'De vorming van de transitieregering verloopt moeizaam, zoals verwacht', analyseert politicoloog Jean Omasombo van de universiteit van Congo's hoofdstad Kinshasa, tevens onderzoeker aan het Afrika-Instituut van het Koninklijk Museum voor Midden-Afrika in Tervuren. 'Congolese leiders houden van absolute macht. Ze verliezen nog liever een stuk van hun land dan dat ze de macht moeten delen. Kinshasa kan worden beschouwd als een soort stadstaat: wie daar de macht heeft, wordt beschouwd als de leider van het land, zelfs als hij de controle over een groot deel van het gebied verloren heeft.'
...

'De vorming van de transitieregering verloopt moeizaam, zoals verwacht', analyseert politicoloog Jean Omasombo van de universiteit van Congo's hoofdstad Kinshasa, tevens onderzoeker aan het Afrika-Instituut van het Koninklijk Museum voor Midden-Afrika in Tervuren. 'Congolese leiders houden van absolute macht. Ze verliezen nog liever een stuk van hun land dan dat ze de macht moeten delen. Kinshasa kan worden beschouwd als een soort stadstaat: wie daar de macht heeft, wordt beschouwd als de leider van het land, zelfs als hij de controle over een groot deel van het gebied verloren heeft.'JEAN OMASOMBO: Hij zal zeker niet vrijwillig de macht delen. Dat geldt ook voor de andere betrokkenen. Jean-Pierre Bemba van de MLC staat weliswaar te springen om naar Kinshasa te komen, maar dan vooral omdat hij muurvast zit nu de grens met de Centraal-Afrikaanse Republiek gesloten is, omdat zijn vertrouwensman er van de macht is verdreven. De RCD/Goma lijkt alleen mee te doen omdat ze momenteel niet anders kan - de druk van de internationale gemeenschap is eindeloos groot. Men verwachtte veel weerstand van de civiele maatschappij, maar dat valt voorlopig mee. Het Congolese volk is de oorlog beu. Het wil vrede. OMASOMBO: Macht is als alcohol: hoe meer je ervan proeft, hoe meer je ervan wilt. Kabila wil sinds kort een échte chef worden, van een echt bestuur, niet langer alleen van een groep mensen zoals zijn vader. Daarom gaat hij zo traag. Hij heeft een goede keuze gemaakt met zijn vice-president Abdulaye Yerodia: een intelligent man van wie hij niets te vrezen heeft. Maar hij zit met vier boeven in zijn entourage, wier negatieve invloed op hem begon af te stralen. Hij heeft vorig jaar van de publicatie van hun namen in een rapport van de Verenigde Naties gebruik gemaakt om hen officieel uit hun ministerfuncties te verwijderen, maar hun posten zijn vacant gebleven. Ze hebben ook de voordelen verbonden aan hun functie behouden. OMASOMBO: Dat weten we niet zo goed. Zijn hofhouding is heel gesloten. We weten wel dat hij veel mensen ziet, en dat hij goed luistert. Zijn vertragingsacties hebben in ieder geval hun nut gehad: zowel MLC als RCD/Goma zijn ondertussen sterk verzwakt. OMASOMBO: Absoluut. Hij heeft zijn afspraak met de geschiedenis gemist. Niemand begrijpt wat Bemba in de lente 2002 bezielde om almaar nieuwe eisen te blijven stellen. De internationale gemeenschap wilde per se vrede, zodat de druk op Kabila om Bemba te aanvaarden heel groot was. Zelfs Bemba's entourage was ervan overtuigd dat hij het zou doen. Maar uiteindelijk durfde hij niet. Faalangst misschien, wie zal het zeggen? OMASOMBO: De transitie zal moeilijk en duur zijn. Ze zal ook snel de incompetenties naar boven woelen. Je moet niet alleen slim zijn, je moet dat ook kunnen aanwenden in een politiek systeem. Tot voor Bemba in diskrediet raakte, dacht men dat hij snel een staatsgreep tegen Kabila zou plegen - en dat zou nog aanvaard zijn ook. Maar nu heeft Kabila de beste troeven om president te blijven. Hoe het verder zal gaan, zal sterk afhangen van de rol die de internationale gemeenschap wil blijven spelen. Wij zullen moeten wachten op haar beslissing, zoals de kerk moet wachten op het oordeel van God.