Abdell Baset (36) Syriër Magazijnier bij Essers

'Ik ben gevlucht voor de oorlog in Syrië. Via Turkije heb ik de oversteek naar Griekenland gemaakt. Daarna ben ik via Macedonië, Servië, Kroatië, Slovenië en Oostenrijk naar Duitsland gestapt. We werden bijeengedreven als schapen. Soms hielp de politie ons de grens over, puur om van ons verlost te zijn.
...

'Ik ben gevlucht voor de oorlog in Syrië. Via Turkije heb ik de oversteek naar Griekenland gemaakt. Daarna ben ik via Macedonië, Servië, Kroatië, Slovenië en Oostenrijk naar Duitsland gestapt. We werden bijeengedreven als schapen. Soms hielp de politie ons de grens over, puur om van ons verlost te zijn. 'Ik hoopte dat ik in Europa een nieuw leven zou kunnen beginnen. Met mijn Engels leek dat in België makkelijker dan in Duitsland, vertelden anderen me. Na vier maanden mag je hier werken. Omdat ik jullie taal niet sprak, was een job vinden in het begin moeilijk. Terwijl ik lessen Nederlands volgde, deed ik vrijwilligerswerk om ervaring op te doen. In een rusthuis kon ik mijn Nederlands oefenen, heel wat oudere bewoners spraken geen Frans of Engels. 'Ik heb geluk gehad. Een maand nadat ik me inschreef in een interimkantoor belden ze. Bij Essers zochten ze dringend een magazijnier die met een heftruck kon rijden. In Syrië deed ik bijna hetzelfde werk voor DHL. Ik mocht meteen beginnen. Als ik mijn woorden niet vind in het Nederlands mag ik Engels spreken. Ik was de juiste man op de juiste plaats. Vrienden van me hebben minder geluk, zij werken als afwasser.''In mijn dorp in Afghanistan vermoordden de taliban de mannen of ze namen hen mee. Na drie jaar aarzelen zijn mijn man en ik in 2012 vertrokken. Ik heb de oversteek gemaakt naar Italië, en ik heb het gehaald. Mijn man zat in een ander bootje met alleen mannen. Hij is opgepakt en teruggestuurd naar Afghanistan. Dríé keer. 'Een jaar na mijn aankomst in Brussel ben ik erkend als vluchteling. Ik wilde werken in plaats van thuis te zitten. Dat betekende dat ik de taal moest leren. In het opvangcentrum kreeg ik Nederlands. Die grammatica is moeilijk, zeg! Het was de eerste keer dat ik les kreeg, thuis ben ik nooit naar school geweest. Eind 2015 kon ik beginnen als poetsvrouw in een centrum voor daklozen van het CAW Antwerpen. 'Toen mijn statuut veranderde, heb ik via de VDAB gezocht naar werk dat aansloot bij mijn ervaring. In september ben ik begonnen bij Plus Home Services, nu poets ik bij mensen thuis. Vroeger maakte ik niet graag schoon, maar nu bevalt het me wel. Al wil ik graag nog beter Nederlands leren zodat ik een opleiding als verkoopster of kapster kan beginnen. Dat lijkt me mooi.''Vlak nadat ze mijn vader hadden doodgeschoten, wilden de taliban dat ik me bij hen aansloot. Ik ben via Iran, Turkije, Griekenland, Italië en Frankrijk gevlucht, helemaal tot in Brussel. Meteen na mijn aankomst in maart 2013 heb ik asiel aangevraagd. Datzelfde jaar ben ik erkend als vluchteling. 'Nadat ik Nederlands had geleerd, kreeg ik via het OCMW een baantje als keukenhulp in het centrum waar ik vroeger verbleef. Een goeie job, zeker omdat ik geen diploma heb. Ik wilde graag verder studeren, maar dat was niet betaalbaar. Op aanraden van mijn begeleiders heb ik een VDAB-opleiding als vloerder en tegelzetter gevolgd. Ondertussen behaalde ik ook een rijbewijs en kocht ik een kleine auto. In de bouwsector en voor interimjobs verwachten ze dat je zelf vervoer hebt. 'Mijn instructeur heeft me aan mijn huidige job geholpen. "Hamid kan alles", vertelde hij aan mijn werkgever. Na een extra opleiding werk ik nu al zes maanden als monteur en isoleerder. Ik ben heel dankbaar. In vier jaar tijd is mij veel goeds overkomen. Mijn vader hoopte dat ik ingenieur of dokter zou worden. Misschien kan ik wel genoeg sparen om verder te studeren.'