Dit is uw zoveelste moederrol. Wordt u dat nooit moe?

MARIJKEPINOY: Miranda is in de eerste plaats een vurig wijf, een worstelende vrouw die zichzelf een erg slechte moeder vindt. Het is dus geen typische moederrol. Maar ik bén een moeder, en dat bepaalt mijn blik op de wereld. Zulke personages laten me nadenken over mezelf en het leven. Miranda is een personage uit Erik Vlamincks Suikerspin, een prachtige roman over vier generaties van een kermisfamilie. Het viel me op dat Miranda geen stem had. Erik Vlaminck schreef vervolgens de novelle Miranda van Frituur Miranda.
...

MARIJKEPINOY: Miranda is in de eerste plaats een vurig wijf, een worstelende vrouw die zichzelf een erg slechte moeder vindt. Het is dus geen typische moederrol. Maar ik bén een moeder, en dat bepaalt mijn blik op de wereld. Zulke personages laten me nadenken over mezelf en het leven. Miranda is een personage uit Erik Vlamincks Suikerspin, een prachtige roman over vier generaties van een kermisfamilie. Het viel me op dat Miranda geen stem had. Erik Vlaminck schreef vervolgens de novelle Miranda van Frituur Miranda. PINOY: Het is zó'n mooi personage. Ik vroeg Dominique Van Malder om me te regisseren, Theater aan Zee steunt en sprak muziektheatergezelschap De Kolonie MT aan. Miranda wordt 'gebricoleerd muziektheater' in een loods. De scène staat vol rommel, met dank aan scenograaf Pat Van Hemelrijck. Het verhaal? Na de begrafenis van een dierbare vriend zit Miranda tussen de afgedankte kermisattracties, ze blikt terug op haar leven en vraagt zich af waar het is misgegaan en ze de gefaalde vrouw werd die gebukt gaat onder de realiteit. PINOY: (zucht) Dé uitdaging in mijn leven is een evenwicht vinden tussen mijn kwetsbaarheid en mijn strijdvaardigheid. Verdomme. Ik ben een onrustige, wakkere ziel die zich ergert aan het onrecht in de wereld. Hier bij ons en verder weg. Dat ik intussen freelancer ben, maakt het er niet makkelijker op. Je hebt veel vrijheid, maar freelancers zijn padjes zonder schild. Dat is heftig. En het dwingt je tot keuzes die je niet altijd wilt maken. Zo nodigde het Freedom Theatre in Jenin me uit om in september een workshop te geven. Ik kan niet toezeggen omdat er brood op de plank moet komen dat je als freelancer moeilijker verdient dan wanneer je onderdak hebt bij een gezelschap. Dus film ik, speel overal te lande, kom net rond en vind ik amper de rust om te herbronnen. PINOY: Ik was er in maart al. Voor Palestina Solidariteit maakte ik in 2013 een sensibilisatiefilm over Palestijnse jongeren in Israëlische gevangenissen. Na die film wilde ik dat land aan den lijve voelen. Wat me treft, is dat Palestijnen er zelfs niet aan denken om de waarde van kunst ter discussie te stellen, zoals dat hier wél gebeurt. Kunst is er cruciaal om oorlogstrauma's te verwerken en na te denken over de maatschappij die de ene aanval na de andere te verwerken krijgt. De muur die Israël langsheen het land bouwde, werd versierd door kunstenaars. Zo wordt kunst een zachte, onmiskenbare vorm van protest. Kunst is zo noodzakelijk. Daarom zet ik me in voor Niet in onze naam, die organisatie strijdt tegen Belgische politici die kunst als elitair of overbodig afschilderen. Daar word ik triest van. PINOY: Spelen geeft inzicht. Miranda, bijvoorbeeld, is een foorwijf met een franke muil. Tot je haar verhaal en haar geheimen hoort. Dan merk je dat haar kleinheid ook de jouwe is. Vandaag is theater maken empathie pompen in een wereld waar de solidariteit wegsmelt. Els Van Steenberghe