Er zijn van die kerels van wie je nooit verlost raakt. Johan Van Hecke is er zo een. Komt altijd terug. Zoals die kat, toevallig ook een Zuid-Afrikaan. Hij gaat de CVP weer vernieuwen, heeft al een scheurlijst gemaakt, de Christen Democratische Vernieuwing, die het beetje eenheid dat er in de partij is overgebleven binnen de kortste keren naar de archieven zal verwijzen.
...

Er zijn van die kerels van wie je nooit verlost raakt. Johan Van Hecke is er zo een. Komt altijd terug. Zoals die kat, toevallig ook een Zuid-Afrikaan. Hij gaat de CVP weer vernieuwen, heeft al een scheurlijst gemaakt, de Christen Democratische Vernieuwing, die het beetje eenheid dat er in de partij is overgebleven binnen de kortste keren naar de archieven zal verwijzen.Van Hecke luidde midden jaren negentig de ondergang van de CVP in door de standen, en meer algemeen alle katholieke kiezers, uit de partij te verjagen. Daarna vluchtte hij via de brandtrap het land uit, trouwde op het platform van Kampala met Els De Temmerman, en vestigde zich op kosten van de Europese christen-democraten twee jaar in Kaapstad. Vanwaar hij zowaar kans zag om tweespalt te zaaien in de CVP van Oosterzele, die prompt haar meerderheid in het gemeentebestuur verloor. Van zijn echte opdracht, het oprichten van een grote Afrikaanse christen-democratie, kwam minder terecht. Toen vooral de Duitsers die potverteerder aan de Kaap beu werden, kwam Van Hecke terug, beledigde al in de aankomsthal van Zaventem al wie bij de CVP was gebleven, en besloot in afwachting van een nieuw nationaal mandaat om ook de CVP-Oostende te gaan vernielen. Honderd jaar of meer aan de macht in de koningin der badsteden, monumenten als Jan Piers voortgebracht, maar niet zodra had Van Hecke er voet aan wal gezet of CVP-burgemeester Julien Goekint werd uit zijn zetel gewipt, en vervangen door SP'er Jean Vandecasteele. Bijgenaamd 'het Sikje', omdat hij de stroman is van 'den Baard'.Het resultaat van Van Heckes bemoeienissen kennen we sinds 8 oktober : min vijf procent en drie zetels kwijt. De CVP ! In Oostende ! Gelukkig rook den Baard zijn kans : met een zo zwakke partner stond hij sterker dan ooit. Die redenering redde de christelijke meubelen. Hierna besloot Van Hecke dat het tijd was om zich weer landelijk te melden, en blies tot afgrijzen van Stefaan De Clerck zijn verruimersdivisie nieuw leven in, teneinde de laatste muren van de eens zo machtige katholieke partij voorgoed te slopen. Het was Reginald Moreels die het plan verklapte, op een persconferentie waarop hij zijn eigen vertrek uit de Oostendse CVP toelichtte. Dat er aan Moreels meer dan één steek los zit, was al jaren duidelijk voor al wie hem kende. Dat je moet wegblijven op de persconferentie waarop deze kierewiet een paar rekeningen gaat vereffenen, is al even klaar voor ieder met een minimum aan verstand. Dus wie zat er parmantig op de eerste rij ? Van Hecke. Die wit wegtrok toen Moreels hem vroeg vooraan aan de tafel plaats te nemen, en aankondigde dat zij met hun tweeën een nieuwe politieke beweging gingen stichten. Iets wat uiteraard pas na 8 oktober bekendgemaakt mocht worden. Want verdient de Reginald nog een redelijke boterham buiten de politiek (hij is dokter !), dan is dat voor Van Hecke niet het geval. Zijn inkomen van europarlementariër hangt rechtstreeks af van de partij die hij tot nu toe vooral beschimpt en uitgescholden heeft. 'Geen idee over welke nieuwe beweging hij het had', loog Van Hecke na afloop, met de plausibele suggestie dat Moreels misschien een beetje verward was. Ondertussen weten we beter. Het is een kwestie van enkele weken, en De Clerck en Van Hecke rollen vechtend over het tapijt. Om dat duel te kaderen, zullen wij nu en dan een anekdote opdiepen uit de map 'VH', die wij gestolen hebben uit de bureaula van onze chef-Wetstraat. Wat allemaal in die map zit, houdt geen mens voor mogelijk. De stal van Aalst. Affaire die aan het licht kwam nadat Van Hecke de CVP had vergeleken met de Titanic, en tekeer was gegaan tegen de schandelijke praktijk van het politieke dienstbetoon. Dat wekte de woede op van Luc Van der Kelen, de onvolprezen commentaarschrijver van Het Laatste Nieuws. Die was namelijk in het bezit geraakt van een brief van Theo Kelchtermans aan Van Hecke, waarin de minister de voorzitter liet weten dat hij op zijn verzoek was ingegaan, en een al door de bestendige deputatie goedgekeurde bouwvergunning alsnog had vernietigd. Bleek dat in de buurt van Aalst een boer een vergunning voor een stal had gekregen, maar dat hiertegen was geprotesteerd door buurtbewoners, onder wie Jan De Wilde. Die benaderde Van Hecke. En zo kreeg Kelchtermans, minister van Ruimtelijke Ordening, tot zijn verwondering een nota van zijn voorzitter : 'Vernietig bouwvergunning stal Aalst.' Na de bevestiging van de goede afloop te hebben ontvangen, schreef een fiere Van Hecke naar Jan De Wilde dat hij de zaak geregeld had. Alleen zette hij een verkeerd adres op de omslag, zodat de brief bij de gedupeerde boer zelf terechtkwam ! Zoals eenieder weet, is administratie niet Van Heckes sterkste kant. Zo liet hij zich bij zijn vertrek uit Oosterzele een week te laat uitschrijven, waardoor hij toch een maand extra salaris als burgemeester uitbetaald kreeg zeker. Kom dat tegen. Maar wacht, het verhaal is niet afgelopen. Van Hecke was over dat artikel van Van der Kelen zo verbolgen, dat hij zijn kanon in stelling bracht : De Morgen. 't Was Herman De Croo geweest. De lelijkste mens van de Wetstraat. Die had die brief aan Van der Kelen bezorgd, om de goede verstandhouding tussen Verhofstadt en Van Hecke te dwarsbomen. De waarheid was deze : de bestendige deputatie had alle negatieve adviezen over die stal naast zich neergelegd, dit na politieke beïnvloeding. Daarom had Van Hecke geprotesteerd bij Kelchtermans : niet uit politieke beïnvloeding, maar uit het streven politieke beïnvloeding te verhinderen. Het ging trouwens niet zomaar om een stal van een boer, maar om Eurobird pluimveekwekerij. Eieren in vier talen. Volgens Van Hecke zat daar te veel dioxine in. Deze lage repliek schoot nu weer bij Van der Kelen in het verkeerde gat van zijn familienaam. Hij bracht de volgende morgen op de voorpagina dat Els De Temmerman zwanger was. En dat de eerste echografieën wezen op een foetus met kroezelhaar en sterk geprononceerde lippen. Koen Meulenaere