JA

'In België geven we enorm veel geld uit aan geneesmiddelen, en daar zijn twee redenen voor. De eerste is de vergrijzing, en dat is positief, want dat betekent dat mensen langer leven dankzij onze gezondheidszorg. De tweede reden is echter dat de gemiddelde Belg steeds meer medicijnen slikt. Voeg daaraan toe dat slechts twintig procent daarvan goedkopere geneesmiddelen zijn, terwijl dat cijfer in Nederland en Duitsland rond de veertig procent ligt.
...

'In België geven we enorm veel geld uit aan geneesmiddelen, en daar zijn twee redenen voor. De eerste is de vergrijzing, en dat is positief, want dat betekent dat mensen langer leven dankzij onze gezondheidszorg. De tweede reden is echter dat de gemiddelde Belg steeds meer medicijnen slikt. Voeg daaraan toe dat slechts twintig procent daarvan goedkopere geneesmiddelen zijn, terwijl dat cijfer in Nederland en Duitsland rond de veertig procent ligt. Je kunt de farma-industrie aanpakken en regels opleggen, maar als een arts niet meewil, bereik je zeer weinig. Ian McPherson, een van de drijvende krachten achter het kiwimodel, heeft op een congres gezegd dat alle betrokkenen moeten meewerken om het systeem te laten functioneren. In Nieuw-Zeeland is dat zonder probleem gelukt, maar hier wil men blijkbaar niet. Minister Demotte had nochtans gevraagd aan de artsen om zelf voorstellen in te dienen, maar daar kwam niet veel van in huis. Huisartsen hebben een belangrijke taak in de gezondheidssector, want tachtig procent van alle voorschriften passeert via hen. Ze moeten hun verantwoordelijkheid durven nemen en zich niet blijven beroepen op de therapeutische vrijheid. De overheid moet niet betuttelen maar er zijn grenzen, en die worden in België al te vaak overschreden. Als er twee gelijkwaardige geneesmiddelen bestaan, kan het toch niet dat een arts het duurste voorschrijft onder het mom van therapeutische vrijheid. Volgens mij spelen in deze kwestie nog andere, diepere emoties mee. De artsen bevinden zich momenteel in een moeilijke situatie. Vroeger was de arts het centrum van de gezondheidszorg voor de burgers, terwijl dat nu veel minder het geval is. Op congressen merk ik dat ze zich niet meer zo gewaardeerd voelen. Ik begrijp hun situatie, maar door zich te verzetten tegen het promoten van goedkopere geneesmiddelen zullen ze aan die situatie niets veranderen. Volgens mij zal het respect van de burger toenemen als die ziet dat de huisarts rekening houdt met de prijs van medicatie.''Minister van Volksgezondheid Rudy Demotte (PS) neemt onrealistische maatregelen door het voorschrijven van goedkope geneesmiddelen te koppelen aan de accreditaties (de erkenning voor de bijgeschoolde arts, nvdr). Het accrediteren van artsen is het toekennen van een soort kwaliteitslabel. Je kunt nu dus een slechte arts zijn, maar toch je accreditatie behouden omdat je goedkope medicijnen voorschrijft. In de pers worden de artsen al te vaak voorgesteld als op geld beluste mensen die hun patiënten zo diep mogelijk in de buidel willen doen tasten. Niets is minder waar. Het SVH wil zowel economisch als kwalitatief verantwoord voorschrijven. Dat zijn momenteel twee van onze belangrijkste agendapunten. We zitten qua ideeën op dezelfde golflengte als de minister, alleen willen wij ze heel anders concretiseren. In plaats van te zwaaien met strafmaatregelen zou de minister de artsenverenigingen moeten belonen wanneer meer generische geneesmiddelen worden voorgeschreven. Zoiets zorgt voor een positieve werksfeer. Bovendien zou de minister eerst en vooral werk moeten maken van het hospitalisatiesysteem. Stel dat een huisarts zijn patiënt een generisch geneesmiddel voorschrijft, dan kan een specialist, wanneer diezelfde patiënt verdere behandeling nodig heeft, het voorschrift van de arts tenietdoen. Daarover moeten we eens uitvoerig debatteren. Het SVH is tweemaal naar het kabinet van de minister geweest met concrete voorstellen, maar blijkbaar is daar geen rekening mee gehouden. Hij heeft zich ideeën laten influisteren door de apothekers, en dan lijkt het alsof de artsen geen enkel initiatief willen nemen. Wanneer we vergelijken met het buitenland hinkt België inderdaad achterop, maar de generische geneesmiddelen zijn hier ook later op de markt gekomen. Het duurt eventjes vooraleer er een noemenswaardige prijskloof ontstaat tussen de verschillende geneesmiddelen en de markt voldoende groot is. Nu is die er, maar je kunt de opgelopen achterstand niet met een vingerknip ongedaan maken. Wij denken dat het aantal voorgeschreven goedkopere geneesmiddelen elk jaar zal stijgen, maar minister Demotte moet geduldig zijn.'Opgetekend door Tim Cunningham'Als een arts niet meewil, bereik je zeer weinig.''Artsenverenigingen moeten juist beloond worden.'