D irk Tieleman viert nieuwjaar 2000 in de woestijn van Libië. Samen met ballonvaarder Wim Verstraeten. Dat men nieuwjaar met Wim Verstraeten viert, bon, elk zijn goesting. Maar in de woestijn in Libië? Daarvoor mag men zijn bovenkamer niet al te zeer op orde hebben. De Toearegs zullen voor een feestmaal van couscous en gestoofde sprinkhanen zorgen, en de zonsondergangen zijn nergens zo mooi.
...

D irk Tieleman viert nieuwjaar 2000 in de woestijn van Libië. Samen met ballonvaarder Wim Verstraeten. Dat men nieuwjaar met Wim Verstraeten viert, bon, elk zijn goesting. Maar in de woestijn in Libië? Daarvoor mag men zijn bovenkamer niet al te zeer op orde hebben. De Toearegs zullen voor een feestmaal van couscous en gestoofde sprinkhanen zorgen, en de zonsondergangen zijn nergens zo mooi. Onze twee avonturiers verwachten vijfhonderd gasten. Wie er bij wil zijn, koopt het best een gedetailleerde stafkaart van het grensgebied tussen Egypte, Soedan, Tsjaad en Libië. Want volgens de anchorman van Ter Zake moet wie het genoegen wil smaken met hem het nieuwe jaar in te luiden, daar maar wat inspanningen voor leveren. Verstraeten brengt u vanuit Tripoli met zijn ballon ter plaatse. Tenzij het weer of de Chinezen hem zoals gewoonlijk dwarszitten. In dat geval zou het kunnen dat u nieuwjaar 2000 viert op de bodem van de Nijl. Ook zeer exclusief. Wie zekerheid verkiest en met de auto of het openbaar vervoer komt, volgt deze route: op het beruchte kruispunt in Al Jawf naar rechts. Tenminste, indien u uit de richting van Al Taj komt. Mocht u, om onduidelijke redenen, van de kanten van Jabal Arkanu komen, dan moet u uiteraard naar links. In Matan Bishrah gewoon de weg blijven volgen, wat niet moeilijk is want het is de enige weg in een straal van vijfduizend kilometer, tot u in Matan as Sarra arriveert. Eindpunt van de bus, laat daar ook uw auto achter. Vandaar is het nog drie dagreizen te voet richting Tsjaadse grens. En dan bent u er. Het is bovenop een duin, Dirk zal zijn motor als herkenningspunt beneden laten staan. En als hij succes heeft met zijn levitatietechnieken, kan u hem al van ver boven de duin heen en weer zien zweven. Zoals Langnek in de Efteling. Tent en slaapzak en eigen eten meebrengen. Drank is verboden. Meditatie toegelaten, medicatie aanbevolen. Via de schotelantenne zal de eindejaarsshow van VTM te bekijken zijn. Vrolijk nieuwjaar allemaal.Die Tieleman is zot, zoveel is zeker. Toert op dit moment met zijn Vespa door Botswana, keert dan terug naar Keerbergen om een proper hemd op te halen, en reist door naar Canada. Een ander combineert Spanje wel eens met Portugal, of Zwitserland met Italië. Tieleman Botswana met Canada. En zagen, zagen... mensen toch. Begin van de maand in De zeven hoofdzonden met Jan Leyers. Als een vrachtwagen die met aangetrokken handrem een Alpencol over moet. En waag het niet een frank meer te verdienen dan hij, of u bent een abject wezen dat zo snel mogelijk van de aardbol moet verdwijnen. Het tweede deel hebben wij niet meer bekeken. Daarin ging het over onkuisheid, en over de onkuisheid van Tieleman wensen wij niets meer te vernemen. Wij weten het al. En u zo meteen ook. Want als iemand om de haverklap zijn privéleven blootlegt met allerlei summiere en half ingeslikte verwijzingen naar vriendinnen en drankgelagen, verliest hij het recht op discretie. Eerlijk gezegd dachten wij dat Tieleman dit jaar negenenvijftig was geworden. Maar volgens Leyers van De zeven zondekes, heeft hij de kaap van de zestig al gerond. En omdat Tieleman dat niet tegensprak, gaan wij er vanuit dat het klopt. Wat anders te denken van een journalist die niet eens zijn eigen geboortedatum kent? Zestig dus. Acht maart 1939, Hitler maakt zich klaar om Tsjechoslovakije binnen te vallen en de Tweede Wereldoorlog in gang te schieten, en wie wordt er geboren? Tieleman. Van toeval gesproken. We zijn zes decennia later, het moment voor een krachtig: "Eruit ouwe Jan! Maak plaats voor de jongeren." Maar dat is in het dove oor van Tieleman, die zijn tweede of derde jeugd beleeft. Dat komt door zijn nieuwe vriendin. Over wie wij hier al enkele keren met de grootste terughoudendheid hebben bericht, maar omdat de sterreporter in elk interview zelf een vraag in haar richting uitlokt, en dan in de kiem smoort in de hoop dat iedereen het toch goed gehoord heeft, moeten wij het onderwerp opnieuw aanraken. Hij kan er trouwens zelf niet afblijven. Ooit op een vernissage in de Kempen! Voor een blijkbaar zeer inspirerend werk, werd het Tieleman plots te machtig. Hij klemde zijn vriendin in een houdgreep, en ging over tot de voorbereidselen van de fysieke consumptie, die zich ongetwijfeld had voltrokken ware het niet dat het brandalarm afging. Het is niet de enige metamorfose die de eens zo stugge verslaggever heeft ondergaan. Kwam bij Uytterhoeven bekkentrekken als André Van Duyn in zijn beste dagen. En presenteerde een heel eigen versie van Jambers. "Angelique is niet klaar voor een nieuwe relatie", stond hij met een uitgestreken gezicht op het perron van een Brussels metrostation te verkondigen. "De scheiding met Johan zit te diep. Zal deze jonge vrouw zich terugtrekken in haar verdriet, of zal zij met nieuwe initiatieven haar leven een andere wending geven? Volgende week in Zwarte Vijvers." Tieleman met een menselijk gelaat, wij houden er niet van. De Tieleman die wij kennen, weerstond als commandant van de moedjahedien gedurende meerdere jaren de luchtaanvallen van het Israëlische leger. Later schold hij ayatollah Khomeini de huid vol tijdens een debat van man tot man op de Iraanse televisie, en leidde hij een anti-islambetoging in het hartje van Teheran. Twee maanden met de motor door Siberië. In januari. Veertien dagen in de vrieskou van Tibet. Het kanaal overgezwommen in negen uur twaalf veertien. Onder water en op zijn rug! De lutte met de beer gewonnen. Niet op de foor, maar in de bergen van Noord-Kazachstan. En zowel op gebied van investigative als van participatingjournalism in alle journalistenscholen verplichte leerstof. Dat is voor ons Dirk Tieleman. In september komt hij met een nieuw programma. Panorama, maar beter. Jambers, maar minder slecht. Ziehier het voorstel dat hij aan de directie overmaakte: "De uitzending begint met een beeld van mezelf. Ze eindigt er ook mee. Wat tussenin zit varieert naargelang van het aanbod."Koen Meulenaere