Is het echt niet mogelijk om een radioprogramma te maken waarin bijna geen muziek wordt gedraaid, zodat een gesprek echt op toerental kan komen? (Georges Kanakaris, Maasmechelen)

Jan Hautekiet: Het is zeker mogelijk, want er is geen universeel dogma dat radiomakers overal ter wereld oplegt om na vijf minuten een plaat te draaien. Maar het is een keuze die je maakt om een boodschap helderder en verteerbaarder over te brengen door ze in kleinere pakketten op te splitsen. Uit eigen ervaring weet je: je bent niet altijd klaar of in de mogelijkheid om te luisteren naar een monoloog van een half uur. Je moet luisteraars de kans geven om de informatie te verwerken. Dat is nodig omdat radio, zeker overdag, een medium is dat bij de meeste mensen op de achtergrond speelt. En dus maken we als openbare omroep die keuze. Ik vind...

Jan Hautekiet: Het is zeker mogelijk, want er is geen universeel dogma dat radiomakers overal ter wereld oplegt om na vijf minuten een plaat te draaien. Maar het is een keuze die je maakt om een boodschap helderder en verteerbaarder over te brengen door ze in kleinere pakketten op te splitsen. Uit eigen ervaring weet je: je bent niet altijd klaar of in de mogelijkheid om te luisteren naar een monoloog van een half uur. Je moet luisteraars de kans geven om de informatie te verwerken. Dat is nodig omdat radio, zeker overdag, een medium is dat bij de meeste mensen op de achtergrond speelt. En dus maken we als openbare omroep die keuze. Ik vind niet dat zoiets ten koste gaat van diepgang: die kan er enkel zijn wanneer je informatie en duiding helder overbrengt. Hautekiet: Absoluut. Jazz ontspint zich rond een thema waarop muzikanten beginnen te improviseren. Daardoor ontstaat er een dialoog en is er ruimte voor interactie. Uiteindelijk doe ik hetzelfde in mijn radioprogramma: het thema ligt vast, maar vervolgens moet ik goed luisteren naar mijn gesprekspartners en word ik verplicht te improviseren door in te pikken op wat ik hoor. Ik weet waar ik begin, maar niet waar ik eindig. Het is een manier van werken die me ontzettend bevalt. Hautekiet: Ik erken dat de man magistraal mooie nummers heeft gemaakt, met een voortreffelijke band speelt en voor een stuk heeft meegeschreven aan de muziekgeschiedenis. Ik heb het alleen niet zo met de manier waarop hij expressie geeft aan zijn nummers. Dat gebeurt vaak met net iets meer pathos dan ik aankan. Bruce Springsteen is soms iets te larger than life en dat is een facet dat mij een beetje afstoot. Hautekiet: Ik heb geen grote dromen en ik heb voor mezelf ook vooraf geen vast professioneel pad uitgestippeld. Mijn drijfveer zit erin dat ik kan blijven doen wat ik graag doe - radio en muziek maken - en kan proberen dat almaar beter te doen. Uiteindelijk hoop ik vooral dat de volgende twintig jaar nog heel veel boeiende mensen en voorvallen mijn pad zullen kruisen. Uit zulke ontmoetingen ontstaan vaak hele mooie dingen. Het is nooit een plan geweest om met mensen zoals Patrick Riguelle of Rick de Leeuw samen te werken. Maar op een bepaald moment kruisten onze paden door puur toeval en was ik heel nieuwsgierig naar wat die mensen met een heel andere achtergrond mij konden bijbrengen. Hautekiet: Het klopt dat we zelden klassiek repertoire spelen, enkel als daar een redactionele reden voor is. Maar om die muziek te horen, kunnen luisteraars de hele dag afstemmen op Klara. Maar ik ben het er niet mee eens dat er behalve pop en rock geen andere muziekgenres aan bod komen op Radio 1. Zo draaien we tegenwoordig jazzzanger Gregory Porter. Ook blues en reggae komen aan bod. Als liefhebber van het genre zou ik natuurlijk ook wel vijftien jazznummers per uur willen horen, maar iedereen heeft nu eenmaal zijn eigen muziekprofiel. Net zoals in een restaurant is het voor een radiomaker onmogelijk om een eenpansgerecht te bereiden waar iedereen zijn eigen smaak volledig in terugvindt. Er moet vooral verrassing en afwisseling zijn. Volgende week: Professor Internationale Betrekkingen Rik Coolsaet. Mail uw vraag naar mijnvraag@knack.be en maak kans op twee filmtickets.