Twee dagen nadat hij officieel was aangesteld als voorzitter van het Nationaal Centrum voor Ontwikkelingssamenwerking, wenste Walter Zinzen dat hij dit prestigieuze ambt nooit had aanvaard. Hij werd namelijk uitgenodigd om over zijn nieuwe functie te komen praten in het achtergrondmagazine Ter Zake, en tot zijn ontzetting was die week Dirk Tieleman de presentator.
...

Twee dagen nadat hij officieel was aangesteld als voorzitter van het Nationaal Centrum voor Ontwikkelingssamenwerking, wenste Walter Zinzen dat hij dit prestigieuze ambt nooit had aanvaard. Hij werd namelijk uitgenodigd om over zijn nieuwe functie te komen praten in het achtergrondmagazine Ter Zake, en tot zijn ontzetting was die week Dirk Tieleman de presentator. Die beloerde korte tijd zijn tegenstander en rivaal, en haalde onmiddellijk zwaar uit : ?Gij gaat binnenkort dus aan alle deuren aanbellen om de mensen lotjes van 11-11-11 aan te smeren. Antwoord dan op deze vraag : waarvoor staan de getallen 11-11-11 ??Zinzen had zich op het gesprek voorbereid door, in de beperkte tijdsspanne die hem gegeven was, zoveel mogelijk ingewikkelde dossiers in te studeren. Vooral over zijn nieuwe vijanden van het Abos, sinds kort Dos genoemd. Zo wist hij alles over defecte treinstellen in Mali en onbruikbare hospitalen in Tanzania, hij had in zijn garage persoonlijk een waterpomp voor Angola gedemonteerd en daarna zo goed en zo kwaad als kon weer in elkaar geschroefd, hij kende de namen van alle leden van de Souvereine Nationale Conferentie in Kinshasa, hij had het verschil ontdekt tussen Niger en Nigeria, en hij kon elke meander van de Nijl op de blinde kaart aanwijzen en benoemen. Maar aan iets zo simpel als 11-11-11 had hij niet gedacht. De vraag van Tieleman verraste hem volkomen, en toen hij zich met bluf uit de situatie probeerde te redden, ging hij onderuit. ?Die getallen staan, en de meeste mensen zullen dat wel weten,? voegde hij er een onnodige en zeer gevaarlijke terechtwijzing aan toe, ?voor elf november, de elfde van de elfde maand, dag van de wapenstilstand.?Tieleman had nooit durven hopen om het debat van bij het begin zo gemakkelijk in zijn voordeel te beslechten. Hij had alle incidenten uit de turbulente carrière van zijn collega nauwkeurig nagetrokken. Maar dat hij Zinzen al vast had nog vóór hij goed begonnen was, leek hem bijna verdacht. Hij besloot zekerheid te verwerven en ging met een valse grijns verder : ?Wat die meeste mensen misschien niet weten, is waar de derde elf voor staat. Kunt ge ons dat uitleggen ??ZINZEN MOEST TOT zijn schande in zichzelf toegeven dat hij het niet wist. Hij kon zich nog net inhouden of hij had gezegd : 1911. Maar wat het wél kon zijn, schoot hem absoluut niet te binnen. Dat de wapenstilstand om elf uur zou gesloten zijn was een mogelijkheid, maar die leek hem in een flits zo belachelijk dat hij de gok niet durfde nemen, zeker niet met een bloedhond als Tieleman tegenover zich. Er viel een lange en pijnlijke stilte. ?Laat me u dan een ander vraagske stellen,? pikte de anchor-man met een veelzeggende zucht in. ?Welke wapenstilstand herdenken we op elf november ?? Hier aarzelde Zinzen geen moment : ?Die van de Eerste Wereldoorlog natuurlijk. Die van de Tweede viel op een heel andere dag.? Tieleman schatte even zijn kansen in, zag dat die redelijk groot waren, en sloeg toe : ?Welke ??De eerste paniekgolven laaiden op bij Walter Zinzen. Als presentator had hij nooit vermoed wat voor doodsangsten de meeste gasten van Ter Zake uitstaan. ?Hoezo, welke ?? probeerde hij de executie uit te stellen. Tieleman liet zich uiteraard niet vangen, en hield vol : ?Op welke datum is de wapenstilstand van de Tweede Wereldoorlog getekend, en waarom verkoopt ge op die dag geen lotjes ?? Twee vragen tegelijkertijd is voor vele ondervraagden een geschenk uit de hemel. Ze antwoorden uitvoerig op degene waarover ze het meeste weten, waarna de andere vergeten wordt. Helaas kon Walter op geen van beide iets verzinnen. Tieleman duwde door : ?De opbrengst van uw actie, minus hetgeen dat aan uw vingers blijft plakken, gaat naar de arme zwartjes. Wat hebben die te maken met de wapenstilstand in de Eerste Wereldoorlog ?? Weer wist Zinzen het niet. Maar het geld, dat aan vingers bleef plakken, bood een mooie uitweg. Hij had aan de bushalte nog in de gauwte het NCOS-reglement van buiten geleerd, en dat kwam nu goed van pas. Zinzen begon uit te leggen dat de controle op de bestedingen van het geld... VERDER GERAAKTE HIJ niet. ?Wat ik graag wil weten,? viel Tieleman hem plompverloren in de rede, ?is of gij zelf de derde wereld kent. Zijt gij daar al eens geweest ?? Zinzen voelde grond onder de voeten. ?In 1961 was ik in Congo-Brazzaville,? stak hij van wal voor een lang verhaal waarin hij wenste uit te weiden over de figuur van Pierre de Brazza, over de handigste manier om diamanten in balen katoen te verstoppen, en over het kortste traject om het Congomeer over te zwemmen. Maar aan niets van dat alles kwam hij toe. Dirk Tieleman was namelijk in de lach geschoten. Wij hadden in Ter Zake al veel gezien, maar Tieleman die lachte, dat nog nooit. Een bevreemdend, zeg maar surrealistisch, spektakel waarvan de oude Salvador zou genoten hebben. Het begon met een trage en sterk geprononceerde hahaha, vervolgens hapte Tieleman piepend naar adem en bonkte onder het slaken van iele kreten met het hoofd op tafel. Zinzen wist van gêne niet meer waar kruipen. Tot Tieleman zich in zijn volle lengte oprichtte, en even plotseling weer in dodelijke ernst herhaalde : ?Congo-Brazzaville, zegt ge ??Zinzen besloot geen risico meer te nemen en deed er het zwijgen toe. Toch werd hij bijna omvergeblazen toen de ander losbarstte : ?Congo-Brazzaville ! Maar man toch, hoe durft gij u kandidaat stellen voor het NCOS ? Hebt gij al een ayatollah aan zijn sik getrokken ? Ooit in de Kaspische Zee gaan zwemmen ? Hebt gij in Bombay al een koe op het gebruik van groeihormonen gecontroleerd ? Ooit één steen, al was het een kiezeltje, naar een Israëlische patrouille gegooid ??Zinzen was van ellende in elkaar gekrompen, en kon op geen enkele van die suggesties bevestigend antwoorden. Bovendien begreep hij beter dan wie ook dat Tieleman de oppertroef nog in zijn mouw had zitten : ?Zijt gij ooit per motcyclette door Kirgistan, Kazachstan en Mongolistan gereden ??Tieleman wachtte het antwoord niet af, en gaf de genadeslag : ?Dan weet ge niet wat dat is, de derde wereld. En gij wilt voorzitter zijn van het NCOS ? Eruit, schobbejak.?Zinzen die eerder Geerts, Jambers, Polspoel, Muys, Van Wallendael, Ceuleers, Borms en Goossens eronder had gekregen wist zich verslagen. Hij stapte als een gebroken man de studio uit en ging op de redactie van Panorama vragen of hij ook niet zo nu en dan een reportage voor hen mocht maken. Koen Meulenaere