodige roddels zorgt. Patricia, die onlangs op televisie Louis Tobback een onbeschofterik noemde, heeft een vernuftige manier bedacht om de lege partijspaarboekjes te spijzen. Schilderijen van Rik. Want de wet op de partijfinanciering mag dan wel verbieden om geld van bedrijven aan te nemen, of om lunchcauserieën van honderdduizend frank per bord te organiseren, de wet verbiedt niet om schilderijen te verkopen. En dus kloddert Rik tegenwoordig tegen de sterren op. Doek na doek, pot na pot, stilleven na havenzicht. En in de plaats van zoals vroeger enveloppes vol geld te geven, kopen de liberale mecenassen nu schilderijen. Een handeltje dat miljoenen opbrengt. Een authentieke Daems - en niemand heeft zich al verlaagd tot het maken van een vervalsing - gaat van de hand voor meer geld dan een authentieke Ensor. Leo Goovaerts heeft, vóór hij als dank werd geroyeerd, een half museum gekocht. Te bezichtigen in de Cygne. Onder meer een liggend naakt, dat volgens de enen Patricia Ceyssens voorstelt, volgens de anderen Derk Jan Eppink. Dat komt omdat Rik figuratief schildert, het is niet altijd even duidelijk. Wat dat betreft zit hij op de lijn van het VLD-programma. Koen Meulenaere