HET CHINESE PARLEMENT VERGADERT

Het Chinese Nationale Volkscongres, het parlement zeg maar, komt één keer per jaar samen. Dat gebeurt traditiegetrouw in Peking. Dit jaar werd de zitting ingekort wegens de economische crisis. Op Knack.be vindt u een fotoreportage.
...

Het Chinese Nationale Volkscongres, het parlement zeg maar, komt één keer per jaar samen. Dat gebeurt traditiegetrouw in Peking. Dit jaar werd de zitting ingekort wegens de economische crisis. Op Knack.be vindt u een fotoreportage. www.knack.be Vorig weekeinde overleed de schrijfster en filosofe Patricia de Martelaere. Elders in dit blad leest u een portret van haar. Op Knack.be kunt u het laatste interview dat met haar verscheen nog eens herlezen. Het paste in de reeks 'Homo Sapiens' van Joël De Ceulaer. www.knack.be/extraAls Vlaming in Brussel loop ik dan wel die vette premie van de Vlaamse regering mis, maar ik woon wel lekker dicht bij het gebouw van de Belgische voetbalbond, iets wat een inwoner uit pakweg Poperinge, Stabroek of Hamont-Achel niet kan zeggen. Dat vermaledijde gebouw is immers de enige plek in België waar je tickets voor de interland van de Rode Duivels tegen Bosnië kan kopen. De bondsmensen willen namelijk kunnen vaststellen wie de kopers van de tickets zijn. Uit veiligheids- overwegingen. Terecht! We weten immers allemaal dat Bosniërs graag burek eten. En burek, dat is een explosief goedje. Als je een Bosnische burek en een Belgische friet-met-mayonaise in één pot steekt, dan moet je geen Fortisaandeelhouder zijn om te weten dat er na vijf minuutjes van die friet niet veel meer zal overblijven dan een portie stoemp (zonder mayonaise). Daarom: hou bureketers en frieteters zoveel mogelijk gescheiden daar in Genk op zaterdag 28 maart. Dat hebben ze bij de bond goed gezien. Ook erg goed bekeken is dat supporters die zich aanmelden voor een ticket alleen met cash geld kunnen betalen. Banken kan je tegenwoordig niet meer vertrouwen, laat staan een bankkaart! Om over een als Belg vermomde burek etende Bosniër met een Fortiskaart nog maar te zwijgen. En daar houdt het niet mee op. Onder lichte dwang wordt de ticketkoper ten slotte verplicht een document te ondertekenen waarin hij zweert dat hij zich in Genk niet plotseling als supporter van Bosnië gaat gedragen. Verder bevat dat document nog een veiligheidsrichtlijn of honderd ('Gooi niet met burek naar een Bosniër', 'Zet geen puntzak op je hoofd', 'Maak geen mayonaisegeluiden in de buurt van supporters van de tegenstander', enzovoort), maar de tijd om dat allemaal te lezen had ik niet, dus onder het motto 'We believe' heb ik er maar snel mijn krabbel onder gezet. Veiligheid voor alles! Ik ben voor. Wat jullie? blogs.knack.be/goal! Het lijkt me een taak van uitgevers en hoofdredacties om goed in te schatten hoe groot én betrokken het publiek voor klassieke muziek wel is. En het is de taak van de journalist om dat publiek in zo groot mogelijke aantallen te bereiken en het enthousiasme te versterken. Dat zal van de journalist vragen om soms een trapje lager van het voetstuk af te dalen, maar niet om zijn of haar kritische houding op te geven. Moeten professionals en fervente melomanen dan in de kou blijven staan? Niet noodzakelijk: zowel bij ons als elders begint zich een netwerk van waardevolle websites en blogs te ontwikkelen die erg diep durven in te gaan op technische, historische en andere discussiepunten. Ze hebben een veel kleiner publiek en de samenstellers doen het meestal (bijna) gratis, maar hun gebruikers weten de inspanningen vaak erg naar waarde te schatten. Het zou misschien geen slecht idee zijn om eens te kijken of een fractie van de cultuursubsidies niet die richting kan opgaan. blogs. knack. be/dissonant