Dat Dirk Tieleman in topconditie is, bleek op de première van Les Misérables. Tieleman was daar eigenlijk voor de grap uitgenodigd. Eet niet, tenzij 's middags één sojaboon. Drinkt niet, tenzij één keer per week een glas vruchtensap. Loopt barrevoets, woont in een hol in de grond, en koopt zijn kleren tweedehands bij de collega's van de nieuwsdienst. Als er één misérable in dit land is, dan wel Tieleman. Tenminste, dat dacht die Geert Allaert. Maar die heeft zich al vaker vergist. Zoals met de bouw van zijn concertzaal.
...

Dat Dirk Tieleman in topconditie is, bleek op de première van Les Misérables. Tieleman was daar eigenlijk voor de grap uitgenodigd. Eet niet, tenzij 's middags één sojaboon. Drinkt niet, tenzij één keer per week een glas vruchtensap. Loopt barrevoets, woont in een hol in de grond, en koopt zijn kleren tweedehands bij de collega's van de nieuwsdienst. Als er één misérable in dit land is, dan wel Tieleman. Tenminste, dat dacht die Geert Allaert. Maar die heeft zich al vaker vergist. Zoals met de bouw van zijn concertzaal. Tot verbazing van iedereen, ontpopte Tieleman zich op het feestje nadien als allesbehalve een misérable. Een wildebras die in het rond danste en sprong als een dolgedraaide jonge kat. Tieleman, lang niet op elk terrein zo ascetisch als men geneigd is te denken, had bovendien zijn vriendin meegebracht. Heren, heren, blijft rustig. De vriendin van Tieleman is een Tibetaanse, die in Nepal geboren is uit Japanse ouders en een Indische opvoeding heeft genoten in het Chinese internaat van Bangkok. Een beetje oosterse inslag dus. Wat een vrouw. Ze had moeiteloos alle massaal aanwezige en fraai uitgedoste vrouwelijke BV's in haar zak gestoken, ware het niet dat haar vestimentaire uitrusting zo weinig textiel omvatte dat er voor een zak überhaupt geen plaats was. Tenzij naast haar, en die plaats was ingenomen door Tieleman. De daverende conditie van de anchorman, bleek de voorbije weken ook in zijn eigen Ter Zake. De verkoop van de Generale Bank! Aangezien Tieleman zich om religieuze redenen ontdaan heeft van alle bezittingen, kon hij onbevangen zijn tanden zetten in dit delicate onderwerp. In de studio op dinsdag: de heer Kalff, baas van ABN Amro Bank. Maakte een zelfverzekerde indruk. Vooraf getraind op een confrontatie met de Belgische pers. Paar Franse zinnetjes van buiten geleerd, en: hij wist wie Tieleman was. En gaf die dus in alles gelijk. De grootste Nederlandse vakbonden hebben in het verleden hun tanden stuk gebeten op Jan Kalff. Waar zij na maanden harde actie niet in slaagden, lukte Tieleman in vier minuten: geen sluiting van kantoren, centrale divisie voor Europa in Brussel, geen ontslagen, dividend verdubbeld, naam en logo van de G-bank behouden, veertiende maand voor de schoonmaakploeg, dubbele verplaatsingsvergoeding voor wie met de motor komt werken, en tijdens de werkuren cursussen transcendente meditatie en levitatie. Plus achtentwintig-urenweek met behoud van loon. Jan Kalff tekende voor het oog van de camera plechtig een papier waarop dit alles schriftelijk werd vastgelegd. "Oké", besloot Tieleman tevreden. "Negenentwintig vijf per aandeel. Verkocht."De volgende dag zat Maurice Lippens in de studio. Broer van graaf Leopold van Knokke, topman van AG en van Fortis. Zelden heeft een financiële groep zich zo laten rollen als de mannen van Fortis. In snelheid gepasseerd langs alle kanten. Tieleman was niet van plan verbloemende taal te gebruiken. "Waar zat gij gisteren?" beet hij de verbouwereerde Maurice Lippens toe. "Wacht, laat me raden. Ge waart aan het dineren. De overwinning aan 't vieren. En terwijl ge uw vierde voorgerecht en uw derde fles liet aanrukken, roven ze uw nieuwe bank onder uw neus vandaan." Maurice Lippens is een dergelijke toon niet gewoon, en nog minder genegen. Maar hij verkeerde niet in de positie om op zijn strepen te gaan staan. Hij sprak over de ongepastheid van het Nederlandse bod, liet een paar keer vallen dat vooral Fortis-Nederland zich had laten verrassen, en prees meermaals de goede verstandhouding met het directiecomité van de Generale Bank. Tieleman was niet onder de indruk: "Goede verstandhouding, mijn oren. Ge gaat mij toch niet zeggen dat dat directiecomité niet op de hoogte was. Ze hebben weken lang vergaderd met die Hollanders. Het minste wat ze hadden kunnen doen was u inlichten, of niet? Was ik van u, ik gooide bij een gebeurlijke fusie dat hele directiecomité buiten." Dit was natuurlijk waar, en niemand was over deze gang van zaken meer verbolgen dan Maurice Lippens. Alleen kon hij dat moeilijk publiekelijk toegeven. Tieleman bemerkte de aarzeling, en strooide vlug wat zout in de wonde: "Laten we een ogenblik veronderstellen dat ge toch nog de Generale Bank kunt samenklutsen met uw Lijfrentekas. Hoeveel kantoren sluit gij?" Lippens begon wat binnensmonds te rekenen, maar ver kwam hij niet. "Weet ge hoeveel de heer Kalff er sluit?" brulde Tieleman die tot over de helft van de tafel hing. "Geen één! Luister maar." We kregen een stukje van de vorige dag te zien, waarin Kalff ondertekende dat geen enkel G-kantoor zou worden gesloten. En in Keerbergen, waar Tieleman woont, kwamen er drie bij. "Ge hoort het de heer Kalff zeggen", gnuifde Tieleman met de grijns van de winnaar om de lippen. "Hoeveel mensen gingt gij ook weer ontslaan? Heb ik niet het getal tweeduizend horen vallen?" Lippens moest alweer brommend toegeven. Tieleman zat nu op zijn knieën bovenop de tafel. "Kijk naar dit fragmentje van een gesprek dat ik gisteren had, hier in deze zelfde studio, met de heer Kalff", krijste hij meer dan hij piepte. "Niemand wordt ontslagen. Integendeel, er wordt tweeduizend man aangenomen." Enfin, wij zagen in stukjes het hele interview opnieuw, en telkens zakte Lippens dieper weg. Tieleman had het vervolgens over het voordeel voor de aandeelhouders, de hogere rente op de spaarboekjes, en het klasseverschil tussen Ajax (ABN Amro) en Anderlecht (Generale). "Zal ik u eens zeggen", zwaaide hij met een verwijtende vinger naar de Fortisbaas, "waarom het ouderwetse Belgische establishment, waar ik u toe reken, kansloos is tegen een slagkrachtige instelling als ABN Amro?" Lippens besefte dat elk antwoord zinloos was. "Omdat ge lui zijt en vadsig", schreeuwde Tieleman, op het punt zichzelf te verliezen. "Neemt een voorbeeld aan echte ondernemers. Zoals die twee Gentenaars met hun zingende computer. Arnouts en Lespie, of hoe heten die kerels?"Koen Meulenaere