In 1997 liep het grondig fout in Kuregem, de Anderlechtse volkswijk achter het kanaal Brussel-Charleroi. Toen een politieagent op 7 november een jongen neerschoot, braken er zware rellen uit die dagenlang de binnen- en buitenlandse media haalden. Na de rellen ontstond de vzw Alhambra als beweging van jongeren uit de probleembuurten. Voorzitster Touria Aziz wilde een brugfiguur zijn om de dialoog tussen de gemeenschappen en generaties op te bouwen. Maar sinds er op zondagavond ook aan het Zuidstation enkele auto's in de fik gingen, vreest zij weer het ergste: 'Behalve dat er enkele ...

In 1997 liep het grondig fout in Kuregem, de Anderlechtse volkswijk achter het kanaal Brussel-Charleroi. Toen een politieagent op 7 november een jongen neerschoot, braken er zware rellen uit die dagenlang de binnen- en buitenlandse media haalden. Na de rellen ontstond de vzw Alhambra als beweging van jongeren uit de probleembuurten. Voorzitster Touria Aziz wilde een brugfiguur zijn om de dialoog tussen de gemeenschappen en generaties op te bouwen. Maar sinds er op zondagavond ook aan het Zuidstation enkele auto's in de fik gingen, vreest zij weer het ergste: 'Behalve dat er enkele jeugdhuizen bij zijn gekomen, is er sinds 1997 niet veel veranderd in Brussel. Er is nog minder dialoog en communicatie dan vroeger. Alleen als er een crisis is, wordt er weer over die jongens gesproken. Maar er zou beter mét hen gesproken worden.'Met pijn in het hart ziet zij nu hoe de televisieploegen door de Franse banlieues razen, net zoals in Kuregem in '97. 'Zij provoceren de jongeren. Zij brengen de boodschap dat zij alleen geïnteresseerd zijn als er slécht nieuws is. Het voorbije jaar hebben wij elf jongeren gevormd, die fantastische dingen gedaan hebben in hun wijk, maar met dat goeie nieuws hebben we nooit de media gehaald. Als je echt een band met hen opbouwt en hun bolster openbreekt, zie je dat het meestal goeie gasten zijn met een gouden hart. Maar nu hebben ze het gevoel dat ze geen kansen krijgen en er niet bij mogen horen. En dan hullen ze zich in hun slachtofferrol en steken ze alle schuld op de Belgen. En dan gaat het licht uit in hun hoofd.'De sociale, economische en culturele problemen scheppen volgens Touria dezelfde voedingsbodem in Brussel als in Parijs, maar er is natuurlijk nog een groot verschil in schaal en gradatie. 'Ook in onze achterstandswijken is er een enorme werkloosheid, slechte huisvesting en een groot aantal drop-outs in het onderwijs. Ik zie de jongens op steeds jongere leeftijd afhaken en rondzwerven. En die herkennen hun eigen situatie nu in de rellen in Frankrijk. Daarom denk ik dat het ook in Brussel kan ontploffen. Het is een roep om aandacht en respect. Zij hebben een negatief zelfbeeld en vertrouwen het systeem niet meer. Dat is het resultaat van een lang proces van uitsluiting.'Het huidige beleid heeft volgens Touria een aandeel in de problematiek. 'Als jongerenbeweging kregen we met Alhambra jammer genoeg niet de middelen. En op dit moment wil de Vlaamse overheid in Brussel dat alle werking voor kwetsbare jongeren op Nederlandstaligen wordt geconcentreerd, zodat Franstaligen geweerd moeten worden. Dat gebeurt natuurlijk onder druk van het Vlaams Belang. Maar dat is toch absurd in een stad als Brussel. Ik mag het eigenlijk niet zeggen, maar de waarheid is dat alleen relletjes voor die jongeren iets in beweging kunnen brengen. Wat er in Kuregem de voorbije jaren gebeurd is, de mooie heraanleg van de pleintjes en zo, is precies dánkzij de rellen in '97 gebeurd.'C.D.S.