Ooit uitte Amerikaans nationalisme zich niet in brute tweets maar in fijne muziek. Aaron Coplands Appalachian Spring (1944) heeft bewust een Amerikaans thema: het leven van een jong ...

Ooit uitte Amerikaans nationalisme zich niet in brute tweets maar in fijne muziek. Aaron Coplands Appalachian Spring (1944) heeft bewust een Amerikaans thema: het leven van een jong pionierskoppel dat net een hoeve heeft gebouwd. Het was een ballet, later bewerkt tot compacte orkestsuite. Heerlijk filmische muziek die hier te weinig wordt opgevoerd, en een prima keuze van het Antwerp Symphony Orchestra onder Nicholas Collon. Hetzelfde geldt voor de andere stukken van dit concert, dat u in de Elisabethzaal en Bozar kunt bijwonen. Iedereen kent Antonin Dvoraks 9e symfonie ( Uit de Nieuwe Wereld), maar zijn 7e is minstens even genietbaar. Sergej Rachmaninovs 4e Pianoconcerto (zeg: Rach IV) is technisch notoir lastig en wordt ook minder vaak geprogrammeerd dan Rach I tot III, maar bij Elisabethwedstrijdwinnaar Boris Giltburg is het in perfecte handen.