Rick Dekker is een Nederlandse journalist die zoveel van Amerika, en met name New York, houdt dat hij in een moordend tempo alle eigenaardigheden en aardigheden van de Amerikaanse samenleving op zijn toehoorders afvuurt. Het tempo leent zich goed voor een thriller, de eigenaardigheden smeken bijna om een humoristische benadering. De Nederlandse journalist Frans Kotterer schreef dan ook een humoristische thriller, met Rick Dekker in de hoofdrol. Ze hebben met elkaar gemeen dat ze lange tijd voor Het Parool werkten, waarvan zo'n zeven jaar als correspondent in New York, zich na hun terugkeer niet meer thuis voelden op de redactiezaal en ontslag namen, waarna Frans zijn alter ego Rick inzette om weer vaart en avontuur in het leven te brengen.
...

Rick Dekker is een Nederlandse journalist die zoveel van Amerika, en met name New York, houdt dat hij in een moordend tempo alle eigenaardigheden en aardigheden van de Amerikaanse samenleving op zijn toehoorders afvuurt. Het tempo leent zich goed voor een thriller, de eigenaardigheden smeken bijna om een humoristische benadering. De Nederlandse journalist Frans Kotterer schreef dan ook een humoristische thriller, met Rick Dekker in de hoofdrol. Ze hebben met elkaar gemeen dat ze lange tijd voor Het Parool werkten, waarvan zo'n zeven jaar als correspondent in New York, zich na hun terugkeer niet meer thuis voelden op de redactiezaal en ontslag namen, waarna Frans zijn alter ego Rick inzette om weer vaart en avontuur in het leven te brengen. "Dekker miste de dromen, het optimisme en de hoge verwachtingen van de Amerikanen." Hij miste ook een beetje zijn ex-geliefde, met wie hij nog regelmatig contact had. Net weer aangekomen in New York hoort hij dat ze vermoord is, onthoofd. Hij kotst zijn ontbijt uit over de schoenen van de rechercheur die hem dit meedeelt, een van de andere hoofdpersonen in het verhaal. Een Ier en een vreetzak. Kotterer schuwt de clichés niet. De overige spelers in het bizarre drama: een onafhankelijke presidentskandidaat, op dubieuze wijze miljardair geworden, die door een ongeluk in zijn jeugd, in tegenstelling tot andere politici, zijn pik niet achterna kan lopen en de held wil worden van alle Amerikanen. Het motto van zijn campagne is "You, the People". Hij heeft een stichting opgericht, The Good American Foundation, die elke week een man, vrouw of kind uit de onderbuik van de Amerikaanse samenleving redt, met een zak vol kansen en geld. Hij meent ook dat Albanië de hoofdstad van Kosovo is. Een van de uitverkoren Good Americans is een shemale, a chick with a dick, afkomstig uit Porto Rico, die een blowjob geeft, waar kranten en lezers van meesmullen, en waar de titel van het boek aan ontleend is: Blow Baby Blow. Kotterer heeft goed begrepen dat in ieder Amerikaans succesverhaal het betere pijpwerk van essentieel belang is. Dan is er nog een politiek consultant met seksueel specifieke voorkeuren, die na een smoezelige carrière met veel ups en vooral downs, op tragische wijze aan zijn einde komt. Een belangrijke bijrol is weggelegd voor een Roemeense ex-ballerina, die in het land van onbeperkte mogelijkheden door geheime diensten gemangeld en bijna vermorzeld wordt. Alles bij elkaar kan dit alleen maar een hilarisch verhaal opleveren en dat werd het dan ook. "Roken was in New York zo moeilijk geworden dat stoppen makkelijker was." "In de oren van Amerikanen klonken Nederlanders als longkankerpatiënten in het terminale stadium."ALLES KRIJGT IETS OLIJKSMeer dan genoeg leuke zinnen en gedachten, vaak afgeleid van serieuze zaken als de dubbele moraal in God's own country, niet in de laatste plaats op seksueel gebied, de gewetenloosheid van politici en hun medewerkers, en de falende gezondheidszorg. Treffende beschrijvingen van bijvoorbeeld een hels bezoek aan de eerstehulpafdeling van een ziekenhuis en de onweerstaanbare charme van eet- en drinkgelegenheden in New York. Dakloosheid komt ook aan de orde en hierin doorbreekt Kotterer een cliché, maar heft dat bijna weer op door er, wederom, een grappig tintje aan te geven. Zelfs de zwarte dakloze man die, onterecht van moord beschuldigd, in een inrichting zit, krijgt iets olijks. "Hij was ook op weg, maar wist nog altijd niet waarheen. Soms leek hij het te weten, maar zodra hij ergens aankwam, wist hij dat het weer een tussenstop was. Waarna hij opnieuw zijn koffers pakte en vertrok." Een loner als hoofdpersoon, daar kunnen we geen genoeg van krijgen. Korte zinnen, gevatte dialogen, prima. New York als onuitputtelijk decor voor welk verhaal dan ook. Blow Baby Blow is een thriller die heel prettig wegleest. Maar zelf krijg ik toch graag, bij het lezen, af en toe een echte klap voor mijn kop. Zo een waar je maag van samentrekt en je hoofd van op hol slaat. Hoe gruwelijk is het niet als een bekende, een familielid of geliefde vermoord wordt? Rick Dekker wandelt door de ellende heen als in een filmdecor. Humor en spanning vormen een gevaarlijke combinatie. Het een dreigt het ander op te heffen. Aan het einde van het boek begeeft Dekker zich op weg naar Salt Lake City, om van daaruit naar Montana te rijden. Zijn verwondingen zijn vergeten, hij is vooral trots op zijn nieuwe cowboyhoed en bijpassende laarzen. Het leven is mooi in Amerika. Voor een Nederlandse journalist.Frans Kotterer, "Blow Baby Blow", Luitingh-Sijthoff, Amsterdam, 218 blz., 600 fr.Ineke van den Bergen