Ik heb het eens een tijdje bijgehouden: bijna elke dag kwamen Kris Peeters en Hilde Crevits (beiden CD&V) in Het Journaal. Draaft de openbare oproep in het gareel van sommige politici? (Jean-Pierre Devriendt, Oostende)

Linda De Win: Natuurlijk niet. De openbare omroep blijft neutraal, trouw aan zijn opdracht. Dat die twee vaak het nieuws halen, lijkt me logisch. Kris Peeters is de minister-president, hij heeft veel bevoegdheden én is het boegbeeld van de CD&V voor de komende verkiezingen. Hilde Crevits zit op een departement dat onvermijdelijk sterk in de kijker loopt. Maar wanneer Peeters of Crevits het scherm halen, krijgen ze telkens kritische vragen. Zelf heb ik Peeters vorige week nog een scherp rapport van het Rekenhof voorgelegd.
...

Linda De Win: Natuurlijk niet. De openbare omroep blijft neutraal, trouw aan zijn opdracht. Dat die twee vaak het nieuws halen, lijkt me logisch. Kris Peeters is de minister-president, hij heeft veel bevoegdheden én is het boegbeeld van de CD&V voor de komende verkiezingen. Hilde Crevits zit op een departement dat onvermijdelijk sterk in de kijker loopt. Maar wanneer Peeters of Crevits het scherm halen, krijgen ze telkens kritische vragen. Zelf heb ik Peeters vorige week nog een scherp rapport van het Rekenhof voorgelegd. De Win: Een bijna filosofische vraag, want wat is het algemeen belang? Mijn belang is niet hetzelfde als het uwe. En het belang van Open VLD staat uiteraard ook niet gelijk met dat van de N-VA of de SP.A. Volgens mij bestaat er niet zoiets als hét algemeen belang, een politiek die voor ieder goed doet. Iedere partij probeert haar accenten te leggen en tekent een beleid uit dat volgens haar het best aansluit bij de noden van de bevolking. Maar politiek is uiteraard ook compromissen sluiten, dus dikwijls krijgt de burger maar een flauw afkooksel van wat zijn partij hem heeft beloofd. De Win: Er zijn er geen. Als een dossier zich aandient dat politiek belangrijk is, dan haal ik de betrokken politici voor de microfoon. Wat ik zelf van de man of vrouw vind, doet niet ter zake. Er lopen er, eerlijk waar, ook geen tussen waarvan ik denk: o nee, toch niet die. Wel heb je goede sprekers met wie je als journalist al makkelijker een vlot interview maakt. De toppolitici zijn daar meestal het sterkst in, zij hebben er ook het meeste ervaring mee. Soms tref ik politici die niet antwoorden en een lesje opdreunen. Dan is het aan mij om die voorgekauwde leuzen door te prikken. Zulke politici doen zichzelf daar trouwens geen plezier mee. Niet antwoorden komt volgens mij altijd slecht over. De Win: Ik heb examen gedaan, zoals alle journalisten bij de openbare omroep. Een politieke benoeming ben ik dus zeker niet. En nadien heb ik mij ook niet tot een partij bekeerd. Ik nodig de vraagsteller uit om in mijn handtas te rommelen. Daar zit een hoop in, maar een partijlidkaart zult u niet vinden. Ik ben trouwens ook geen lid van een vakbond. Natuurlijk heb ik zelf een politieke mening, maar die zal u niet naar boven zien komen in mijn werk. Kijkers die zich storen aan mijn zogezegde gebrek aan objectiviteit, horen vaak wat ze graag willen horen. De Win: Die overweging heb ik nog nooit gemaakt. Ik héb al op zere tenen getrapt: Yves Leterme (CD&V) was bijvoorbeeld niet blij met onze uitzending toen zijn regering viel. Leterme vindt dat ons programma die val heeft bespoedigd. Het is zijn volste recht dat te vinden. Wij doen onze job en die kan voor politici soms onaangenaam zijn. Maar angst dat Leterme of iemand anders mijn carrière zou fnuiken, heb ik totaal niet. De politicus die zich in de interne keuken van de openbare omroep mengt, zou van een kale kermis thuiskomen. Zeker weten. Volgende week: Karl-Heinz Lambertz, minister-president van de Duitstalige Gemeenschap. Mail uw vraag naar mijnvraag@knack.be en maak kans op twee filmtickets. Jef Van Baelen