De iriscopie is een alternatieve vorm van geneeskunst waarbij ziekten worden afgelezen aan vlekjes en ringen op het regenboogvlies (iris) van de ogen. Iriscopisten maken gebruik ...

De iriscopie is een alternatieve vorm van geneeskunst waarbij ziekten worden afgelezen aan vlekjes en ringen op het regenboogvlies (iris) van de ogen. Iriscopisten maken gebruik van 20 verschillende kleurenkaarten om je gezondheidstoestand af te lezen uit je ogen, zonder verder onderzoek. De theorie werd in 1866 bedacht door de Hongaar Ignaz von Péczely. Als 10-jarige jongen ontdekte hij zwarte vlekjes op de iris van een uil met een gebroken pootje. De vlekjes waren hem niet opgevallen toen de uil nog geen gebroken pootje had. Ignaz deed enkele experimenten met konijntjes, waarvan hij pootjes brak en daarbij kleurveranderingen in de iris bestudeerde. Von Péczely ging geneeskunde studeren, maar haalde nooit een diploma. Vandaag zijn nog altijd iriscopisten actief. Alle studies naar de effectiviteit van de iriscopie vielen negatief uit. Pure kwakzalverij.